برخورد مناسب با خشونت در مدرسه

0 50

با وجودی که تعداد موارد خشونت در مدرسه نادر هست ولی همچنان فکر کردن به این موضوع برای والدین وحشتناک و ترس آور است. با توجه به آماری که مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا منتشر کرده است کمتر از 1% از قتل هایی که در دوران کودکی و نوجوانی اتفاق می افتد در داخل مدارس و یا در راه مدرسه تا خانه هست. اکثریت قریب به اتفاق دانش آموزان هرگز خشونت در دبستان و یا دبیرستان را تجربه نمی کنند. با این حال طبیعی است که کودکان یا نوجوانان در مورد وقوع این نوع حوادث در مورد خودشان نگران باشند مخصوصا اگر در تلویزیون یا رادیو اخباری راجع به آن شنیده باشند. شما به عنوان والدین باید به آنها کمک کنید تا با این ترس های شان مقابله کنند. زمانی که چنین مسائلی اتفاق می افتد بسیار اهمیت دارد که با کودکتان صحبت کنید و متوجه شوید که فرزندتان در این رابطه چه اطلاعاتی را دیده یا شنیده است این به شما کمک می کند تا افکار ترسناک آنها را درون یک چارچوب منطقی مورد بررسی قرار دهید.

در مواجهه با خشونت در مدرسه با کودکتان صحبت کنید:

برای کودکان بسیار مهم است که احساس کنند می توانند احساساتشان را با دیگران (مخصوصا والدین شان) در میان بگذارند و ترس ها و استرس های آنها قابل درک است. وقتی چنین اتفاقاتی رخ می دهد، حتی اگر در شهر یا کشور دیگری باشد، به جای اینکه منتظر بمانید تا کودکتان شروع به صحبت کند، خود موضوع گفتگویتان با به آن سمت سوق دهید. از آنها بپرسید که از این حادثه چه چیزهایی را متوجه شده اند و چه احساسی داشته اند؟ بعد از شنیدن این حادثه چه افکاری به ذهنشان خطور کرده و آیا آنها را نگران کرده است؟

احساس  خود را نیز این واقعه مطرح کنید؛ وقتی یک تراژدی اتفاق می افتد کودکان معمولا به واکنش بزرگترها توجه می کنند و به آنها کمک می کند که درک کنند آنها در این احساس ترس و اضطراب تنها نیستند. داتستن اینکه والدین آنها هم مشابه همین احساس را دارند به آنها کمک می کند تا احساسات خود را مشروع و به جا احساس کنند  و به ابراز آن بپردارند. گفتگو در مورد ترس ها و نگرانی، شدت آنها را کمتر کرده و کمک می کند تا افکار و نگرانی هایی که واقعی نیستند از بین برود. فراموش نکنید که بعد از آن، همه کودکان نیاز دارند که به کمک والدینشان احساس امنیت کنند. جملاتی مانند اینکه “میفهمم که این حوادث چقدر تو را نگران کردند ولی بدان مامان و بابا خیلی قوی هستند و همیشه از تو مراقبت می کنند” یا  “با اینکه ما هم مثل تو بعد از شنید این خبر نگران شدیم  ولی میخواهیم بدانی که مامان و بابا هیچ وقت اجازه نمی دهند چنین اتفاقی برای تو پیش بیاید”.

مدارس برای حمایت از کودکان چه می کنند؟

برای کودکتان توضیح دهید که مدرسه شان چه اقداماتی را برای مراقبت از دانش آموزان انجام می دهد. بسیاری از مدارس اقدامات احتیاطی بیشتری را برای جلوگیری از این نوع حوادث اتخاذ کرده اند مانند: به صورت تصادفی کیف یا کمد دانش آموزان را چک می کنند، راه های ورود و خروج مدرسه را محدود کرده اند، ورود و خروج از مدرسه تحت نظارت مسئولین مدرسه است و تعدادی نیز در بدو ورود به مدرسه حسگرهای شناسایی فلز قرار داد اند تا از ورود هر نوع شخص یا وسیله ای که بتواند منجر به حوادث خشونت بار شود جلوگیری شود.

مسئله دیگری که باعث شده مدارس امن تر شوند، آگاهی معلمان و مسئولین مدرسه از پدیده قلدری و تبعیض است. تعداد زیادی از مدارس برنامه های از پیش تعیین شده ای برای مقابله با این موضوعات دارند و تمام تلاششان را انجام می دهند تا کودکان را از مورد خشونت قرار گرفتن حفظ کنند.

اخباری که به کودک می رسد را کنترل کنید:

توجه داشته باشید که برنامه اخبار یا روزنامه ها برای بزرگسالان تهیه می شوند و گاهی نحوه نگارش یا بیان این نوع حوادث در آنها و یا تصاویری که منتشر می شود می تواند برای کودکان اضطراب آور باشد، بهتر است کودکان از برنامه ها یا مجله هایی که برای آنها تهیه شده استفاده کنند، چون در این نوع برنامه ها یا مجلات به سنین رشدی و روحیات کودکان توجه بیشتری شده و از بیان جزئیات استرس زا یا تصاویر نگران کننده جلوگیری می شود.

شرایط ایجاد حادثه خشونت آمیز را مجددا تعریف کنید و با کمک کودکتان این بار پایان داستان را تغییر دهید و بررسی کنید چه اتفاقاتی باعث شد تا از این حادثه جلوگیری شود و یا اینکه در مقابله با این حوادث چه عکس العملی می توان نشان داد تا کسی آسیب نبیند؟

اگر در شرایطی قرار گرفتید که کودکتان در حال تماشای اخبار این چنینی بود و شما احساس کردید که این مسئله برای کودک شما اضطراب آور است، تلویزیون را خاموش کرده و مانند مثال های بالا خود با کودکتان متناسب با سنش گفتگو کنید.

به کودکتان آستانه انجام خشونت است معمولا برخی علائم هشدار دهنده را نشان می دهد. کمک کنید تا کودکتان این علائم را بشناسد و در صورت مواجه شدن با آنها حتما مسئولین مدرسه را در جریان قرار دهد:

همراه آوردن یا بازی کردن با هر نوع سلاحی در مدرسه و یا حتی مسیر مدرسه

لاف زدن در مورد انجام اعمال خشونت آمیز در خارج از مدرسه

نشان دادن وسواس در دیدن فیلم های خشونت آمیز یا انجام بازی های خشونت آمیز

تهدید یا قلدری کردن با سایر دانش آموزان

آزار و اذیت حیوانات خانگی یا سایر حیوانات

جمع بندی و نتیجه گیری: به کودکتان یادآوری کنید که هر زمان که در مدرسه  احساس عدم امنیت کردید با یک بزرگتر قابل اعتماد مثل معلم، مشاور مدرسه، پدر و مادر یا خواهر و برادر بزرگتر صحبت کنید. با همه اینها قابل درک است که گزارش یک خشونت چقدر دشوار است و گاهی دیگران ما را میترسانند که نباید آنچه دیده ایم را به کسی بگوییم.

به کودک اطمینان دهید که ممکن است  به صورت مستقیم در معرض اعمال خشونت آمیز قرار نگرفته باشد ولی حتی دیدن آن در مسیر مدرسه و یا حتی شنیدن اخبار و اطلاعاتی راجع به آن او را مضطرب کند و یا حتی مسائل عمیق تری مانند اختلال استرس پس از حادثه (PTSD) را برای آنها ایجاد کند. به همین دلیل کمک گرفتن از بزرگسالان بسیار با اهمیت است. صحبت کردن با مشاور مدرسه میتواند شروع خوبی باشد چرا که آنها با این نوع موضوعات در مدرسه شما آشنا و در ارتباط بوده و میتواند به شما کمک کند تا کنترل اوضاع را به دست بگیرید.



مقالات مرتبط
Call Now Button