خطر گفتن “مراقب باش” به کودکان

0
0
62

هر وقت بچه ها برای بازی کردن از خانه بیرون می روند، والدین احساس می کنند باید امنیت آن ها را حفظ کنند؛ بنابراین دائما این جمله را تکرار می کنند: “مراقب باش”. والدین با گفتن این جمله می خواهند در کودک حس احتیاط ایجاد کنند تا به او آسیبی نرسد. در واقع این یک واکنش غیرارادی است که ما پدر و مادرها هنگام بازی کردن بچه ها نشان می دهیم. وقتی با دوستان شان به دوچرخه سواری می روند می گوییم “مراقب باش”، وقتی در حیاط هستند، از درخت بالا می روند، از وسایل تیز برای درست کردن کاردستی استفاده می کنند و خیلی موارد دیگر، به آنها می گوییم “مراقب باش”. والدین حامی و محافظ هستند. برای جلوگیری از آسیب دیدن کودکان، والدین به دنبال استفاده از زبان پیشگیرانه برای نگهداری و محافظت از آنها هستند. مشکل این است که “مراقب باش” خیلی مبهم است.

گفتن “مراقب باش” یک عادت شده است

زمانی که بچه ها خیلی کوچک هستند، پدر و مادرها مراقب شان هستند، اما کمی که بزرگ تر می شوند آزادی بیشتری به دست می آورند و والدین نمی توانند تمام حرکات و کارهای شان را تحت نظر داشته باشند؛ بنابراین راه دیگری برای مراقبت از آن ها پیدا می کنند.

بعضی والدین با پیشنهاد کردن جایگزین ها احتیاط را به آن ها القاء می کنند. به عنوان مثال: به آن ها می گویند به جای دویدن در خیابان راه بروند. همیشه هنگام رد شدن از خیابان هر دو طرف را نگاه کنند. عقب بایستند و اجازه بدهند ماشین ها رد شوند. والدین دیگر، میان بر می زنند و راحت ترین راه را انتخاب می کنند و به بچه های خود می گویند “مراقب باش”. این نداشتن سیاست درست، یکی از دلایلی است که باعث می‌ شود والدین، تنها به صورت عادت، به فرزندان شان بگویند “مراقب باش”.

دلیلی وجود دارد که والدین این جمله را همیشه به فرزندان خود می گویند. این همان چیزی است که در زمان کودکی به ما گفته می شد. به نظر می رسد راه ساده ای برای هشدار دادن به کودکان است. به نظر می رسد این جمله مشکلی نداشته باشد و این عبارت همیشه با هدف خوب بیان می شود. زمانی که احساس کنیم فرزندمان درگیر کار خطرناکی شده است از این جمله استفاده می کنیم. اما زبان پیشگیرانه مانند “مراقب باش” تنها زمانی مفید است که به دقت توضیح داده شود.

اگرچه داشتن امنیت ضروری است، اما در معرض هیچ خطری قرار نگرفتن نیز برای رشد انسان مضر است. زمانی که کودکان خودشان را در محدوده ای امن محصور می‌ کنند، بسیاری از فرصت‌ های زندگی شان را از دست می‌ دهند.

بدون جزئیات و راهنمایی، فرزندتان نمی داند که دقیقا باید مراقب چه چیزی باشد. چه اتفاقی خواهد افتاد اگر آنها با احتیاط ادامه ندهند؟ بدون توضیح دقیق، کودکان ممکن است همه چیز را تهدید در نظر بگیرند. جمله مبهم “مراقب باش” می تواند به این شکل تفسیر شود که مراقب هر چیز که در اطرافت وجود دارد، باش. همه چیز خطرناک است. با کاشت این دیدگاه در ذهن کودک باعث می شوید که در سنین بالاتر به هیچ چیزی اعتماد نکنند. و ممکن است با این فکر بزرگ شود که هیچ چیز امن نیست. آنها ممکن است که دچار پارانویید شوند. آنها ممکن است که کمتر درگیر فعالیت های فیزیکی شوند زیرا احتمال جراحت و آسیب وجود دارد. آنها از منطقه امن خود خارج نمی شوند زیرا بسیار ترسناک است.

بچه ها باید در اشتباه کردن آزاد باشند و از آن ها چیز یاد بگیرند. در غیر این صورت باور می کنند که تنها راه برای وجود داشتن و نجات پیدا کردن، ریسک نکردن است. درست است که امنیت داشتن مهم است اما ریسک نکردن هم ممکن است جلوی پیشرفت را بگیرد. وقتی دست به هیچ کاری نمی زنند تا امنیت شان به خطر نیفتد خیلی از فرصت ها را از دست می دهند. برای پیشرفت در زندگی باید ریسک کرد. فرصت ها در همین ریسک ها نهفته هستند. شاید در این ریسک هیچ فرصتی نباشد شاید هم باشد. وقتی بیش از حد مراقب هستید فرصت ها را از دست می دهید و در نتیجه به موفقیت دست نمی یابید. موفقیت هرگز در کسی که خطر نمی کند را نمی زند.

اخطار ندهید، راهنمایی کنید

به بچه ها اجازه دهید دلیل احتیاط را بدانند. هرگز آن ها را از افتادن نترسانید. آن ها باید یاد بگیرند که چطور بلند شوند، گرد و خاک لباس شان را بتکانند و دوباره به راه رفتن ادامه دهند.

راهنمایی کودکان

هنگام گفتن این جمله، دقیق تر باشید، موقعیت را برایش شرح دهید و این که برای مراقب بودن به چه چیزی نیاز دارند. در آن ها احساس خطر مبهم ایجاد نکنید. به او توضیح دهید که چرا این کار خطرناک است، اما انتخاب را از او نگیرید. همچنان به او اجازه دهید که در فعالیت ها شرکت کند. اجازه دهید مرزها را به تنهایی کشف کند و حس احتیاط را درک کند. بچه ها نیاز به اطلاعات بیشتری دارند، آنها باید بدانند دقیقا درباره چه چیزی باید مراقب باشند و چه چیزی ممکن است اتفاق بیفتد.

مثال هایی که برای توضیح این جمله می توانید به کار ببرید به شکل زیر است:

  • روی کاری که انجام می دهی تمرکز کن
  • مراقب غریبه ها باش و از آن ها فاصله بگیر
  • لطفا به آرامی و با دقت در نزدیکی … حرکت کن
  • آن سنگ خیلی سنگین است می توانی مراقبش باشی؟
  • قبل از پرتاب کردنش حواست به اطرافت باشد
  • نزدیک استخر ندو
  • حواست به دوستانت باشد شاید آن ها تو را نمی بینند
  • اگر توپ وسط جاده افتاد از بزرگ ترها کمک بگیر
  • اگر روش بازی دوستانت را دوست نداری به آن ها بگو
  • اول مطمئن شو که فضای کافی داری، بعد با آن چوب دستی بدو
  • نوک چوب دستی ات را به سمت زمین نگه دار
  • هنگام بالا رفتن مراقب باش سر نخوری
  • عجله نکن

به کودک تان اجازه دهید زمین بخورد

آن ها قرار نیست همیشه به حرف های شما گوش دهند. برخی از درس ها را خودشان باید یاد بگیرند. به آنها آزادی بدهید تا این کار را انجام دهند. تنها کسانی که ریسک می کنند می توانند در آینده زندگی موفقی داشته باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *