شناخت و درمان تیک عصبی در کودکان

0 21

تصور می شود که حرکت تکراری، سریع و غیر ارادی عضلات که تیک عصبی در کودکان نام دارد، در 10% از کودکان وجود داشته باشد. کودکان 7 تا 12 سال بیشتر از دیگران مبتلا می شوند و این عادت در پسران بیشتر از دختران به نسبت 3به 1 بروز می کند.

اسپاسم عادتی معمولاً در خانواده کودک مبتلا وجود دارد. بعضی از اسپاسم های عادتی  تا دوران بلوغ نیز ادامه می یابد.

در ادبیات انواع مختلف تیک های عجیب و غریب توصیف شده است. چارلز دیکنز از کسانی است که در این کار مهارت بسیار داشت.

علل ابتلا به تیک عصبی در کودکان

اغلب شرایط تنش زا در منزل یا مدرسه سبب بروز تیک در کودکان می شود. چنین فرض میشد که تیک اغلب اوقات به علت اعتقادات خرافی علیه فشارها بوجود می آید. تقلید نیز انگیزه ای قوی برای بروز تیک است. یک همکلاسی که چشمانش تیک دارد یا پدر بزرگی که می‌لنگد احتمالاً ممکن است در محیط زندگی کودک وجود داشته باشد. یک تیک ساده با بیماری کره (chorea) یا با سندرم ژیل دولاتورت (Gilles de la Tourette) فرق دارد.

در بیماری کره (که در برخی از بیماری ها از جمله فلج مغزی دیده می شود، یا پس از ابتلا به انسفالیت بروز می کند) برخلاف اسپاسم عادتی حرکات خیلی کلیشه ای و قابل پیش بینی نیست.

سندرم ژیل دولاتورت بیماری آزار دهنده ویژه ای است که در آن بسیاری از تیک های عضلانی پیچیده و شدید با تکرار کلمات وقیح و سرفه های پارس مانند عجیب همراه است. درمان این سندرم بی نهایت مشکل است و ممکن است در 50% موارد تا بزرگسالی نیز ادامه یابد. همین نکته آن را از تیک معمولی متمایز می کند.

مشخصات بیماری تیک عصبی در کودکان

تیک در تمام قسمت های بدن بروز می کند، اما در سر و گردن بیشتر دیده می شود. چشمک زدن، چرخاندن لب ها، و یا بالا انداختن شانه ها از تیک های بسیار متداول است.

در یک سلسله حرکات تیک همواره یک دسته از عضلات دخالت دارد، به طوری که فرد دقیقاً از قبل می داند که حرکت بعدی چه خواهد بود. (این حالت کاملاً با حرکات غیر ارادی که به خاطر عوامل جسمی رخ می دهد، فرق دارد.)

سرفه مکرر، قورت دادن یا بو کشیدن مکرر از انواع دیگر تیک های آزار دهنده در کودکان است. این گونه تیک ها اغلب در شرایط بسیار مضطرب کننده در کودک به وجود می آید و حتی با برطرف شدن فشارها و ناراحتی ها نیز ادامه می یابد.

تدابیر درمانی تیک عصبی

بیشتر مواقع اسپاسم عادتی در اثر مرور زمان خود به خود از بین می رود. اما تصور می شود که در 6% از کودکان مبتلا به تیک اسپاسم عادتی خاصی تا بزرگسالی ادامه یابد.

به والدین توصیه می شود که فرزندان خود را به خاطر ابتلا به تیک سرزنش یا مسخره نکنند. این عمل آنها اثر معکوس دارد و بدتر کودک را متوجه مشکل می کند.

خانواده درمانی در مواردی که تنش و نگرانی های خانوادگی وجود دارد، بسیار مفید است. هر پزشک عمومی می تواند درباره تماس و مذاکره با افراد متخصص که در درمان این نوع بیماران مهارت دارند، خانواده کودک را راهنمایی کند.

رفتار درمانی نیز مفید است. درمانگر می تواند به والدین روشهایی را بیاموزد که با استفاده از آنها در مواقعی که کودک دچار تیک می شود، توجه او را به چیز دیگری معطوف کنند.

تجویز داروهای آرامبخش آخرین تدبیر درمانی است که باید در مواقعی که کودک تیک بسیار شدید دارد، اتخاذ شود. مصرف این داروها باید بدقت کنترل شود و هرگز نباید به مدت طولانی ادامه پیدا کند.

پیامد بیماری تیک عصبی در کودکان

بیشتر تیک های ساده خود به خود تا زمان نوجوانی از بین می رود و تعداد کمی تا بزرگسالی ادامه پیدا می کند و در سراسر زندگی فرد همراه وی باقی می ماند و جزئی از شخصیت فرد می شود.

بهبودی تیک هایی کهبه علت بیماری کره یا سندرم ژیل دولا تورت بوجود می آید، چندان رضایت بخش نیست و به درمان تخصصی تری نیاز دارد.



مقالات مرتبط
Call Now Button