نکاتی برای خواب بهتر کودکان

0 23

کودکان دارای مقدار زیادی انرژی هستند. آنها می توانند برای ساعت ها بازی کنند و نمی خواهند هیچ واقعه ای که در اطراف آنان می گذرد را از دست بدهند. در این مقاله به ارائه توصیه هایی برای والدین در جهت خواب بهتر کودک می پردازیم.   در واقع اگر مداخله ی والدین نباشد، اغلب بچه ها علاوه بر گذشتن از خواب روزانه، زمان خواب شب را تا آنجا که می توانند به تعویق می اندازند. به هر صورت وجود استراحت و خواب کافی الزامی است، همانگونه که غذا برای انرژی و رشد لازم است، خواب به بدن کمک می کند که استراحت نموده و نیروی لازم را مجددا کسب نماید. کودکانی که استراحت روزانه را انجام نمی دهند، اغلب بسیار خسته شده و با خواب شب نیز مشکل پیدا می کنند. والدین و مراقبین نیز نیاز به استراحت و آرامش دارند. پس از یک استراحت متعاقب خواب روزانه و یا شبانه آنها بسیار آماده تر برای ارتباط با کودکان می باشند.

مشکلات خواب کودک

بدخوابی یا بی خوابی

شایعترین نوع اختلال در خواب بدخوابی یا بی خوابی است. در کودکان معمولا بی خوابی اوایل شب اتفاق می افتد و به اصطلاح بی خوابی شبانه است. به علت همین بی خوابی اغلب کودک صبح ها به سختی از خوابی بیدار می شود و چنانچه او را برای رفتن به دبستان به زور بیدار کنید با بهانه گیری و کج رفتاری از رفتن به مدرسه امتناع می کند. بی خوابی صبحگاهی تقریبا در کودکان نادر است. بعضی از کودکان اصرار دارندکه حتما نزد والدین خود بخوابند و در تنهایی به بی خوابی دچار می شوند. این بی خوابی ها ممکن است به علت ترس باشد. برای پیشگیری از بی خوابی کودکان بهتر است برنامه ی ثابت و مشخصی برای خواب کودک خود تنظیم کنید.

کابوس

اختلال در خواب ممکن است به صورت کابوس ظاهر شود. کابوس معمولا در ساعت اولیه صبح اتفاق می افتد. در این حالت کودک به علت دیدن خواب های ترسناک با جهش یا حرکتی از خواب بیدار می شود و اغلب بخشی از رویایی که موجب ترس شده یا تمامی آن را به یاد دارد. این حالت یکی دو دقیقه بیشتر طول نمی کشد و پس از بیدار شدن ترس و آثار آن در کودک برای مدتی باقی می ماند. با وجود توصیه و اطمینان والدین ممکن است کودک یکی دو ساعتی به خواب نرود. در کابوس کودکان نسبت به اوضاع و احوال کاملا هوشیارند و اطرافیان و اشیای خود را می شناسند. کابوس اغلب مرکز یک مشکل خاص یا حادثه ای در زندگی است که کودک را به مخاطره انداخته است. والدین با  آرام ماندن می توانند کمک کنند. کودک خود را محکم بغل کنید و با لحنی تسکین دهنده و آرام با او صحبت کنید. او را آرام کنید و به او اطمینان دهید، اگر ممکن است کنار او بمانید تا به خواب رود. اقدامات آرام و مداوم در مورد کابوس کمک می کند تا کودک شما احساس امنیت کند.

وحشت شبانه

یک کودک از هر چهار کودک در سنین بین 3 تا 8 سالگی وحشت شبانه را تجربه می کند. وحشت شبانه معمولا یک ساعت پس از به خواب رفتن کودک اتفاق می افتد. بچه ناگهان از حالت خواب عمیق با هراس بیدار می شود. ممکن است جیغ بکشد، در رختخواب بنشیند، تند تند نفس بکشد و یا با چشمانی باز به یک نقطه خیره شود. ممکن است کودک دستهایش را برای دفاع از حملات یک مهاجم نامرئی به طرف جلو تکان دهد. کودک اغلب گیج و فاقد تشخیص و پریشان به نظر می آید. هر سری حوادث ممکن است بین 5 تا 30 دقیقه طول بکشد. کودکی که وحشت شبانه را تجربه می کند از فکر یا رویای ترسناکش آگاه نیست و معمولا می تواند بلافاصله به رختخواب برود. صبح کودک اصلا به یاد نمی آورد که شب بیدار شده است.  ضمنا چنانچه از وقایع شب گذشته چیزی هم به خاطر داشته باشد قادر به بیان و توصیف آن نیست. وحشت های شبانه ممکن است سال های زیادی باقی بماند. اغلب با گذشت زمان از بین می رود و نشان دهنده ی هیچ گونه مشکل عاطفی قابل توجهی نیست. شیوع وحشت شبانه به مراتب کمتر از کابوس است.

توصیه هایی به والدین برای خواب بهتر کودک

  •  وجود برنامه ی روزانه در زندگی کودک بسیار مهم است. دانستن چیزی که قرار است اتفاق بیفتد به آنها احساس آرامش می دهد. وجود برنامه روزانه در زندگی کودک به آنها کمک می کند، قابلیت کنترل بر خود را افزایش داده و همینطور عدم وابستگی، مسئولیت پذیری، تصمیم گیری و قابلیت حل مسائل را بیشتر می کند. وجود برنامه روزانه در خواب روزانه و شبانه به کودکان مساله مثبتی برای کودکان و والدین می باشد و این برنامه ی روزانه به حل مسائل و مشکلات مربوط به خواب نیز کمک می کند.
  •  به کودکان زمانی برای گذار و انتقال بدهید. به او بگویید: “ظرف مدت ده دقیقه باید برای خوابیدن روزانه آماده شوی  و یا پس از اینکه من برایت داستان خواندم زمان خوابیدن است.”
  •  قوانینی در ارتباط با تعداد داستان های خوانده شده، نوشیدن آب، بیرون آمدن از تخت خواب و موارد دیگر بگذارید.
  •  یک برنامه آرامش بخش را طرح ریزی نمایید. یک داستان بخوانید، چراغ ها را خاموش نمایید، موزیک ملایمی را پخش کرده و یا برای او صحبت کنید. تماشای تلویزیون، فیلم و یا بازی های پرهیجان برای زمان پیش از خواب مناسب نیستند.
  •  به کودکان اجازه دهید که امنیت داشته باشند. استفاده از اسباب بازی های نرم، چراغ خواب، باز بودن در اتاق خواب می تواند این حس را به آنان القا کند.
  •  با آنان در ارتباط با ترس ها و تشویش هایشان صحبت کنید.
  •  از فعالیت هایی که در تضاد با خواب و استراحت می باشند اجتناب نمایید. در خانه فضای آرامی را ایجاد کنید و از دیگر اعضا بخواهید آرام باشند. این امر کودک را نسبت به خوابیدن تشویق می کند. به خاطر داشته باشید آنها دوست ندارند هیچ اتفاق هیجان انگیزی را از دست بدهند.
  •  یک برنامه ی منظم برای یک خواب حداقل ده تا دوازده ساعته تنظیم کنید. اگر کودک صبح بسیار زود بیدار شود، شب هم زودتر به خواب خواهد رفت. از طرف دیگر اگر کودک بدخلق یا خواب آلوده باشد، او زمان خوابیدن خود را نیز به تعویق خواهد انداخت.
  •  در حین رشد کودکان الگوی خواب آنها نیز می تواند تغییر کند. شرایط دیگری نیز می تواند باعث قطع عادات آنان شود. همانند یک تخت خواب جدید، اتاق و یا دکوراسیون جدید، نقل مکان به یک خانه جدید، اختلال در ارتباطات خانوادگی(بچه جدید، طلاق، سوگ)، غیبت یک عضو خانواده و یا تغییر در برنامه زندگی.
  •  کودکان اغلب پس از بیدار شدن از خواب والدین و مراقبین خود را صدا می زنند. در این حالت به کودک زمانی دهید تا شاید دوباره به خواب رود. اگر فراخوانی و یا گریه ادامه پیدا کرد، پیش او بروید. به او بگویید که همه چیز مرتب است و برگردید. خوابیدن پیش کودک، بحث کردن با او و یا بردن کودک به تخت خواب والدین، همانند پاداش دادن به کودکان می باشد و باعث بروز عاداتی می شود که از بین بردن آنها به سادگی میسر نیست.


مقالات مرتبط
Call Now Button