چه زمانی کودکم را نزد روانشناس ببرم؟

0 23

سوالی که ذهن اغلب والدین را به خود مشغول می کند این است که چه زمانی کودکم را نزد روانشناس ببرم؟ کودکان هم مانند بزرگسالان می توانند از درمان روانشناختی بهره ببرند. درمان روانشناختی می تواند مهارت های حل مسئله کودکان را ارتقا بخشد و اینکه به دنبال کمک بودن چقدر ارزشمند است. روان شناسان می توانند به کودکان و خانواده های آنها کمک کنند تا با استرس ها و انواع متفاوتی از موضوعات هیجانی و رفتاری مقابله کنند. تعداد زیادی از کودکان نیاز دارند تا برای کنار آمدن با موضوعاتی مانند استرس های مدرسه، تکالیفشان، اضطراب امتحان، قلدری یا فشار همسالان کمک بگیرند. دسته دیگری نیاز دارند تا در مورد احساساتشان در مورد مسائل خانواده صحبت کنند، به خصوص اگر تغییرات بزرگی مانند طلاق والدین، مرگ یک عزیز، یک بیماری جدی و حتی جابه جایی منزل باشد.

چه زمانی کودکم را نزد روانشناس ببرم؟

اتفاقات چشمگیر خانواده مانند مرگ یک عضو خانواده، یک دوست یا حتی یک حیوان خانگی، طلاق یا جابه جایی، تجاوز، تروما، ترک خانواده توسط پدر یا مادر برای پیوستن به نیروهای نظامی یا بیماری های جدی هر یک از اعضای خانواده میتواند استرسهایی را برای کودک ایجاد کند که باعث بروز مشکلاتی در رفتارهای کودک مانند خلقش، خوابش، اشتهایش و کارکردهای تحصیلی یا اجتماعی اش شود.

در برخی از موارد برای والدین روشن نیست که چه موضوعی باعث شده تا کودک به طور ناگهانی نگران، غمگین، پرخاشگر یا دارای دلهره شده است. اما اگر شما به عنوان والدین احساس می کنید که شاید کودکتان دچار مشکلات عاطفی یا رفتاری شده یا برای مواجهه با حوادث دشوار زندگی نیاز به کمک دارد، به غرایزتان اعتماد کنید و حتما او را نزد روانشناس کودک ببرید.

نشانه هایی در کودکتان که شما را آگاه می کند که ملاقات با یک روانشناس می تواند برای او سودمند باشد شامل موارد زیر است:

  • تاخیر رشدی در گفتار، زبان یا آموزش توالت
  • مشکلات توجه و یا یادگیری (مانند اختلال نقص توجه بیش فعالی)
  • مشکلات رفتاری (مانند خشم بیش از اندازه، ناخن جویدن، شب ادراری یا اختلال در خوردن)
  • کاهش قابل توجه در نمرات، مخصوصا اگر کودک شما قبلا نمرات بالایی کسب می کرده است
  • دوره هایی از غمگینی، گریان بودن یا افسردگی
  • کاهش روابط اجتماعی یا اجتناب از معاشرت با دیگران
  • قربانی قلدری شدن یا قلدری کردن برای کودکان دیگر
  • کاهش لذت در فعالیتهایی که قبلا برای او لذت بخش بوده
  • رفتارهای خشونت آمیز بیش از حد (مانند گاز گرفتن، زدن، لگد زدن، پرتاب کردن یا هل دادن دیگران)
  • تغییر ناگهانی در اشتها (مخصوصا در نوجوانان)
  • بی خوابی یا کاهش ناگهانی ساعات خواب
  • غیبت یا تاخیر بیش از حد در مدرسه
  • نوسانات خلقی (مانند یک دقیقه شادی بعدش غمگینی)
  • ادامه دار شدن احساس غمگینی یا ناامیدی بیش از حد معمول
  • ایجاد یا افزایش شکایت های جسمانی (مانند سر درد،دل درد یا اینکه حال خوبی ندارم) در شرایطی که از نظر پزشک، مشکلی نداشته باشد
  • اشتغال ذهنی مداوم در مورد ظاهر خودش
  • ترس از اینکه کسی افکارش را کنترل می کند یا غیر قابل کنترل بودن افکارش
  • شنیدن صداهایی که وجود ندارد
  • بیان کردن افکاری در مورد خودکشی
  • ناتوانی در تمرکز یا تصمیم گیری
  • انجام آیین های وسواس گونه مانند شستن مکرر دستها یا توجه بیش از حد به مرتب بودن وسایل
  • دست و پنجه نرم کردن با یک بیماری جدی حاد یا مزمن
  • تجربه کابوس های شبانه مکرر
  • رژیمهای غذایی وسواس گونه یا استفراغ عمدی بعد از غذا خوردن یا استفاده از داروهای مسهل
  • انجام اعمال خشونت آمیز مانند آتش افروزی یا آزار و کشتن حیوانات
  • علائمی از مصرف الکل، دارو یا سایر مواد مخدر (یا سواستفاده از داروهای پزشکی)
  • مواجه شدن با یک جابه جایی (مانند طلاق والدین یا جابه جایی منزل)
  • مواجه شدن با سواستفاده های جسمی، جنسی یا عاطفی یا سایر تروماها

ملاقات با یک روانشناس کودک حتی برای کودکان قبل از سن مدرسه نیز مفید خواهد بود مخصوصا اگر تاخیر قابل توجهی در مسائل رشدی مانند راه رفتن، صحبت کردن و آموزش توالت وجود داشته باشد و همچنین اگر والدین نگرانی هایی در مورد اختلال اوتیسم یا سایر اختلال های رشدی داشته باشند.

اگر علائم بالا را در فرزندتان مشاهده کردید کودک شما نیاز به ارزیابی و درمان روانشناختی  دارد پس در اولین فرصت حتما با یک روانشناس کودک ملاقات کنید. اگر درمان های روانشناختی قبل از پیشرفت مشکلات کودک شروع شوند بسیار مفید تر و نتیجه بخش تر خواهند بود و شما مشاهده خواهید کرد که در زمان کوتاهتری علائم او برطرف خواهد شد.

چطور فرزندم را برای ملاقات با یک روانشناس آماده کنم؟ آیا بایداز قبل به او اطلاع دهم؟

ممکن است شما نگران باشید که اگر به کودکتان بگویید به ملاقات روانشناس میروید ناراحت شده و یا همکاری نکند. اگرچه در برخی مواقع این اتفاق می افتد ولی شما باید در مورد این موقعیت و اینکه چرا به ملاقات روانشناس میروید با کودکتان صادق باشید و آماده کردن کودک از قبل بسیار مهم است.

برای کودکتان کوچکتر اینطور توضیح دهید که در ملاقات با این نوع پزشک (روانشناس) معاینات جسمی یا آزمایش وجود ندارد بلکه این پزشک با کودکان و خانواده آنها صحبت و بازی می کند و به آنها کمک می کند تا مشکلاتشان را برطرف کرده و احساس بهتری داشته باشند. کودکان احساس اطمینان بیشتری خواهند داشت اگر متوجه شوند که در این جلسه به پدر و مادر و سایر اعضای خانواده نیز کمک هایی خواهد شد و این جلسه فقط مختص ارزیابی او نیست.

اگر به کودکان بزرگتر و نوجوانان اطلاع دهید که هرچیزی که آنها به روانشناس بگویند محرمانه خواهد بود و بدون اجازه خود آنها با کس دیگری مطرح نخواهد شد حتی پدرو مادر یا پزشکان دیگر. و در پایان اینکه اگر آنها نتوانند با این روانشناس خاص ارتباط بگیرند یا احساس راحتی کنند، کسی آنها را مجبور نخواهد کرد و در صورت تمایل میتوانند با روانشناس دیگری ملاقات داشته باشند.

نتیجه گیری و جمع بندی: به عنوان پدر و مادر باید به علائمی که در بالا ذکر شد یا تغییرات ناگهانی در کودکتان هشیار باشید. به مدرسه کودکتان بروید و با معلم و مشاور او گفتگو کنید و در صورت نیاز از یک روانشناس کودک کمک بگیرید.



مقالات مرتبط
Call Now Button