اخبار و جشنواره ها

کمک به اسکیزوفرن ها

عشق و حمایت خانواده و دوستان نقش مهمی در درمان اسکیزوفرنی ایفا می کند. اگر فردی که به شما نزدیک است مبتلا به اسکیزوفرنی است، شما می توانید با کمک به او در پیدا کردن درمان مناسب و برنامه های خودیاری و مقابله با علائم کمک بزرگی به او کنید. نکات زیر می تواند در این راه به شما کمک کند.

نکته اول: از خودتان مراقبت کنید

مراقبت از خود، خودخواه بودن نیست. در حقیقت، این موضوع برای کسی که مبتلا به اسکیزوفرنی و شما دوستش دارید، بسیار مهم است که به دنبال نیازهای سلامت خود هستید. اسکیزوفرنی می تواند یک مقدار باور نکردنی از استرس را وارد خانواده کند. این موضوع می تواند باعث فرسودگی شما شود. و اگر شما تحت تأثیر استرس قرار بگیرید، فردی را که مبتلا به اسکیزوفرنی نیز تحت تأثیر قرار خواهد گرفت و علائم آنها تشدید شده و افزایش می یابد.

  • با دیگران ارتباط برقرار کنید. تعامل اجتماعی موثرترین راه برای از بین بردن استرس است. برای شما و فرد مبتلا به اسکیزوفرنی مهم است که افراد دیگری داشته باشید که بتوانید با آنها ارتباط برقرار کنید، کسی که می توانید با او بدون وقفه صحبت کنید، کسی که بدون قضاوت گوش دهد. این شخص ممکن است یک دوست، اعضای خانواده یا متخصص حرفه ای باشد.
  • ورزش منظم. فعالیت بدنی استرس را کاهش می دهد و اندورفین ها، مواد شیمیایی قدرتمندی را در مغز شما آزاد می کند که روحیه شما را تقویت می کند و احساس خوبی به شما می دهد.
  • رژیم غذایی سالم داشته باشید. آنچه که می خورید، تأثیر مستقیم بر احساس شما دارد. افزایش میزان مصرف اسیدهای چرب امگا 3 از ماهی ها، روغن ماهی، گردو، و دانه های کتان برای بهبود تمرکز و افزایش انرژی شما مناسب است. شکر و کربوهیدرات های تصفیه شده را کاهش دهید زیرا منجر به کاهش خلق و خو و انرژی می شوند.
  • تمرین پذیرش. به جای شکایت از این بی عدالتی که کسی که دوستش دارید به این مشکل دچار شده است، احساسات مثبت و منفی خود را بپذیرید. این می تواند در توانایی شما برای مدیریت استرس و تعادل در خلق و خوی شما تفاوت بزرگی ایجاد کند.
  • به دنبال شادی باشید. زمانی برای سرگرمی لازم است. زمانی در روز برای کارهایی که دوست دارید، برنامه ریزی کنید. فرد مبتلا به اسکیزوفرنی را نیز به همین کار تشویق کنید.
  • مراقب سلامتی خود باشید. نادیده گرفتن سلامتی تان تنها به استرس در زندگی تان اضافه می کند.
  • استفاده از تکنیک های تمدد اعصاب. تکنیک هایی مانند مدیتیشن، تنفس عمیق، یوگا یا آرامش عضلانی پیشرفته می توانند ترمزی برای استرس باشد و ذهن و بدن شما را به تعادل بازگردانند.

نکته دوم: شبکه حمایتی خود را بسازید

برای حمایت بهتر و مراقبت از کسی که مبتلا به اسکیزوفرنی هستید، باید کمک، تشویق و درک دیگران را داشته باشید.

  • محدودیت های خود را شناسایی کنید. در مورد سطح حمایت و مراقبت هایی که می توانید ارائه دهید واقع بینانه باشید. اگر خسته هستید، به دنبال کمک باشید. شما نمی توانید همه کارها را انجام دهید.
  • پیوستن به گروه های پشتیبانی. گروه های پشتیبانی برای بستگان افرادی که مبتلا به اسکیزوفرنی هستند، یک محل ارزشمند برای به اشتراک گذاشتن تجربیات، مشاوره و اطلاعات ارائه می کنند.
  • به دوستان و اعضای خانواده خود اعتماد کنید. 
  • به دنبال دوستان جدید باشید.
  • از خدمات پشتیبانی استفاده کنید. از پزشک یا متخصص خود در مورد خدمات مهمی که در منطقه شما وجود دارد، سوال کنید، یا با بیمارستان های محلی و کلینیک های بهداشت روان تماس بگیرید.

نکته سوم: تشویق درمان و کمک به خود

تشویق به درمان و کمک به خود سنگ بنای کمک به یک دوست با اسکیزوفرنی است. در حالی که دارو یک عنصر مهم در درمان اسکیزوفرنی است، بهبودی فرد مبتلا به عوامل دیگری نیز بستگی دارد. استراتژی های خودیاری مانند تغییر در رژیم غذایی سالم، مدیریت استرس، ورزش و دستیابی به حمایت اجتماعی می تواند تأثیر زیادی بر علائم، احساسات و اعتماد به نفس فرد مبتلا داشته باشد. برای شروع برنامه های خودیاری و ادامه دادن این برنامه ها، تشویق و حمایت شما می تواند برای عزیز شما بسیار مهم باشد.

شروع درمان

اغلب اولین چالش درمان، متقاعد کردن فرد مبتلا به اسکیزوفرنی است تا یک دکتر را ببیند. اگر یک فرد مبتلا به اسکیزوفرنی تمایلی به دیدن یک دکتر نداشته باشد، سعی کنید:

  • ارائه گزینه ها. دوست شما ممکن است زمانی مایل به دیدن یک دکتر باشد، که بتواند خودش وضعیت را کنترل کند. اگر او به شما شک دارد می توانید کسی دیگری را برای همراهی او بفرستید یا اجازه بدهید که خودش دکتر را انتخاب کند.
  • تمرکز بر روی یک علامت خاص. کسی که مبتلا به اسکیزوفرنی است ممکن است در برابر دیدن یک دکتر به دلیل ترس از قضاوت شدن یا برچسب “دیوانه” خوردن، مقاومت کند. شما می توانید او را به دلیل مشکلات خواب یا کمبود انرژی ترغیب کنید تا به ملاقات دکتر برود.

نکته چهارم: نظارت بر دارو

  • عوارض جانبی را جدی بگیرید. بسیاری از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی به علت عوارض جانبی مصرف دارو خود را متوقف می کنند. هرگونه عوارض جانبی ناراحت کننده را به پزشک اطلاع دهید، شاید دوز دارو را کاهش دهد یا جایگزینی برای آن معرفی کند.
  • او را تشویق کنید که داروها را به طور منظم مصرف کند. حتی با عوارض جانبی تحت کنترل، برخی از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی دارو را نادیده می گیرند و یا فراموش می کنند داروی خود را مصرف کنند. تقویم های دارویی، جعبه های هفتگی و تایمر ها می توانند کمک کننده باشند.
  • مراقب تداخلات دارویی باشد. مخلوط کردن الکل یا مواد مخدر غیرمجاز با داروهای اسکیزوفرنی مضر است، بنابراین اگر وی مشکل سوء مصرف مواد دارد، با پزشک صحبت کنید.

نکته پنجم: مراقب علائم عود باشید

متوقف کردن دارو، شایع ترین علت عود بیماری اسکیزوفرنی  است، پس بسیار مهم است که مصرف دارو را به طور منظم ادامه دهد. گاهی ممکن است عود در هنگام مصرف دارو نیز اتفاق بیفتد، شما ممکن است قادر به جلوگیری از یک بحران تمام عیار با شناخت علائم هشدار دهنده و برداشتن اقدامات فوری باشید.

شایع ترین علائم هشدار دهنده عود اسکیزوفرنی

  • بی خوابی
  • بدتر شدن بهداشت شخصی
  • افزایش پارانویا
  • خصومت
  • صحبت های گیج کننده یا بی معنی
  • ناپدید شدن های عجیب و غریب
  • هذیان ها

نکته ششم: آماده شدن برای شرایط بحرانی

با وجود بهترین تلاش های شما برای جلوگیری از عود، ممکن است وضعیت وی به سرعت رو به زوال افتد، و بستری شدن لازم است تا او را از خطر دور نگه دارید. داشتن یک برنامه اضطراری برای آماده شدن برای یک دوره روانپزشکی حاد، به شما کمک خواهد کرد تا به راحتی و به سرعت به بحران رسیدگی کنید.

  • داشتن اطلاعات تماس های اضطراری برای دکتر و درمانگران وی
  • آدرس و شماره تلفن بیمارستان هایی که این افراد را پذیرش می کنند

مقالات مرتبط
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.