اخبار و جشنواره ها

علائم و نشانه های اختلال دوقطبی

نشانه های اختلال دوقطبی به وسیله چرخه ای از نوسانات خلقی، بین سطح انرژی و فعالیت بالا (شیدایی و یا جنون خفیف) و احساس غم و ناامیدی و ناخوش بودن (افسردگی)  توصیف می‌شوند. نشانه های این اختلال به صورت چرخه هایی پدیدار می‌شوند که احتمال دارند از چندین روز تا چندین ماه به طول بیانجامند.

نشانه بارز اختلال دوقطبی (معروف به افسردگی شیدایی) عبارت است از وجود نوسانات خلقی شدید بین احساس شادی بسیار زیاد تا احساس غم و اندوه بسیار زیاد که شامل افسردگی نیز می‌باشد. (انجمن روانشناسی امریکا،2013) زمانی که فرد با نشانه های اختلال دوقطبی در حالت شادی زیاد قرار دارد ممکن است احساس سربلندی و خشنودی  بسیار زیادی داشته باشد و تصور کند که قادر به انجام تمام کارهایی است که به ذهنش می رسد و اشتیاق به انجام چندین کار را دارد که البته منجر به اتمام هیچکدام از آنها نمی‌شود. در مواقعی این احساس شعف زیاد به جای آنکه با شور و شوق همراه باشد، با کج خلقیِ افزایش یافته در فرد نمایان می‌شود.

در مراحل ابتدایی، نشانه های اختلال دوقطبی ممکن است به عنوان مشکلی به جز بیماری روانی تظاهر پیدا کند، به عنوان مثال امکان دارد به عنوان سوء مصرف مواد یا الکل و یا عملکرد ضعیف در مدرسه یا محل کار شناخته شود. علائم اختلال دوقطبی عموما سریعا ظاهر و یا ناپدید نمی‌شوند بلکه علائمی پایدار هستند که منجر به ایجاد اختلال در روند زندگی فرد می‌شوند. این شرایط گاهی به دلیل اینکه فرد مراحل جنون خفیف را به جای شیدایی تجربه می‌کند، زمینه را برای تشخیص اشتباه به عنوان افسردگی فراهم می‌کند. شیدایی خفیف اگر توسط یک متخصص سلامت روان ارزیابی نشود ممکن است با شرایط نرمال اشتباه گرفته شود.

اختلال دوقطبی در کودکان متفاوت است و با نشانه های متفاوتی همراه می‌باشد. در کودکان این اختلال با نام اختلال خلقی از هم‌گسیختگی شناخته می‌شود.

با استناد به انستیتو ملی سلامت روان(2018) اگر این اختلال درمان نشده باقی بماند، تمایل به تشدید شدن دارد و فرد دوره های تکامل یافته شیدایی و همینطور افسردگی را تجربه می‌کند. درمان برای این افراد معمولا شامل ترکیبی از داروهای روانی و روان‌درمانی می‌باشد. بعضی از این درمانها معمولا در تمام زندگی افراد بالغ لازم هستند  (Fink & Kraynak, 2015).

انواع و نشانه های اختلال دوقطبی

این اختلال توسط معیارهای عنوان شده در مرجع تشخیصی راهنمای چاپ شده توسط انجمن روان‌شناسی امریکا تشخیص داده می‌شود(2013):

اختلال دوقطبی I

از نشانه های ضروری این نوع اختلال دوقطبی این است که فرد یک دوره شیدایی کامل را تجربه می‌کند (ممکن است قبل و یا بعد از دوره شیدایی یک مرحله شیدایی خفیف و یا افسردگی رخ دهد).

  • دوره شیدایی یک دوره مجزا می‎‌باشد که در طی آن به طور غیر طبیعی شادی مداوم، سرخوشی و کج خلقی و همینطور فعالیت و یا انرژی مداوم افزایش یافته که در بیشتر ساعات روز  و تقریبا هر روز در فرد وجود دارد، دیده می‌شود. این حالت برای یک دوره حداقل به مدت یک هفته(یا هر میزان زمان دیگری اگر که بستری شدن نیاز باشد) همراه با حداقل سه نشانه دیگر از شیدایی بروز پیدا می‌کند.

وقوع مراحل شیدایی و افسردگی بهتر است با اختلال اسکیزوافکتیو، اسکیزوفرنی، اختلال اسکیزوفرنی شکل، اختلال دلبستگی و یا هر نوع مشخص و یا نامشخص از طیف اسکیزوفرنی و همینطور سایر بیماریهای روانی اشتباه گرفته نشود.

اختلال دوقطبی II

  • اختلال دوقطبی نوع II نیازمند وقوع (یا سابقه) یک دوره و یا چند دوره افسردگی شدید و یا حداقل یک دوره اختلال خفیف شیدایی می‌باشد. به علاوه هیچ گاه یک دوره شیدایی کامل وجود ندارد. دوره های جنون خفیف حداقل برای چهار روز متوالی و یا بیشتر ادامه پیدا می‌کنند، همینطور علائمی مشابه دوره شیدایی کامل را نشان می‌دهد.

در هر دو نوع اختلال دوقطبی I و II ، فرد  می‌تواند دوره خلقی (مانند افسردگی و یا شیدایی اولیه)  همراه با خصوصیات ادغام شده داشته باشد که در آن دوره شیدایی/شیدایی خفیف نشانه های افسردگی  قابل توجه وجود دارد. همینطور در مرحله افسردگی نشانه ای شیدایی/شیدایی خفیف دیده می‌شود.

علاوه بر این،هر دو موارد افسردگی و دوقطبی(مانند اختلال افسردگی شدید) می‌توانند با اضطراب ، الگوی فصلی، ویژگیهای روانپریشی ، ظهور پیش از زایمان، مالیخولیا و  خصوصیات غیرمعمول رخ بدهند.اطلاعات بیشتر  اختلال ادواری خویی به اختلال دوقطبی نوع II شباهت دارد با این تفاوت که دوره زمانی طولانی تری دارد (2 سال).

افراد با این شرایط دارای چرخه سریع و یا آهسته در فازهای خلقی متفاوت هستند .در چرخه آهسته، فرد ممکن است هفته ها و یا ماه ها را در یک حالت خلقی سپری کند و سپس تغییر خلق رخ دهد. در چرخه سریع، فرد ممکن است تغییرات خلقی در طی چند روز و یا چند هفته داشته باشد.درمان موثر باعث کاهش و یا قطع تمام این چرخه های زمانی می‌شود.

لیستی از نشانه های اختلال دوقطبی

 نشانه ها ی اختلال دوقطبی در طول دوره شیدایی و یا جنون خفیف عبارتند از:

  • افزایش احساس خودستایی
  • نظریه های مثبت اغراق آمیز
  • کاهش چشمگیر نیاز به خواب
  • اشتهای ضعیف و کاهش وزن
  • سخن رقابتی، ایده های سریع و گذرا، تکانشگری
  • ایده های سریعا متغیر
  • افزایش سطح انرژی
  • درگیری بیش از حد در فعالیتهای فرح بخش
  • انتخاب های مالی ضعیف، گذراندن دوره های نسنجیده بی بندوباری
  • زودرنجی بیش از حد، رفتار پرخاشگرانه

نشانه های اختلال دوقطبی در طول دوره افسردگی عبارتند از:

  • احساس غم و ناامیدی
  • نداشتن علاقه به فعالیتهای معمول و یا فرح بخش
  • سخت به خواب رفتن، بیدار شدن زودهنگام در صبح
  • از دست دادن انرژی و بی علاقگی ماندگار
  • احساس گناه یا کاهش عزت نفس
  • سختی در تمرکز کردن
  • افزایش و یا کاهش وزن
  • صحبت در مورد خودکشی یا مرگ

روش اصلی برای تشخیص اختلال دوقطبی انجام مصاحبه بالینی با روانپزشک و یا روانشناس و یا سایر متخصصین سلامت روان می‌باشد(Fink & Kraynak, 2015). اگرچه روش هایی نوشته شده ای برای پی بردن به شدت و تعداد علائم این اختلال وجود دارد ولی چنین آزمونهایی تنها تکمیل کننده یک مصاحبه کامل هستند.این روشها نباید به عنوان جایگزینی برای ارزیابی رودررو بوسیله متخصص باشند.مانند سایر اختلالات روانی، تاکنون تست هایی به وسیله نمونه خون و یا سایر تستهای بیولوژیکی که بتواند برای تشخیص این اختلال بکار رود وجود ندارد.

یک نشانه زودهنگام از اختلال دوقطبی حالت شیدایی می باشد. شیدایی یک حالت احساسی است که طی آن فرد سطح بالایی از انرژی ، بدخلقی زیاد، زودرنجی یا رفتار تکانشی و بی‌پروا در طی حداقل 4 روز متوالی نشان می‌دهد.نشانه هایی که مرتبط با حالت شیدایی می‌باشند به سمت احساس خوب داشتن تمایل دارند و در بسیاری از موارد فرد در تلاش است که نشانه های اختلال را در نگاه دیگران به کمترین حد برساند.حتی زمانیکه خانواده و دوستان فرد تشخیص نوسانات خلقی فرد را فراگرفته اند، ممکن است فرد آنها را انکار کند و یا حتی متوجه وقوع آنها نباشد.

یکی از تشخیص های افتراقی برای این حالت این است که اختلال دوقطبی با اختلال اسکیزوافکتیو توضیح داده نمی‌شود و همینطور همراه با اسکیزوفرنیا، اختلال اسکیزوفرنی شکل، اختلالات وهمی و سایر اختلالات طیف روانی نمی‌باشد.

مانند تشخیص سایر اختلالات روانی، نشانه های شیدایی و افسردگی مستلزم این هستند که پریشانی و اختلال قابل توجه اجتماعی، شغلی و دیگر جنبه های عملکردی ایجاد کننده نشانه های اختلال دوقطبی نمی‌توانند حاصل سوء مصرف (مانند الکل،مواد مخدر یا داروها ) یا حاصل یک وضعیت عمومی بالینی در فرد باشند.

مقالات مرتبط
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.