اخبار و جشنواره ها

ملاکهای تشخیصی اختلالات طیف اوتیسم

الف) نارسایی های پایدار در ارتباط و تعامل اجتماعی در گذشته یا در حال حاضر که به شرح زیر مشخص می شود:
1- نارسایی هایی در بده بستان های اجتماعی هیجانی که دامنه آن برای مثال از برخوردهای اجتماعی نابهنجار و ناتوانی در گفت و گوی متقابل تا کاهش درمیان گذاشتن علایق و هیجانها یا عواطف تا ناتوانی در پیش قدم شدن یا پاسخ دادن به تعامل های اجتماعی گسترده است.
2- نارسایی هایی در رفتارهای ارتباطی غیرکلامی مورد استفاده در تعاملات اجتماعی که دامنه آن برای مثال از ارتباط کلامی و غیر کلامی با انسجام ضعیف تا نابهنجاری در نگاه رودررو و زبان بدن یا نارسایی ها در فهم و استفاده از حرکات بدن
3- نارسایی هایی در برقراری، حفظ و درک روابط که دامنه آن برای مثال از مشکلات تطبیق رفتار با زمینه های اجتماعی گوناگون، تا مشکلات در مشارکت در بازی های تخیلی یا دوستیابی تا علاقه نشان ندادن به همسالان گستردگی دارد.
شدت جاری را مشخص کنید. شدت اختلال در نقص های ارتباطات اجتماعی و الگوهای رفتاری محدود و مکرر استوار است.
ب) الگوهای رفتار، علایق و فعالیت های محدود و مکرر
1- حرکات جنبشی، استفاده از اشیاء یا گفتار قالبی یا مکرر
2- اسرار بر یکنواختی و رعایت انعطاف ناپذیر کارهای عادی و الگوهای تشریفاتی رفتار کلامی یا غیرکلامی
3- علایق بسیار محدود و ثابت که از لحاظ شدت یا تمرکز نابهنجارند.
4- بیش فعالی یا کم فعالی در برابر محرک های حسی یا علاقه غیرعادی به جنبه های حسی محیط.
شدت اختلال بر نقص های ارتباط اجتماعی و الگوهای رفتار محدود و مکرر استوارند.
ج) نشانه ها باید در اوایل دوره تحول وجود داشته باشد.
د) نشانه های بالینی چشمگیری در کارکرد جاری اجتماعی، شغلی یا زمینه های مهم دیگر می شود.
ه) برای این اختلال ها برحسب ناتوانی هوشی یا تاخیر تحولی کلی نمی توان تبیین بهتری به دست داد. ناتوانی هوشی و اختلال طیق اوتیسم اغلب همایند هستند. برای مطرح کردن تشخیص های همایند اختلال طیف اوتیسم و ناتوانی هوشی باید ارتباط اجتماعی پایین تر از حد مورد انتظار برای سطح تحولی فرد باشد.

مقالات مرتبط
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.