اخبار و جشنواره ها

شدت و سطوح اختلال طیف اوتیسم

DSM-5 شدت اختلال طیف اوتیسم را بر اساس نقص های موجود در ارتباط اجتماعی و روند رفتارهای محدود و تکراری تعیین می کند و برای آن 3 سطح در نظر می گیرد.
سطح 1: نیازمند حمایت
سطح 2: نیازمند حمایت زیاد
سطح 3: نیازمند حمایت خیلی زیاد
برای مشخص کردن شدت اختلال طیف اوتیسم، باید ارتباط اجتماعی و رفتار محدود و تکراری به طور جداگانه بررسی کنیم:
ارتباطات اجتماعی
سطح 1 (خفیف): درمانجو در شروع صحبت و گفتگو با دیگران مشکل دارد و به نظر می رسد نسبت به سایر افراد تمایل کمتری به صحبت با دیگران دارد.
سطح 2 (متوسط): هم در ارتباط کلامی و هم در ارتباط غیرکلامی نقص های قابل توجهی به چشم می خورد.
سطح 3 (شدید): به پا پیش گذاشتن های دیگران پاسخ اندکی می دهد و در نتیجه عملکرد درمانجو به شدت محدود می شود. گفتار محدود است، شاید در حد چند کلمه
رفتارهای محدود و تکراری
سطح 1 (خفیف): تغییر باعث می شود در حداقل یک زمینه فعالیتی برخی از مشکلات بروز کند.
سطح 2 (متوسط): از مدتها قبل مشخص شده است که فرد در کنار آمدن با تغییرات مشکل دارد و مشکل کنار نیامدن فرد با تغییرات در عملکرد فرد در زمینه های فعالیتی مختلف اختلال به وجود می آورد.
سطح 3 (شدید): تغییر دادن به روتین فرد به طرز زیادی دشوار است. همه زمینه های فعالیتی تحت تاثیر این انعطاف ناپذیری قرار دارند.

مقالات مرتبط
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.