اخبار و جشنواره ها

رفع تنش و نگرانی در کودکان

والدین و مربیان باید کودکی را که با آن سرو کار دارند خوب شناسایی کنند تا بتوانند در تربیت او روش صحیح در پیش بگیرند و موفق شوند. اما تا به حال فکر کرده اید که  تنش و نگرانی در کودکان نیز وجود دارد؟

به کودکان اجازه و زمان بدهید. آن ها می توانند جهان و وقایع آن را درک کنند. فرصت دهید تا دنیایی را که در آن زندگی می کنند، بشناسند و با واقعیت های آن چالش کنند. تا چگونگی هدایت  تعاملات و روابط بین فردی را کشف و پردازش کنند و در نهایت تصمیم بگیرند. درک کنند که مشکل همیشه وجود دارد و خانواده مکان امنی برای مطرح شدن مشکل و پیدا کردن راه حل برای مسائل است. با این روش کودک احساس توانمندی می کند. حس توانمندی و پیوند با والدین و اهمیت داشتن برای والدین اعتماد به نفس کودک را افزایش می دهد، بیشتر می آموزد و از آموخته هایش در دوره های بعدی زندگ استفاده می کند . و به فردی خود ساخته و مستقل تبدیل می شود. در نهایت احساس امنیت و اعتماد  شما به او افزایش می یابد.

والدین به عنوان بالغین همیشه مشغول هستند و با استرس و تنش هایی از انواع مختلف دست و پنجه نرم می کنند. اما تا به حال فکر کرده اید که کودکان هم با تنش هایی دست و پنجه نرم می کنند؟

فکر نکنید دوران کودکی فارغ از مشکل است. بر اساس مطالعات مشکلات و نگرانی کودکان بیش از بزرگسالان است. آن ها نمی دانند با احساس بد و استرس های خود چگونه کنار بیاییند. حتی مهارت شناختن استرس را ندارند. فقط حس بد دارند. ام نمی دانند چرا؟ یا چه کار باید بکنند؟  مدیریت و کنترل استرس را نمی دانند. اولین روز مدرسه، عوض شدن مدرسه، زیاد بودن تکالیف، برگزاری امتحان، ترس از نمره بد، بیمار شدن والدین یا یکی از اعضای خانواده، خجالت کشیدن از همسالان و … همه و همه برای کودک تنش است . تنشی که نمی داند چگونه با آن ها کنار بیاید. و یا خود را ارام کند . نمی داند چگونه راه حل پید کند.

اولین روز مدرسه برای کودک یک واقعه بزرگ است. برخی به راحتی این تحول را می پذیرند و با ان خو میگیرند و برخی دیگر آن را به چالشی بزرگ تبدیل می کنند.

کودک مثل بزرگسال فکر نمی کند. او نمی تواند نتیجه طولانی مدت رفتن به مدرسه را درک کند . اما می داند که باید از والدین و خانه دور باشد . با کسانی که نمی شاسد صحبت کند. ود کنار کسی بنشیند که احتمال دارد مورد علاقه او واع نشود یا خودش او را وست نداشته باشد. این واقعه به معنای تغییر د دنیای کودک است. حالا سازش با این تغییر چگونه باید رخ دهد؟

مهارت کلیدی در این مقطع توانایی برقراری ارتباط با دیگران است. ابتدا باید کودک مهارت برقراری ارتباط را بداند. تا بتواند نیازهای ضروری خود را برطرف کند و دوام بیاورد.

بنابراین والدین باید او را کمک کنند تا استرس و تنش هایی که کودک را احاطه کرده کاهش یابد. و کودک کمی احساس ارامش کند و بتواند محیط را بپذیرد.

برخی کودکان در سال های اول و دوم مدرسه از امتحان دادن می ترسند. پس اگر کودک شما جزو این دسته از کودکان است و شما متوجه ترس او شدید، علت را بپرسید. اگر گفت نمی دانم. لازم نیست نگران شوید. اما باید مشکل را شناسایی کنید. پس گام بعدی یافتن علت است. شاید از نمره بد می ترسد. مهلت و امکان آن را فراهم کنید که احساسات خود را بیان کند . اگر متوجه چیز خاصی نشدید می توانید تست اضطراب بگیرید. البته اگر کودک بتواند این تست را انجام دهد.

برای امتحان ها او را یاری کنید شاید کودک پاسخ را می داند اما مطمئن نیست. و از اشتباه می ترسد همین ترس از اشتباه باعث ایجاد اضطراب در او می شود. شاید کودک ز زیادی کارهایی که باید انجام بدهد، گیج و آشفته شده است.

در این صورت می توانید با تهیه لیستی از فعالیت های کودک خود و پی گیری کارهای او متوجه بشوید انجام چه کارهایی برای او راحت است و در انجام چه کارهایی مشکل دارد. در برنامه ریزی کمکش کنید تا برای هر فعالیتی زمان لازم را کنار بگذارد.

نکات مفید و کاربردی در ارتباط با  تنش و نگرانی در کودکان

  • قبل از این که مدرسه رفتن مطرح شود به همراه کودک خود به مدرسه ها سری بزنید. با کارکنان مدرسه و کودکان آنجا صحبت کنید. این کار را با اتوبوس یا وسایل نقلیه عمومی انجام دهید.
  • برای کودک داستان های از اولین روزهای مدرسه خود تعریف کنید . با این کار ایم واقعه برای کودک ملموس تر می شود. کودکان دوست دارند بیشتر در مورد ما بدانند.
  • با هم به فروشگاه بروید و اجاز دهید کودک مایحتاج مدرسه اش را با سلیقه خودش انتخاب کند. او را در خریدن وسایل فانتزی تشویق کنید . این کار انگیزه مدرسه رفتن و استفاده از آن وسیله را بیشتر می کند.
  • او را تشویق کنید احساس خود را در مورد مدرسه، اتوبوس، مسئولان مدرسه و کودکان بگوید.
  • به کودک برنامه ریزی بیاموزید . تا بتواند کارها را در مهلت مقرر تمام کند . این کار استرس امتحان را در کودک کاهش می دهد. زیرا متوجه می شود که برکارهای خود تسلط دارد.
  • اگر کودک از همسالان خجالت می کشد و نمی تواند بازی کند. باید او را تشوی به حرف زدن کنید تا راحتر بتواند خود را بیان کند.
  • تعامل با همسالان را به کودک بیاموزید. او را راهنمایی کنید .
  • فرصت صحبت کردن و تبادل اطلاعات با دوستان کمک می کند در گفتن و شنیدن ماهر شود.
  • کمک کنید به ارامش برسد. از مصاحبت لذت ببرد و احساس غرور کند.
  • در یافتن روش های تازه برای پیوستن به همسالان او را راهنمایی کنید.
مقالات مرتبط
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.