اخبار و جشنواره ها

اهمیت معذرت خواهی والدین

احتمالاً اغلب والدین در این موقعیت گرفتار شده‌اند که فرزندشان را بابت کار اشتباهی که فکر می‌کردند از او سر زده، توبیخ کرده و بعد فهمیده‌اند که کاملاً بی‌تقصیر بوده است، حالا با وضعیت دست به کمر و طلبکارانه کودکشان مواجه و در ذهنشان بر سر یک دوراهی هستند. آیا در این حالت معذرت خواهی والدین لازم است؟ شما در چنین موقعیتی چه می‌کنید؟ از کودکتان عذرخواهی می‌کنید یا منکر اشتباه خود می‌شوید؟ آیا غرور یا موقعیتتان به عنوان والد اجازه می‌دهد که پیش کودکتان اعتراف به اشتباه کنید؟

معذرت خواهی والدین

همیشه گفته می‌شود بچه‌ها به حرف‌های پدر و مادر گوش نمی‌دهند، اینکه شما چه چیزهایی را از آنها می‌خواهید و چه انتظاراتی دارید، برایشان مهم نیست بلکه آنها به اعمال شما نگاه می‌کنند و دقیقاً همان الگوها را در رفتارهای‌شان به کار می‌گیرند. هر پدر و مادری از فرزندش انتظار دارد که وقتی کار خطایی از او سر زد، بابت رفتار اشتباهش معذرت خواهی کند و تعهد دهد که دیگر رفتارش را تکرار نکند. حال اگر یک بار هم رفتار یا قضاوت نادرست از سوی والدین اتفاق بیفتد و آنها حاضر نباشند اشتباهشان را بپذیرند، عدم معذرت خواهی والدین چه پیغامی را به فرزند مخابره می‌کند؟
پدر و مادر با رفتار خود می‌توانند الگوی عملی مؤثری برای فرزندان خود باشند. وقتی پدر و مادر اشتباهی می‌کنند و در پی آن عذرخواهی می‌کنند، نشان می‌دهند که قرار نیست آنها همیشه شنونده عذرخواهی باشند. همچنین به کودکشان آموزش می‌دهند که وقتی رفتار نادرست یا قضاوت ناعادلانه‌ای داشت، بتواند غرورش را کنار بگذارد و عذرخواهی کند. البته معذرت خواهی والدین بابت رفتار یا حرف نابجایی از کودکشان اگر به مقدار متعادل و در زمان مناسب باشد، بسیار مثبت و راهگشا است اما این کار آنها نباید به یک امر روال تبدیل شود و والدین کاری بکنند که همیشه گناهکار شناخته شوند و بچه فکر کند که همیشه حق با اوست.
درباره نگرانی والدین به خاطر از دست دادن موقعیت و وجهه‌شان می‌توان گفت: مسأله‌ای که خیلی از بچه‌ها از آن گلایه دارند، عدم پذیرش اشتباه از سوی پدر و مادرها است. آنها در این مورد می‌گویند که پدر و مادرها فکر می‌کنند پادشاه هستند، هیچ وقت مقصر نیستند و هیچ کار اشتباهی انجام نمی‌دهند! در این شرایط وقتی پدر و مادری از کودکشان معذرت خواهی کنند، خیلی خوب است و انعطاف‌پذیری آنها را نشان می‌دهد. عدم پذیرش اشتباه از سوی والدین حاکی از خودستایی‌شان است یا نگران این هستند که وجهه‌شان را نزد کودکشان از دست بدهند. والدین می‌ترسند که اگر خودشان را یک فرد خطاکار نشان بدهند که بابت اشتباهاتش معذرت خواهی می‌کند، جایگاه سابق را نزد بچه‌شان نداشته باشند و او دیگر به حرف‌هایشان اهمیت سابق را ندهد. اما اگر پدر و مادر در حرف و عملشان به فرزندشان بیاموزند که هر انسانی کاستی‌هایی دارد و طبیعی است که در اثر این کاستی‌ها گاهی خطاهایی از او سر بزند، دیگر این موضوع به این شکل تابو برای خودشان و فرزندشان نمود نخواهد داشت بلکه کودک به راحتی می‌پذیرد که آنها نیز ممکن است دچار خطا شوند و این امری کاملاً طبیعی است زیرا پدر و مادرش نیز انسان‌هایی هستند که در حال تغییر و تکامل خود هستند.

مقالات مرتبط
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.