درمان بیش فعالی و نقص توجه

در این مقاله به بررسی جزئی تر اختلال بیش فعالی و نقص توجه و راهکارهای درمان بیش فعالی خواهیم پرداخت.
بعضی از والدین فکر می ­کنند اختلال در تمرکز و فعالیت بیش از حد، لازم و ملزوم یکدیگرند؛ در حالی که یک کودک می ­تواند در تمرکز کردن دچار اختلال باشد اما فعالیت بیش از حد نداشته باشد یا بسیار ساکت و آرام باشد اما برای مدت کافی روی یک تکلیف نتواند متمرکز شود و برخی دیگر هر دو علایم بالا را به صورت ترکیبی با هم دارند. البته این نکته حائز اهمیت است که کودکانی که مدام در جنب و جوش هستند”بیش فعال نیستند” گاهی رفتار والدین و الگوی تربیتی آنها باعث شده که کودک رفتار بیش از اندازه از خود نشان دهد.

اختلال در تمرکز حواس و بیماری بیش کاری، از ناهنجاری های مادرزادی به شمار می­ رود یعنی در هنگام تولد وجود دارد و علایم آن حداکثر تا شش سالگی نمایان می­ شود، مگر اینکه این اختلال در سنین بالاتر در اثر ضربه به سر یا تصادف ایجاد شده باشد.

مطالعات علمی نشان داده اند که 35 درصد از پدران کودکان بیش کار، در کودکی رفتار مشابهی داشته اند.

علائم و نشانه های کمبود توجه- بیش فعالی

  • بی نظمی
  • حواسپرتی
  • فراموش کاری
  • نیمه کاره رها کردن کارها
  • تغییر مکرر فعالیت ها
  • کند بودن
  • برنگشتن به سراغ کاری که نیمه کاره رها شده
  • افزایش خطا در کارهای یکنواخت و خسته کننده
  • تحرک بیش از حد
  • درماندن از کنترل حرکات بدن
  • بیقراری و وول خوردن
  • مشکل داشتن شخص در متوقف کردن رفتارهایی که مشغول انجام دادن آنها است.
  • پرحرفی و قطع کردن حرف دیگران

راهکارهای درمان بیش فعالی

  • از معلم قبلی و فعلی کودک، درباره رفتار او پرس و جو کنید.
  • از روانشناس بخواهید آزمون های مخصوصی را انجام دهد.آزمایش های وجود دارد که می­ تواند اطلاعات ارزشمندی درباره واکنش و طرز رفتار کودک در شرایط متفاوت، در اختیار متخصصان قرار دهند.
  • تاریخچه زندگی کودک و افراد خانواده را با روانپزشک یا روانشناس مرور کنید.
  • از یک متخصص درخواست کنید کودک را در مدرسه زیر نظر بگیرد. متخصص مشکلات آموزشی و یا متخصص ناهنجاری های رفتاری میتواند با مشاهده کودک در کلاس و در مقایسه با همکلاسی هایش و رفتار دوستان او، مساله را مورد ارزیابی قرار دهد.
  • از دارو ها به درستی استفاده کنید.
  • شبکه ارتباطی منزل-مدرسه را طوری ترتیب دهید که روزانه گزارشی از کار کودک در مدرسه به شما برسد.
  • از آنجا که حواس کودک دچار اختلال در تمرکز به راحتی پرت می­ شود، بنابراین او را در یک کلاس کوچک که اشیا منحرف کننده کمتری دارد، بنشانید.
  • معلم کلاس باید جدی باشد، ولی نه به حدی که سختگیری اش باعث شود کودک نتواند از دستوراتش تبعیت کند.
  • به کودکتان یاد دهید که تماس چشمی با افراد برقرار کند.
  • به کودکتان آموزش دهید که موارد زاید را نادیده بگیرد.
  • روش های کسب آرامش را به کودک بیاموزید. همه انسانها وقتی هیجان زده نباشند و آرامش داشته باشند، عملکرد بهتری دارند.

نتیجه گیری: اختلال کمبود توجه- بیش فعالی، مشکلات روانی اجتماعی زیادی برای کودکان ایجاد می­ کند؛ و روانشناس و والدین باید تاثیر تعامل کودک با محیط اطرافش را در نظر بگیرد. راهبردهای تربیتی والدین، آسیب های روانی آنان، ناکارایی خانواده در تعیین نتیجه اختلال کمبود توجه- بیش فعالی نقش مهمی دارند.

مقالات مرتبط