اخبار و جشنواره ها

کاهش تنش و استرس بازی های رقابتی

ورزش و انجام فعالیت های بدنی در قالب بازی، یکی از روش های فوق العاده ارتقای سلامت و الگوی زندگی سالم، بهبود مهارت ها و حتی روابط اجتماعی است. اما همه ورزش ها برای همه افراد و کودکان و نوجوانان حالت مفرح ندارد و در بعضی مواقع کاهش تنش و استرس بازی آنها را آزار می دهد.

در بعضی موارد تنش ایجاد شده در فعالیت های بدنی و یا ورزش از خود فرد ناشی می شود. بعضی کودکان به صورت ذاتی افرادی کمال گرا هستند که در هر فعالیتی دوست دارند نفر برتر میدان باشند. زمانی که همه چیز طبق میل آنها پیش نرود آنها تنش شدیدی را تجربه خواهند کرد. اما در اغلب موارد تنش موجود در بازی یا ورزش های رقابتی، منشا بیرونی دارد. برای مثال کودک با خود فکر می کند که اگر این بازی فوتبال را برنده شویم، من در مقابل والدین احساس افتخار خواهم داشت. این کودکان اینگونه فکر می کنند که تنها در صورتی می توانند تایید افراد قدرتمند (والدین، مربی کودک و …) را اخذ کنند که بتوانند در بازی و یا رقابت ورزشی پیروز شوند.

به هر صورت، اینکه یاد بیگرند چطور با فشار بازی و ورزش های رقابتی کنار بیایند و اینکه والدین در این مورد چه مطالبی را به کودک خود بیاموزند، نه تنها بر میزان رضایت و لذت از بازی و یا ورزش اثر خواهد داشت بلکه اثری پا برجا در الگوهای سازشی کودک در انطباق با شرایط پرفشار مشابه در زندگی خواهد داشت.

کاهش تنش و استرس بازی های رقابتی

چگونگی تاثیر استرس و تنش بر عملکرد

گاهی تنش های مرتبط با ورزش می توانند مفید باشند. این تنش باعث می شود که فرد انرژی لازم را بهمراه، تمرکز، قدرت  و هوشیاری بیشتر برای شرکت در رقابت بدست آورد. اما از طرفی، تنش بیش از حد و مفرط میتواند منجر به خستگی مفرط و زودهنگام کودک شده و در نهایت در نتیجه رقابت و میزان رضایت کودک از ورزش تاثیر منفی داشته باشد.

به احتمال زیاد والدین می توانند بین تنش های مثبت (تنش هایی که موجب افزایش انرژی و ارتقای عملکرد کودک شده) و منفی کودک (تنش هایی که منجر به کاهش انرژی و افت توان عملکرد کودک می شوند) از طریق بررسی زمان تعامل کودک در بازی و یا ورزش تمییز قائل شوند. برای مثال می توانید به این نکته توجه کنید که آیا کودک شما متمرکز بر تکلیف است و یا نگران و مضطرب نسبت به نتیجه بازی است؟ کودک شما چطور با اشتباهاتش کنار می آید؟ آیا او می تواند در هنگام بازی هیجانات خود (مانند اضطراب، خشم، ترس و ….) را کنترل کند؟ البته باید به یاد داشته باشید که بعضی از این رفتارها از شخصیت کودک شما نشات می گیرند. مانند بالغین بعضی کودکان می توانند ذاتا در مواقع تنش آرام بمانند. البته باید به یاد داشته باشید که بررسی سهم نقش شما در کنترل و رسیدگی به تنش های رقابتی کودک می تواند چالش برانگیز باشد. والدینی که انرژی زیادی را صرف ترغیب کودکان در بدست آوردن موفقیت ها و پیرزوی های مختلف می کنند، کودکان خود را در خطر احتمال ابتلا به تنش های بلند مدت و اختلالات اضطرابی قرار می دهند. اگر چه اینکه کودکان علاقه شما را به فعالیت های خود ببینند می توااند خیلی موثر باشد ، اما بین علاقه و تحمیل فعایت و اصرار بر موفقیت مرز قابل توجهی وجود دارد. والدینی که تمرکز مفرط بر موفقیت کودکان در فعالیت ها بخصوص ورزش و بازی دارند، نسبت به اشتباهات کودکان، فرار از تمرینات و باختن کودکان واکنش افراطی نشان می دهند.

والدین باید به یاد داشته باشند که کلمات می توانند قدرتی اعجاب آور داشته باشند. در نتیجه از آنها با دقت استفاده نمایید. تلاش های موثر کودک خود و همبازی هایش را تشویق کنید، این تشویق حتی بعد از یک باخت باید اتفاق بیافتد؛ اگر نسبت به رفتار و یا عملکرد کودک در یک رقابت انتقادی دارید، تلاش کنید آن را در قالبی سازنده و نه مخرب بیان کنید. (بویژه در مورد نوجوانان) شاید بهتر باشد که در این مورد اجازه دهید کمی زمان سپری شود تا از حرارت موضوع کاسته شود و انتقاد سازنده شما شنیده شود. اطمینان یابید که کودک فهمیده است که از نظر شما یک بازی و یا رقابت تنها یک بازی و رقابت است!

ورزش کردن می تواند درس هایی ارزشمندی را به کودک شما بیاموزد، ارزش نهادن به کار و فعالیت گروهی، غلبه بر چالش ها و کنترل هیجانات، اما همه اینها در صورتی به بهترین وجه رخ می دهند که شما به کودک خود اعتماد کنید. زمانی که به کودک خود اعتماد می کنید، به او اجازه می دهید که بدون اضطرای و تنش در بازی و یا رقابت شرکت کند و بداند که هر نتیجه ای بدست آید باز هم شما وا را می پذیرید و به توانایی های او اعتمد دارید. در این حالت او م وتاند از یک فرایند رقابتی و یا یک بازی هیجان انگیز گروهی درس های ارزشمندی کسب کند.

راهکارهایی برای کاهش تنش و استرس بازی ها و ورزش های رقابتی

به کودکان خود بیاموزید که از این روش های آرام سازی در زمان افزایش سطح تنش در ورزش و یا بازی های هیجانی استفاده کنند:

تنفس عمیق: به کودک خود بگویید در این مواقع یک مکان ساکت را پیدا کنند و کمی در آنجا بشینند، به آرامی از بینی هوا را داخل شش هایشان کنند و تلاش کنند که نفسشان را برای 5 سانیه حبس کنند. و سپس به ارامی ان را رها نمایند. انی تمرین را برای 5 بار انجام دهند.

آرام سازی عضلانی: به کودک خود اموزش دهید که گروهی از عضلات (برای مثال عضلات دست ها و یا پاها) را منقب کند و در همان حالت برای 5 ثانیه نگاه دارد. و سپس انها را رها نماید. این تمرین را برای 5 بار انجام دهند

خیال پرداری: به کود بگویید که در همان حال، چشمانش را ببند، تصویری از یک منظره زیبا و آرامبخش را در ذهن بیاورد، و در حالی که به زیبای های آن منظره فکر میکند، تلاش کند استرس و تنش را از خود دور سازد.

در انتها می توان به کودک یادآوری کرد که بهترین کار شاید تمرکز بر فرایند و زمان اکنون باشد. بهتر است نگرانی راجع به آینده و نتیجه را به آینده بسپاریم. تلاش کنید که افکار مال گرایی را از کودک خود دور کنید در مورد این گونه افکار (برای مثال من باید همیشه برنده شوم و یا من ازه مه بهتر خواهم بود) با او صحبت کنید، هر انسانی در شرایطی دچار اشتباه و خطا می شود و این انتظار غیر ممکنی است که بخواهیم همیشه از دیگران بهتر و کامل تر باشیم .

مقالات مرتبط
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.