اخبار و جشنواره ها

تکنیک گوشه تنهایی برای مشکلات رفتاری کودک

گوشه تنهایی تکنیک بسیار نیرومندی است. راهی مؤثر برای یاد دادن به کودک که چه رفتارهایی قابل قبول نیستند. این رویکرد قابل‌استفاده از ۳ تا ۴ سالگی به بعد است. در این روش تربیت کودک، کودکان می­‌توانند بفهمند که وقتی به طریقی رفتار می­‌کنند که قابل قبول نیست، امتیاز بودن با دیگر افراد را از دست می­‌دهند اما باید توجه داشت که گوشه تنهایی به هر حال یک روش تنبیهی به حساب می‌آید و در انتخاب روش‌های اصلاح رفتار می‌بایست در ردیف‌های آخر قرار گیرد.

گوشه تنهایی آسیب زدن و خشونت مثل کتک زدن و دیگر تنبیهات که منجر به ایجاد عواطف منفی خشم، شرم و ترس در کودکان می‌­شود، نیست. بنابراین والدین هنگام گوشه تنهایی کودک نباید از عواطف منفی استفاده کنند. گوشه ­تنهایی به اندازه کافی برای کودک ناخوشایند هست اما اگر همراه با عواطف منفی شود، برای کودک دیگر قابل تحمل نیست یا یادگیری واقعی را غیرممکن می­‌سازد.

اگر فقط از گوشه تنهایی استفاده کنید، تکنیک مدیریت رفتاری شما مؤثر واقع نمی­‌شود. شما همچنین نیاز دارید بدانید چگونه از دیگر تحسین­‌ها، پاداش و گوش دادن مؤثر استفاده کنید.

نظم‌بخشی به رفتار کودک وقتی مؤثر می‌افتد که به تشویق­‌ها و پاداش­‌ها متمرکز باشد. در عوض تعدادی از رفتارهای غیرقابل پذیرش و کتک زدن یا گاز گرفتن توسط کودک، شما می‌توانید به کودک یادآور شوید که رفتارهای مطلوب دیگری می‌تواند انجام دهد. مثلاً شما در عوض تنبیه بگویید: «نه! نزن، نازش کن» یا «نه! گاز نگیر!، بوسش کن» بیشتر شما رفتارهای مطلوب را پاداش می­‌دهید و کمتر مجبورید رفتارهای نامطلوب را تنبیه کنید و در کل کودکتان صحیح و غلط را به طور حسی یاد میرگیرد.

در نظر داشته باشید همان طور که گفتیم، گوشه تنهایی شکلی از تنبیه محسوب می­‌شود و تنبیه حتی نوع اثربخش آن مثل گوشه تنهایی فقط به کودک می­‌گوید که چه کار را نباید انجام دهد و نمی­‌گوید که چه کار را باید انجام دهد. در صورتی که کودک خیلی با خشونت رفتار کرد یا هیجاناتش را خیلی زیاد نشان داد، می‌توانید از روش گوشه­ تنهایی برای او استفاده کنید. فقط توصیه­‌های ما به شما این است که مدت گوشه­ تنهایی کودکتان خیلی بلند نباشد تا یک عادت و مهارت برای او شود.

تکنیک گوشه تنهایی برای مشکلات رفتاری کودک

قوانین گوشه تنهایی

آرام باشید: گوشه­ تنهایی یعنی دور ماندن کودک برای مدت زمانی از کانون توجه شما. هر توجهی حتی توجه منفی شکلی از تشویق و پاداش است. بنابراین اولین و مؤثرترین قانون، آرام بودن است. باید توجه داشته باشید که وقتی کودکتان را به گوشه تنهایی هدایت می‌کنید، چهره‌ای برافروخته و عصبانی نداشته باشید. در کمال آرامش به او بگویید: «وقتی هیراد را کتک می‌زنی، او دردش می‌گیرد. حالا چند دقیقه‌ای توی این اتاق یا روی این صندلی باش و به کاری که کردی فکر کن. من خودم دوباره سراغت می‌آیم.»

گوشه تنهایی وقتی اثربخش است که ساعات با هم بودن زیاد باشد: زمان با هم بودن و شاد بودن برای کودکان در خانواده و محیط خانه خیلی مهم است. بنابراین وقتی آنها به خاطر عملکرد نادرستشان از این روند محروم می‌­شوند، دوست دارند که دوباره به شرایط قبل بازگردند. به عقیده متخصصان روزی نیم ساعت بازی، تعامل مثبت و توجه صرف برای والدین یک تکلیف روزانه است.

زمان گوشه تنهایی باید کوتاه باشد (برای هر سن یک دقیقه بیشتر): زمان کوتاه بیشتر تأثیر دارد تا مدت زمان بلند. اگر این زمان خیلی زیاد شود، کودکان هدف این کار را فراموش می‌کنند و تنها احساس عصبانیت و ناراحتی می­‌کنند.

گوشه تنهایی می­‌بایست قابل پیش­‌بینی باشد: یعنی کودک باید بداند که هر زمانی که به شیوه غیرقابل قبولی عمل کند، مطمئناً باید به گوشه تنهایی برود.

گوشه­ تنهایی را به کودکتان معرفی کنید: برای کودک توضیح دهید که فضای گوشه تنهایی مکانی است که او را با خودش به خاطر وقتی که رفتار غیرقابل قبولی دارد یا زمان‌­هایی که قوانین خانواده را می­‌شکند، تنها می‌­گذارید. به زمان توجه داشته باشید و ساعت را تنظیم کنید و به او اجازه دهید تا تمرین نشستن کند.

گوشه تنهایی را برای قانون‌شکنی­‌ها جدی نگه دارید: گوشه­ تنهایی را برای قانون‌شکنی­‌های جدی مثل شکستن چیزی از روی عصبانیت یا وقتی که کودکتان ممکن است آسیب ببیند و نیاز به آرام کردن دارد، استفاده کنید.

اگر برای انجام تکنیک گوشه تنهایی با کودکتان به رغم رعایت همه این قوانین مشکل دارید، موارد زیر را بررسی کنید.

  • آیا کودکتان سه سال یا بیشتر دارد؟
  • آیا او کاملاً می‌تواند صحبت کند یا هنوز در رشد کلامی‌اش مشکل دارد؟
  • آیا او منظور حرف‌ها و صحبت‌های شما را می‌فهمد یا نیاز دارد شما هربار با او با گفتار دیگری حرف بزنید؟
  • وقتی از او درخواست می‌کنید، می‌تواند به مدت یک دقیقه یکجا بنشیند یا خیر؟
  • آیا او ترس یا فوبیای خاصی ندارد که تنها ماندن باعث وخیم‌تر شدن رفتار یا اضطراب‌های طولانی‌مدت در او شود؟
  • آیا کودکتان در این سن معنای کارنادرستش را می‌داند؟
  • کودک عقب‌ماندگی یا مشکلات ذهنی ندارد؟

بسیاری از کودکان در ۲ سالگی، درک نمی‌کنند که گوشه تنهایی یک قانون خانه است و او هر بار رفتار خشونت‌آمیز یا سایر رفتارهای نادرستش را از حد بگذراند، می‌بایست به گوشه تنهایی برود. این روش برای کودکان پیش‌دبستانی راحت‌تر جواب می‌دهد. بنابراین اگر احساس می‌کنید که کودکتان معنای گوشه تنهایی را نمی‌فهمد و باز هم قانون خانه را می‌شکند، از این روش استفاده نکنید.

 به طور کلی والدین در درجه اول می‌بایست با بالا بردن روابط بین‌فردی میان خود و فرزندشان کنترل رفتار او را به دست بگیرند و از سیستم‌های تشویق و تحسین به جای روش‌های تنبیهی استفاده کنند ولی اگر احساس کردند که رفتار کودک بسیار مخرب و آسیب‌زننده است، می‌بایست از روش‌های توقف رفتار مثل گوشه تنهایی با رعایت اصول اولیه استفاده کنند.

مقالات مرتبط
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.