اخبار و جشنواره ها

افزایش رضایت زناشویی با مهارت‌های زندگی

دستیابی به جامعه سالم در گرو سلامت خانواده است. از این رو سالم‌سازی محیط خانواده و روابط زناشویی و افزایش رضایت زناشویی ، بی‌گمان اثرات مثبتی را در جامعه به همراه خواهد داشت. در عصر جدید، کلیه­ کشورهای جهان تلاش می­‌کنند تا با تقویت بنیان خانواده، زمینه­ رشد، تعالی و استحکام خانواده را فراهم کنند (نوابی‌نژاد، ۱۳۸۴). درمان­‌های مربوط به رضایت زناشویی بر فرآیندهای تعاملی موجود میان زوجین، تمرکز دارد. حوزه مشاوره­ زناشویی در خانواده‌درمانی بر این مفهوم تکیه دارد که مسائل و مشکلات ایجاد شده به همان میزانی که حاصل کشمکش­‌های درون‌فردی هستند، نتیجه تعارضات بین‌فردی نیز می­‌باشند و نیاز است که با بهبود مهارت­‌های ارتباطی که منجر به رضایتمندی بیشتر می­‌شود، به این موارد، نگاهی ویژه داشت. در حقیقت زوجین باید در برخی حوزه‌­ها دست به سازش بزنند و می‌­توانند نحوه­ حل اختلافات و چگونگی اجتناب از گسترش تعارض را به یکدیگر بیاموزند (گلدنبرگ، ۱۳۸۲).

رضایت زناشویی و مهارت­‌های زندگی

به جهت اهمیت مهارت­‌های زندگی که در تعاملات روزمره و همچنین ارتباطات و رضایت زناشویی به کار می­‌آید، لیستی از این موارد به اختصار تهیه شده که با مروری گذرا بر هر کدام بتوانیم به جمع‌بندی نکات مورد نظر بپردازیم.

۱- مهارت ارتباطی: خوب گوش کردن/ آغازگر ارتباط بودن/ فرستادن پیام‌­های بدنی، کلامی و لمسی خوب/ آگاهی از مسائل بین‌فرهنگی/ غلبه بر کمرویی/ آگاهی از نقش جنسی/ مدیریت خشم/ برقراری ارتباط جنسی/ مدیریت اختلافات و تعارض/ مهارت دوست‌یابی/ ابراز وجود/ قاطعیت در رفتار/ ابراز احساسات به صورت مناسب/ آشنایی با پل­‌ها و موانع/ مهارت مکالمه و انتخاب دقیق کلمات در جریان ارتباط.

۲- مهارت بهداشتی: تغذیه­ مناسب/ اجتناب از سیگار و مواد مخدر/ مدیریت استرس/ داشتن تناسب اندام/ آشنایی با خطرات در کمین سلامتی/ ایجاد تعادل مناسب بین کار، روابط، خانواده و مهارت خودمراقبتی.

۳- مهارت یادگیری: تنظیم اهداف/ مهارت­‌های خواندن/ مدیریت زمان/ مهارت­‌های تفکر/ مهارت حافظه/ مهارت حل مسأله/ مدیریت استرس/ مهارت یادداشت‌برداری و مهارت مطالعه.

۴- مهارت ابراز احساسات: اهمیت دادن به احساسات/ آگاهی و باز بودن نسبت به احساسات/ آگاهی ازخواسته‌­ها و آرزوها/ آگاهی از حس‌های بدنی/ ظرفیت تجربه احساسات و کنکاش احساسات.

۵- مهارت تفریحی: توانایی ارزش‌دهی زمان تفریح/ آگاهی از علایق و فعالیت‌­های پاداش‌دهنده­ شخصی/ مهارت­‌های جمع‌آوری اطلاعات/ مهار‌ت‌های تصمیم‌گیری/ مهارت برنامه‌ریزی/ جدا کردن تفریح از کار و داشتن تعطیلات مناسب و لذت‌بخش.

۶- مهارت شغلی: تعیین دقیق ارزش‌­ها/ تعیین دقیق علایق/ ارزیابی توانایی و مهارت­‌ها/ آگاهی از فرصت‌­ها/ تصمیم‌گیری/ مهارت ابراز خود از طریق نوشتن/ مهارت­‌های مصاحبه­ شغلی/ مهارت­‌های مربوط به پول و تجارت/ مهارت­‌های کار گروهی و مهارت در نقش­‌های خاص مثل مدیریت و نظارت.

۷- مهارت تصمیمگیری: شناسایی احساسات/ شناسایی مشکل/ طرح‌ریزی و انتخاب هدف/ ارائه فرضیه‌­ها و گزینه­‌ها/ تفکر در مورد پیامد/ انتخاب یک راه حل/ به‌کارگیری راه حل انتخابی/ مشاهده­ پیامد و ارزیابی نتایج.

۸– مهارت همدردی: توانایی گوش دادن و درک نیاز و وضعیت دیگران/ ابراز درک دیگران/ حساسیت داشتن به احساسات دیگران/ توجه نشان دادن/ حمایت کردن و اجتناب از پیش‌داوری.

۹- مهارت شهروندی: نشان دادن مسؤولیت­‌های فردی/ درک و ارتقای اصول دمکراتیک، آزادی و عدالت و تساوی/ شرکت در فعالیت­‌هایی که منافع عمومی را بهبود بخشد/ نشان دادن رفتارهای اجتماعی و شهروند جهانی بودن.

۱۰- مهارت اداره­ زندگی: مدیریت امور مالی خود/ اداره­ امور منزل/ خرید و علاقه به لباس مناسب پوشیدن/ نحوه­ خرید و مصرف کردن/ چگونگی پس‌انداز/ چگونگی استفاده از چک و…

۱۱- مهارت پدری و مادری: نحوه تشکیل خانواده و انتخاب همسر/ شناخت حقوق خود و کودکان/ قبول مسؤولیت در برابر خانواده/ ایجاد تعادل بین کار در منزل و بیرون و تربیت فرزندان.

۱۲-مهارت زناشویی: اطلاعات در مورد جنسیت/ آموزش هویت جنسی/ رفتارهای جنسی وابسته به سن و جنس/ بالا بردن عزت نفس/ بینش نسبت به روابط بین دو جنس/ درک وظایف و مسؤولیت­‌ها نسبت به جنس مخالف/ بسط مهارت­‌های میان‌فردی/ ارزش‌های دینی/ ارزش‌های اخلاقی و ارزش‌­های اجتماعی .

۱۳- مهارت ارتباط بین فردی: همکاری و مشارکت با دیگران/ دوست­‌یابی و نگهداری دوستان/برقراری روابط صمیمی با دیگران/ بیان واضح و روشن تفکرات/ درک دیگران/ احترام به افراد با دیدگاه‌­ها، نژادها و مذاهب مختلف/ رعایت جنبه‌­های اخلاقی/ اعمال جنسی/ تحسین کردن و پذیرش تحسین دیگران/ خودگشودگی/ همدلی با دیگران و انتقادپذیری و انتقاد کردن.

بهبود مهارت­‌های ذکر شده، در افزایش رضایت زناشویی مؤثر است. مهارت­‌های ارتباطی، مهارت­‌هايی است كه زن و شوهر با يادگيری آنها می‌توانند روابط خـود را بهبود بخشند. ارتباط نامؤثر موجب فاصله­ بين‌فردی عميقی می‌شود كه در همه­ جنبه­‌های زنـدگی و بخش­‌های جامعه تجربه مي­‌شود. عدم استفاده از مهارت­‌های لازم برای شـروع و ادامـه زندگی زناشويی لذت‌بخش می‌تواند منجر به تنهايی، بيماری جسمی و فشار روانی، احساس عدم صلاحيت و نارضايتی شغلی و مشكلات خانوادگی شود (زمـانی‌منفـرد، ۱۳۷۶). پس با دقت به موارد ذکر شده، می‌توان از بروز تنش‌های متعدد جلوگیری کرد.

مقالات مرتبط
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.