اخبار و جشنواره ها

هوش یا پشتکار کودکان؟

هوش یا پشتکار ؟ این سؤالی است که از ذهن اکثر والدین می‌گذرد. در راستای پاسخ دادن به این سؤال، در این یادداشت به اهمیت هر یک می‌پردازیم.

هوش یا پشتکار

همیشه این سؤال پیش می‌آید که آیا این هوش کودکان است که ضامن موفقیت است یا تلاش و پشتکار در زندگی روزمره نیز تأثیرگذار است. آنچه مسلم است به سطحی از هوش برای پیشرفت در امور درسی و مهارت‌های ورزشی و اجتماعی نیازمندیم. هوش مؤلفه‌های زیادی دارد که هر کدام در موفقیت کودکان تأثیرگذارند.

هوش کلامی: خواندن، نوشتن، صحبت کردن، سؤال کردن، شمردن، سخنرانی کردن و مذاکره کردن.

هوش منطقی: حل کردن، رفع کردن، تحلیل کردن، محاسبه کردن، کمی کردن مطالب و نوآوری.

هوش جنبشی: ساختن، بنا کردن، پدید آوردن، تقلید کردن و به کار بردن.

هوش موسیقیایی: گوش کردن، شنیدن، رسیدگی کردن، یادداشت کردن و آواز خواندن.

درون‌فردی: نشان دادن، اشاره کردن، حمایت کردن، طرفداری کردن و تشویق کردن.

میان‌فردی: تقسیم کردن، سوق دادن، هدایت کردن، همکاری کردن، ایفای نقش و بدیهه‌گویی (والتر، ۱۳۹۱).

هر کدام از مؤلفه‌های هوش توانایی‌های اساسی را در مورد افراد تعریف می‌کنند. شناخت این استعدادها کمک مثبتی در راستای جهت‌دهی به مسیر زندگی افراد می‌کند اما اکثر این توانایی‌ها با تجربه و تمرین رشد می‌یابند و صرف توانایی ذاتی در موردشان مطرح نیست. مثلاً نمرات هوش کلامی و جنبشی به راحتی با تمرین تغییرپذیر هستند و بستگی به تجربیات افراد دارند. به این ترتیب کودکان تیزهوشی که در محیط مناسب رشد نمی‌کنند و کودکان با نمره هوشی پایین که در محیط‌های مناسب آموزش می‌بینند و مدام به مهارت‌های آنها افزوده می‌شود، بیشتر می‌توانند موفق باشند.

آنچه مسلم است و در زندگی بزرگان می‌بینیم اینکه همه کسانی که موفقیت‌های بزرگ کسب می‌کنند، از توانایی‌های خارق‌العاده برخوردار نیستند. پس هوش زمانی می‌تواند مؤثر و یاری‌رسان باشد که فرد انگیزه، تلاش و پشتکار نیز داشته باشد.

کودکی که دارای انگیزه مناسب نیست و علاقه‌ای به تلاش کردن ندارد را به سختی می‌توان پرورش داد. تا انگیزه در کودک وجود نداشته باشد، نمی‌توان از او انتظار نشان دادن پشتکار داشت و بدون پشتکار هم نمره هوشی تنها یک عدد است.

آنچه از والدین برای کمک به کودک ساخته است، این است که جزئیات توانایی‌های هوشی آنها را بشناسند و ضعف‌ها را برطرف کنند و نکات قوت را پرروش دهند. همچنین بر روی تقویت اراده و انگیزه و عادت به تلاش و پشتکار کودک نیز کار کنند. در پرورش کودکانی با پشتکار به نکات زیر توجه کنید:

  • ابتدا سعی کنید مسائل مورد علاقه کودک را بشناسید. اگر نمی‌توانید تشخیص قطعی دهید، از مشاور کمک بگیرید.
  • برای کودک چشم‌اندازی از آینده و آنچه قرار است با تلاش به دست آورد، بسازید.
  • تصویر ذهنی که برای کودک ایجاد می‌کنید، باید متناسب با علایق و سن او باشد.
  • اهمیت تلاش و پشتکار را برایش توضیح دهید.
  • زندگینامه بزرگان و دانشمندان را برایش بازگو کنید یا کتاب‌هایی با این مضمون تهیه کنید و در اختیارش قرار دهید.
  • برای کودک برنامه دقیق و البته منعطف بریزید. برنامه باید کاملاً اجرا شود ولی اگر گاهی کودک از عهده آن برنیامد، کارهای عقب‌افتاده را در برنامه‌های بعد بگنجانید.
  • کارها و مطالب را از آسان به سخت دسته‌بندی کنید تا اشتیاق کودک تحریک شود.
  • اجازه ندهید کودک سرخورده شود و اگر دچار شکست شد، آن شکست را ریشه‌یابی کنید و به حل آن بپردازید.
  • اعتماد به نفس و اراده کودک را تقویت کنید.
  • برنامه‌های تفریحی را در کنار کارهایی که از کودک می‌خواهید، قرار دهید.

هوش در کنار پشتکار می‌تواند در موفقیت مؤثر باشد و در واقع هوش بالایی که تلاشی برای استفاده از آن نشود، تأثیری بر پیشرفت نمی‌تواند داشته باشد.

مقالات مرتبط
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.