اخبار و جشنواره ها

آماده سازی کودک برای مواجهه با طلاق والدین

امروزه هزاران کودک در سنین مختلف، طلاق والدین را تجربه می­‌کنند. اینکه کودک به این اتفاق ناگوار چگونه واکنش نشان دهد، بستگی به سن، شخصیت، شرایط و فرآیند طلاق والدین دارد. در هر حال طلاق والدین به ناگزیر بر کودک تأثیراتی خواهد داشت و در خیلی از مواقع، واکنش­‌های اولیه­‌ای چون احساس شوک، غمگینی، ناکامی، خشم و نگرانی بروز خواهند کرد. اگر بتوان به کودک در این شرایط کمک مفیدی کرد، می­‌توان امیدوار بود که کودک بتواند با تنش و استرش ایجاد شده سازش پیدا کند و از خود صبر و انعطاف‌پذیری بیشتری نشان دهد. در ادامه به مهم‌ترین مواردی که والدین می­‌توانند در این شرایط دشوار به وسیله آن به کودک خود یاری رسانند، اشاره­ می­‌شود. البته در این مورد ضرورت دارد که به تفصیل بیشتر سخن به میان کشید اما در گام اول به همین مقدمات اکتفا می­‌شود.

آماده‌سازی کودک برای طلاق والدین

در ابتدا و قبل از هر چیز:

  • تلاش کنید که هر گونه تعارض آشکار، بحث­‌های بالاگرفته و شدید و صحبت­‌های قانونی در مورد طلاق را دور از چشم کودک خود انجام دهید.
  • پریشانی ایجاد شده در انجام فعالیت­‌های مرتبط با کودک را به واسطه فرآیند طلاق به حداقل برسانید.
  • مشاجرات و مباحث منفی با همسرتان را به جلسات درمانی و بیرون از خانه محدود کنید.

به کودک اطلاع دهید

زمانی که نسبت به تصمیم خود مطمئن شدید، با کودک خود نسبت به تصمیمی که گرفته­‌اید صحبت کنید. اگرچه این کار راحتی نیست اما بهتر است خود را برای این مکالمه از قبل آماده کرده باشید. اگر ممکن بود، تلاش کنید که همسرتان هم در این مکالمه حضور داشته باشد و در اطلاع دادن به کودک شرکت کند. از قبل تمرین کنید که این مکالمه را عاری از هر گونه احساساتی مانند ناراحتی، خشم، گناه یا تقصیر به پیش ببرید. در این صورت به احتمال کمتری بحث­‌های کهنه با همسرتان اتفاق می‌افتند. این مکالمه باید متناسب با سن، سطح رسش و خلق و خوی کودک باشد. همچنین باید همواره حاوی این پیغام باشد که: آنچه در شرف وقوع است، مسأله­‌ای بین مامان و بابا است و هیچ تقصیری به گردن کودک نیست. غالب کودکان حتی بعد از اینکه والدین به آنها می­‌گویند که آنها در این مسأله تقصیری ندارند، احساس می­‌کنند که طلاق والدینشان تقصیر آنها است. در نتیجه، ضرورت دارد که والدین همواره این پیام را به کودک مخابره کنند.

به کودک خود بگویید که گاهی والدین روش دوست داشتن یکدیگر را تغییر می­‌دهند یا نمی­‌توانند بر سر موضوعاتی به توافق برسند و مجبور می­‌شوند که جدا از هم زندگی کنند. به کودک یادآوری کنید که والدین و کودک همواره در کنار هم خواهند بود و از هم جدا نخواهند شد. والدین و کودکان هیچ­ گاه از دوست داشتن یکدیگر خسته نمی­‌شوند و به­‌رغم اینکه گاهی دچار اختلافاتی می­‌شوند، همیشه به یکدیگر عشق می­‌ورزند.

برای اینکه کودک را برای وارد شدن به این فرآیند پرتنش آماده کنید، تا جایی که ممکن است به او اطلاعات مناسب و صادقانه بدهید. به تمام سؤالات کودک با صداقت پاسخ دهید. به یاد داشته باشید که کودکان نیازی به دانستن تمام دلایل طلاق شما ندارند (به‌خصوص زمانی که این دلایل را تقصیرات و اشتباهات والد دیگر بدانید). برای کودک کافی است که بداند چه تغییراتی در زندگی روزمره او اتفاق خواهد افتاد و چه چیزهایی نیز دیگر اتفاق نخواهد افتاد.

برای کودکان کوچک‌تر کافی است که به آنها بگویید: قرار است مامان و بابا در خانه‌­های جدا زندگی کنند و در نتیجه بیش از این با هم دعوا نخواهند کرد اما هر دو مامان و بابا تو را خیلی دوست دارند و به تو عشق می­‌ورزند.

کودکان بزرگ‌تر نسبت به اتفاقاتی که در حال وقوع است، هوشیارتر هستند و سؤالات بیشتری نسبت به فرآیند طلاق والدین خواهند داشت.

واکنش‌­های کودکان را مدیریت کنید

به کودک خود بگویید که درباره این جریان ناراحت هستید و برای احساسات و ناراحتی او اهمیت قائلید. به او تضمین دهید که احساس ناراحتی‌اش طبیعی و کاملاً بهنجار هستند. به کودک بگویید که «می­‌دانم خیلی ناراحت هستی، به نظرت کاری هست که با انجام آن بتوانی حس بهتری پیدا کنی؟» یا به او بگویید که هر دو دوستش دارید و بابت اینکه قرار است جداگانه زندگی کنید، متأسف هستید. همه کودکان در همان زمانی که از جدایی شما مطلع می­‌شوند، واکنش نشان نمی­‌دهند. به کودک خود نشان دهید که در این مورد نیز اشکالی وجود ندارد و هر زمانی که او احساس آمادگی کند، می­‌توانید در این مورد بیشتر صحبت کنید. بعضی از کودکان تلاش می­‌کنند با نشان دادن رفتارهای مطیعانه و تظاهر به اینکه همه چیز رو به راه است، رضایت والدین را کسب کنند یا با اجتناب از هر گونه احساس ناخوشایند مرتبط با جدایی والدین احساسات ناراحتی و خشم خود را نسبت به اخبار طلاق انکار کنند. در بعضی مواقع دیگر نیز این تنش از موقعیت­‌های دیگر مانند مهدکودک، مدرسه، بازی با دوستان یا در الگوی خواب و خوراک کودک سر بر می­‌آورد.

کودکان هر کدام از رفتارهای ترس، نگرانی یا بی­‌توجهی نسبت به جدایی شما را بروز دهند، در هر حال می­‌خواهند بدانند که برای زندگی روزمره آنها چه اتفاقی خواهد افتاد و چه تغییراتی رخ خواهد داد.

آماده باشید که به این سؤالات پاسخ دهید:

  • با کدام یک از شما زندگی خواهم کرد؟
  • کجا به مدرسه خواهم رفت؟
  • آیا باید به جای دیگری نقل مکان کنم؟
  • هر والد کجا زندگی خواهد کرد؟
  • آیا می‌توانم همچنان دوستانم را ببینم؟
  • آیا می‌توانم همچنان به فعالیت‌های مورد علاقه‌ام بپردازم؟

تلاش کنید به تمام این سؤالات با صداقت و روشنی پاسخ دهید. البته شاید به نظر نیاید اما صادق بودن در پاسخ به تمام این سؤالات زمانی که کودک شما نگران است و احساس ناراحتی شدید می­‌کند، کار چندان راحتی نیست ولی باید بدانید که گفتن آنچه کودک در حال حاضر نیاز دارد بداند، در هر شرایطی بهترین کار ممکن است. در مقالات بعدی به این موضوع بیشتر پرداخته خواهد شد.

امتیاز دهید
مقالات مرتبط
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.