افت تحصیلی چیست؟ علت‌ها، نشانه‌ها و راهکارهای درمان

افت تحصیلی یکی از مشکلاتی است که ممکن است در هر دوره‌ای از زندگی دانش‌آموز اتفاق بیفتد. گاهی افت نمرات کوتاه‌مدت و ناشی از یک تغییر موقتی است؛ اما در بعضی موارد، کاهش عملکرد تحصیلی می‌تواند نشانه وجود یک مشکل مهم‌تر مانند اضطراب، اختلال یادگیری، اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD)، مشکلات خواب، افسردگی، مشکلات خانوادگی یا ضعف در مهارت‌های مطالعه و سازمان‌دهی باشد.

به همین دلیل، وقتی نمرات یک دانش‌آموز پایین می‌آید، بهتر است به جای اینکه فوراً او را «تنبل»، «بی‌انگیزه» یا «کم‌هوش» بدانیم، ابتدا علت افت عملکرد را پیدا کنیم.

اختلالات یادگیری نیز لزوماً به معنی هوش پایین نیستند و می‌توانند به‌طور اختصاصی بر خواندن، نوشتن یا ریاضی اثر بگذارند.

افت تحصیلی چیست؟

افت تحصیلی به کاهش قابل توجه و معمولاً پایدار در عملکرد آموزشی دانش‌آموز نسبت به سطح قبلی عملکرد او گفته می‌شود.

این افت ممکن است به شکل‌های مختلف دیده شود:

  • پایین آمدن نمرات امتحانات
  • کاهش معدل
  • انجام ندادن تکالیف
  • افت تمرکز کودکان در کلاس
  • فراموش کردن مطالبی که قبلاً یاد گرفته شده‌اند
  • کاهش مشارکت در کلاس
  • افزایش غیبت از مدرسه
  • بی‌علاقگی نسبت به درس
  • طولانی شدن زمان انجام تکالیف
  • کاهش انگیزه برای مطالعه
  • اضطراب شدید قبل از امتحان
  • اجتناب از مدرسه یا کلاس
  • شکایت مکرر از خستگی یا مشکلات جسمانی در زمان مدرسه

نکته مهم این است که هر نمره پایینی به معنی افت تحصیلی نیست. برای مثال، ممکن است دانش‌آموزی همیشه در ریاضی عملکرد متوسطی داشته باشد و یک نمره پایین نیز دریافت کند؛ این وضعیت با دانش‌آموزی که قبلاً عملکرد خوبی داشته و طی چند ماه به شکل محسوسی افت کرده است، یکسان نیست.

بنابراین باید عملکرد فعلی دانش‌آموز با سابقه عملکرد خودش و شرایط فعلی او مقایسه شود.

چرا افت تحصیلی اتفاق می‌افتد؟

چرا افت تحصیلی اتفاق می‌افتد؟

افت تحصیلی معمولاً یک علت واحد ندارد. در بسیاری از موارد، چند عامل هم‌زمان روی عملکرد دانش‌آموز تأثیر می‌گذارند.

مهم‌ترین عوامل عبارت‌اند از:

  1. مشکلات یادگیری
  2. اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی
  3. اضطراب و اضطراب امتحان
  4. افسردگی و مشکلات هیجانی
  5. کمبود خواب و خواب نامنظم
  6. مشکلات خانوادگی
  7. فشار بیش از حد برای موفقیت
  8. ضعف مهارت‌های مطالعه و برنامه‌ریزی
  9. مشکلات مربوط به مدرسه یا روابط اجتماعی
  10. تغییرات مهم زندگی
  11. مشکلات جسمانی یا خستگی
  12. استفاده نامناسب و بیش از حد از فناوری و صفحه‌نمایش

۱. اختلال یادگیری و افت تحصیلی

یکی از مهم‌ترین دلایلی که باید در دانش‌آموز دارای افت تحصیلی بررسی شود، وجود اختلال یادگیری است.

اختلالات یادگیری می‌توانند بر مهارت‌هایی مانند:

  • خواندن
  • نوشتن
  • املا
  • درک مطلب
  • ریاضی

تأثیر بگذارند.

نکته بسیار مهم این است که وجود اختلال یادگیری به معنای پایین بودن هوش کودک نیست. NICHD نیز تأکید می‌کند که اختلالات یادگیری با هوش پایین یکسان نیستند.

چه نشانه‌هایی احتمال اختلال یادگیری را مطرح می‌کنند؟

برای مثال:

  • کودک در یک حوزه درسی به شکل مداوم مشکل دارد.
  • با وجود تمرین زیاد، پیشرفت او کمتر از انتظار است.
  • خواندن برای او بسیار دشوار است.
  • در نوشتن یا املا مشکلات مداوم دارد.
  • در یادگیری مفاهیم ریاضی مشکل قابل توجه دارد.
  • تفاوت زیادی میان توانایی‌های مختلف او دیده می‌شود.

اگر چنین الگویی وجود داشته باشد، صرفاً افزایش ساعت مطالعه ممکن است کافی نباشد.

تشخیص اختلال یادگیری نیازمند ارزیابی تخصصی است و ارزیابی می‌تواند به شناسایی نوع مشکل و تعیین حمایت آموزشی مناسب کمک کند.

۲. بیش فعالی و نقص توچه و افت تحصیلی

اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) نیز می‌تواند عملکرد تحصیلی را تحت تأثیر قرار دهد.

دانش‌آموز ممکن است:

  • هنگام مطالعه تمرکز خود را از دست بدهد.
  • تکالیف را نیمه‌تمام رها کند.
  • وسایل مدرسه را گم کند.
  • تکالیف را فراموش کند.
  • اشتباهات بی‌دقتی داشته باشد.
  • نتواند زمان خود را مدیریت کند.
  • در شروع کردن تکالیف مشکل داشته باشد.
  • مطالب را بداند اما در امتحان نتواند عملکرد مناسبی نشان دهد.

پژوهش‌های مبتنی بر داده‌های CDC نشان داده‌اند که علائم بی‌توجهی با کاهش عملکرد مدرسه، از جمله در خواندن، نوشتن و ریاضی، ارتباط دارند.

بنابراین اگر دانش‌آموز توانایی انجام کار را دارد اما نمی‌تواند به شکل پایدار آن را سازمان‌دهی و اجرا کند، بهتر است فقط موضوع «کم‌کاری» یا «تنبل بودن» فرض نشود.

در کودکان مبتلا به ADHD، حمایت مدرسه، آموزش مهارت‌های سازمان‌دهی و مداخلات رفتاری می‌توانند بخشی از برنامه کمک به عملکرد تحصیلی باشند.

۳. اضطراب و افت تحصیلی

اضطراب می‌تواند یکی از عوامل مهم کاهش عملکرد تحصیلی باشد. دانش‌آموز مضطرب ممکن است ساعت‌های زیادی مطالعه کند اما به دلیل نگرانی شدید، در زمان امتحان نتواند توانایی واقعی خود را نشان دهد.

برای مثال ممکن است افکاری مانند این داشته باشد: «اگر نمره خوبی نگیرم همه فکر می‌کنند شکست خورده‌ام.»

یا: «حتماً در امتحان خراب می‌کنم.»

یا: «اگر این درس را قبول نشوم آینده‌ام خراب می‌شود.»

اضطراب شدید می‌تواند توجه دانش‌آموز را از خودِ فعالیت یادگیری به نگرانی درباره نتیجه منتقل کند. در یک مرور نظام‌مند و فراتحلیل از ۷۶ مطالعه و بیش از ۵۳ هزار کودک، اضطراب امتحان با عملکرد پایین‌تر در برخی حوزه‌های تحصیلی و همچنین با اضطراب و افسردگی بیشتر ارتباط داشت.

بنابراین اگر افت تحصیلی هم‌زمان با ترس از امتحان، نگرانی مداوم، کمال‌گرایی یا ترس از شکست ایجاد شده است، بررسی اضطراب اهمیت زیادی دارد.

۴. افسردگی و مشکلات هیجانی

گاهی دانش‌آموز ناگهان علاقه خود را به درس، دوستان و فعالیت‌هایی که قبلاً دوست داشته است از دست می‌دهد. ممکن است:

  • انرژی کمتری داشته باشد.
  • بیشتر بخوابد یا خوابش تغییر کند.
  • زود خسته شود.
  • احساس بی‌ارزشی کند.
  • از فعالیت‌های مورد علاقه‌اش فاصله بگیرد.
  • تمرکز او کاهش پیدا کند.
  • نسبت به آینده ناامید شود.

در چنین شرایطی افت تحصیلی ممکن است پیامد یک مشکل هیجانی باشد، نه مشکل اصلی.

CDC نیز اشاره می‌کند که اضطراب و افسردگی پایدار یا شدید می‌توانند در عملکرد روزمره کودک، از جمله مدرسه، اختلال ایجاد کنند.

بنابراین اگر کاهش عملکرد تحصیلی همراه با تغییر واضح در خلق، رفتار، خواب یا روابط اجتماعی اتفاق افتاده باشد، ارزیابی روان‌شناختی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

۵. کمبود خواب و افت تحصیلی

خواب نقش مهمی در عملکرد روزانه و یادگیری دارد. دانش‌آموزی که شب‌ها دیر می‌خوابد، خواب کافی ندارد یا خواب بی‌کیفیتی دارد ممکن است در طول روز:

  • خواب‌آلود باشد.
  • تمرکز کمتری داشته باشد.
  • مطالب را سخت‌تر یاد بگیرد.
  • انرژی کمتری داشته باشد.
  • در کلاس مشارکت کمتری داشته باشد.

مطالعات مختلف ارتباط میان خواب و عملکرد تحصیلی را بررسی کرده‌اند. یک فراتحلیل در کودکان و نوجوانان نشان داد که خواب‌آلودگی، کیفیت خواب و مدت خواب با عملکرد مدرسه ارتباط دارند، هرچند اندازه این ارتباط‌ها متوسط یا کوچک بوده است.

همچنین یک مرور نظام‌مند و فراتحلیل درباره نوجوانان آمریکایی نشان داد که کیفیت خواب با عملکرد تحصیلی ارتباط معناداری داشته، در حالی که رابطه مدت خواب با عملکرد تحصیلی در آن مجموعه مطالعات معنادار نبود.

پس بهتر است جمله «هرچه بیشتر بخوابد، نمره‌اش بهتر می‌شود» را به‌عنوان یک قانون قطعی مطرح نکنیم؛ بلکه کیفیت و نظم خواب را یکی از عوامل قابل بررسی بدانیم.

۶. فشار زیاد والدین و افت تحصیلی

توقع داشتن از کودک برای پیشرفت، به‌خودی‌خود مسئله‌ای منفی نیست. مشکل زمانی ایجاد می‌شود که فاصله میان انتظار والدین و توانایی یا عملکرد واقعی کودک بسیار زیاد باشد.

پژوهشی که APA درباره آن گزارش کرده است، نشان داد که انتظارات بالای والدین می‌توانند با عملکرد بهتر همراه باشند، اما وقتی این انتظارات از سطح واقع‌بینانه فراتر می‌روند، رابطه می‌تواند معکوس شود.

برای مثال، گفتن: «می‌دانم می‌توانی بهتر شوی، بیا ببینیم چه چیزی مانع پیشرفتت شده.»

با گفتن: «اگر این بار بیست نگیری، یعنی اصلاً تلاش نمی‌کنی.»

از نظر روان‌شناختی یکسان نیست. فشار بیش از حد می‌تواند ترس از شکست را افزایش دهد و باعث شود دانش‌آموز از موقعیت‌هایی که احتمال اشتباه در آنها وجود دارد، اجتناب کند. پژوهش‌های منتشرشده از سوی APA نیز به نقش فشار و ترس از شکست در فرایند یادگیری اشاره کرده‌اند.

۷. مشکلات خانوادگی و افت تحصیلی

کودک نمی‌تواند همیشه مشکلات خانه را از مدرسه جدا کند. تعارض شدید والدین، طلاق، تغییر محل زندگی، مشکلات مالی خانواده، بیماری یکی از اعضای خانواده، تولد فرزند جدید یا تغییرات مهم دیگر ممکن است منابع ذهنی و هیجانی کودک را درگیر کنند.

در نتیجه ممکن است عملکرد تحصیلی او کاهش پیدا کند. در این شرایط، افزایش فشار برای مطالعه بدون توجه به شرایط روانی کودک ممکن است مسئله اصلی را حل نکند.

۸. مشکلات اجتماعی و مدرسه

گاهی علت افت تحصیلی خودِ محیط مدرسه است. برای مثال:

  • مشکل با معلم
  • تعارض با همکلاسی‌ها
  • قلدری یا زورگویی
  • احساس طردشدگی
  • مشکلات دوستی
  • ترس از حضور در مدرسه
  • احساس ناامنی
  • تغییر مدرسه

می‌توانند عملکرد دانش‌آموز را تحت تأثیر قرار دهند. در مطالعات مربوط به امتناع از مدرسه، اضطراب و نیازهای یادگیری متفاوت از جمله عوامل مهم مرتبط با این مشکل گزارش شده‌اند.

بنابراین اگر افت تحصیلی همراه با عدم تمایل به مدرسه رفتن، دل‌درد یا سردرد قبل از مدرسه، گریه، ترس یا اجتناب از مدرسه باشد، بررسی وضعیت هیجانی و اجتماعی کودک اهمیت دارد.

نشانه‌های هشداردهنده افت تحصیلی

نشانه‌های هشداردهنده افت تحصیلی

همه افت‌های درسی به یک اندازه مهم نیستند. نشانه‌هایی که بهتر است جدی‌تر بررسی شوند عبارت‌اند از:

  • افت ناگهانی و شدید نمرات
  • افت در چند درس به‌صورت هم‌زمان
  • تغییر واضح نسبت به عملکرد قبلی
  • کاهش علاقه به مدرسه
  • افزایش غیبت
  • اضطراب شدید قبل از امتحان
  • گریه یا پرخاشگری هنگام صحبت درباره درس
  • شکایت مداوم از ناتوانی
  • کاهش اعتمادبه‌نفس کودک
  • مشکلات جدی تمرکز
  • فراموشکاری شدید
  • انجام ندادن مداوم تکالیف
  • تغییر محسوس خواب یا خلق
  • اجتناب از مدرسه

اگر این نشانه‌ها پایدار هستند، بهتر است به جای تمرکز صرف بر نمره، علت زیربنایی مشکل بررسی شود.

چگونه بفهمیم علت افت تحصیلی چیست؟

برای پیدا کردن علت، بهتر است یک مسیر مرحله‌ای داشته باشیم.

مرحله اول: زمان شروع افت را مشخص کنید

بپرسید:

افت تحصیلی از چه زمانی شروع شد؟ مثلاً:

  • از ابتدای سال تحصیلی؟
  • بعد از تغییر مدرسه؟
  • بعد از یک اتفاق خانوادگی؟
  • بعد از افزایش حجم درس‌ها؟
  • بعد از شروع دوره نوجوانی؟
  • بعد از تغییر الگوی خواب؟

زمان شروع مشکل می‌تواند سرنخ مهمی باشد.

مرحله دوم: الگوی افت را بررسی کنید

ببینید افت در:

  • یک درس
  • چند درس
  • همه درس‌ها

رخ داده است. افت شدید در ریاضی با افت هم‌زمان در همه دروس الزاماً علت یکسانی ندارد.

مرحله سوم: عملکرد کودک در خارج از مدرسه را بررسی کنید

آیا مشکل فقط در مدرسه دیده می‌شود؟ یا کودک در خانه نیز:

  • نمی‌تواند تمرکز کند؟
  • کارها را فراموش می‌کند؟
  • کارها را نیمه‌تمام می‌گذارد؟
  • نمی‌تواند برنامه‌ریزی کند؟

این اطلاعات می‌تواند در تشخیص نوع مشکل کمک‌کننده باشد.

برای درمان افت تحصیلی چه کار کنیم؟

درمان افت تحصیلی یک نسخه واحد ندارد؛ زیرا روش کمک به دانش‌آموز به علت افت بستگی دارد.

اما چند اقدام عمومی معمولاً مفید هستند.

۱. ابتدا علت را پیدا کنید

اگر مشکل ناشی از اختلال یادگیری، ADHD، اضطراب یا افسردگی باشد، صرفاً افزایش ساعت مطالعه ممکن است کافی نباشد.

در مشکلات یادگیری، مداخله زودهنگام می‌تواند اثر مشکلات را کاهش دهد و ارزیابی تخصصی به تعیین حمایت مناسب کمک کند.

۲. هدف‌های کوچک تعیین کنید

به جای اینکه به کودک بگوییم: «باید معدلت را خیلی بالا ببری.»

هدف‌های مشخص‌تری تعیین کنید:

  • امروز ۳۰ دقیقه ریاضی
  • حل ۱۰ سؤال
  • مرور یک فصل
  • تکمیل یک تکلیف
  • آماده کردن کیف برای فردا

هدف‌های کوچک قابل اندازه‌گیری‌تر هستند.

۳. برنامه مطالعه را واقع‌بینانه کنید

برنامه‌ای که کودک نمی‌تواند اجرا کند، حتی اگر روی کاغذ عالی باشد، کاربردی نیست. برنامه بهتر است:

  • زمان استراحت داشته باشد.
  • حجم هر جلسه مشخص باشد.
  • با توانایی کودک متناسب باشد.
  • از ساعت‌های مطالعه بسیار طولانی پرهیز کند.
  • زمان خواب را قربانی مطالعه نکند.

۴. روش مطالعه را اصلاح کنید

فقط «بیشتر درس خواندن» همیشه به معنی «بهتر یاد گرفتن» نیست. می‌توان از روش‌هایی مانند:

  • بازیابی فعال اطلاعات
  • مرور فاصله‌دار
  • حل سؤال
  • خلاصه‌سازی
  • توضیح دادن مطلب با زبان خود کودک
  • آزمون گرفتن از خود
  • تقسیم مطالب به بخش‌های کوچک

استفاده کرد.

نقش والدین در کاهش افت تحصیلی چیست؟

والدین بهتر است به جای اینکه فقط نتیجه را ارزیابی کنند، فرایند یادگیری را نیز ببینند.

مثلاً به جای: «چرا باز نمره‌ات کم شد؟»

می‌توان گفت: «کدام قسمت این درس برایت سخت‌تر بود؟»

یا: «تو اصلاً تلاش نمی‌کنی.»

می‌توان گفت: «بیا ببینیم چه چیزی باعث شده نتوانی برنامه‌ات را انجام بدهی.»

این تغییر کوچک می‌تواند گفت‌وگو درباره مشکل را آسان‌تر کند.

آیا تنبیه باعث بهبود افت تحصیلی می‌شود؟

تنبیه شدید معمولاً راه مناسبی برای پیدا کردن علت افت تحصیلی نیست. اگر کودک از قبل اضطراب، مشکل یادگیری، ADHD یا احساس شکست داشته باشد، فشار بیشتر ممکن است مسئله را پیچیده‌تر کند.

هدف اصلی باید این باشد که مشخص شود: «چه چیزی مانع عملکرد مناسب کودک شده است؟»

نه اینکه فقط بپرسیم: «چرا نمره‌ات پایین است؟»

چه زمانی باید کودک را برای ارزیابی تخصصی ببریم؟

اگر افت تحصیلی:

  • شدید باشد،
  • چند ماه ادامه داشته باشد،
  • به شکل ناگهانی ایجاد شده باشد،
  • در چند حوزه دیده شود،
  • همراه با اضطراب یا تغییر خلق باشد،
  • همراه با مشکلات تمرکز باشد،
  • با مشکلات خواندن، نوشتن یا ریاضی همراه باشد،
  • یا باعث اجتناب از مدرسه شود،

ارزیابی تخصصی می‌تواند مفید باشد.

بسته به شرایط، ممکن است ارزیابی توسط روان‌شناس کودک، روان‌پزشک کودک و نوجوان، متخصص اختلالات یادگیری یا تیم مدرسه انجام شود.

نکته مهم این است که نباید صرفاً بر اساس پایین آمدن نمرات، برای کودک یک اختلال روان‌شناختی یا یادگیری تشخیص داد.

آیا افت تحصیلی همیشه نشانه کم‌هوشی است؟

خیر. افت تحصیلی به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که کودک هوش پایینی دارد. کودکی که اضطراب شدید دارد، ممکن است در امتحان نتواند توانایی واقعی خود را نشان دهد.

کودکی که ADHD دارد ممکن است مطالب را بداند اما در سازمان‌دهی و اجرای تکالیف مشکل داشته باشد.

کودکی که اختلال یادگیری دارد ممکن است در یک حوزه مشخص عملکرد ضعیفی داشته باشد، در حالی که توانایی‌های دیگری کاملاً مناسب هستند.

همچنین خواب، مشکلات هیجانی، شرایط خانوادگی و عوامل محیطی نیز می‌توانند عملکرد تحصیلی را تغییر دهند.

بنابراین نمره مدرسه به‌تنهایی معیار مناسبی برای قضاوت درباره هوش یا توانایی کلی کودک نیست.

افت تحصیلی در نوجوانان

در نوجوانی عوامل بیشتری می‌توانند روی عملکرد تحصیلی اثر بگذارند. برای مثال:

  • تغییرات خواب
  • فشار امتحانات
  • انتخاب رشته
  • نگرانی درباره آینده
  • روابط دوستانه و عاطفی
  • شبکه‌های اجتماعی
  • استقلال‌طلبی
  • تعارض با والدین
  • اضطراب
  • افسردگی
  • کاهش انگیزه

به همین دلیل، در نوجوانی بهتر است افت تحصیلی را فقط به «درس نخواندن» نسبت ندهیم. اگر نوجوان قبلاً عملکرد خوبی داشته و ناگهان تغییر قابل توجهی در نمرات، خواب، خلق، روابط اجتماعی یا حضور در مدرسه ایجاد شده است، بررسی جامع‌تری لازم است.

جمع‌بندی؛ برای افت تحصیلی چه کنیم؟

افت تحصیلی یک علامت است، نه لزوماً یک تشخیص. ممکن است علت آن ساده باشد؛ مثلاً برنامه‌ریزی ضعیف یا روش مطالعه نامناسب. اما گاهی پشت آن عواملی مانند اختلال یادگیری، ADHD، اضطراب، افسردگی، مشکلات خواب، فشار تحصیلی، مشکلات خانوادگی یا مشکلات اجتماعی در مدرسه قرار دارند. بنابراین بهترین نقطه شروع این نیست که از کودک بخواهیم «بیشتر درس بخواند».

بهتر است ابتدا بپرسیم: چه چیزی باعث شده عملکرد او نسبت به گذشته تغییر کند؟

اگر علت مشخص شود، می‌توان مداخله مناسب‌تری طراحی کرد. در صورتی که افت تحصیلی شدید، ناگهانی یا پایدار باشد یا با علائم هیجانی، رفتاری، تمرکزی یا مشکلات یادگیری همراه شود، ارزیابی تخصصی می‌تواند به مشخص شدن علت و انتخاب مسیر مناسب کمک کند.

سؤالات متداول درباره افت تحصیلی

افت تحصیلی چیست؟

افت تحصیلی به کاهش قابل توجه عملکرد آموزشی دانش‌آموز نسبت به سطح قبلی عملکرد او گفته می‌شود. این کاهش می‌تواند در نمرات، معدل، انجام تکالیف، تمرکز یا مشارکت در مدرسه دیده شود.

مهم‌ترین علت افت تحصیلی چیست؟

یک علت واحد برای افت تحصیلی وجود ندارد. مشکلات یادگیری، ADHD، اضطراب، افسردگی، خواب نامناسب، فشار تحصیلی، مشکلات خانوادگی و مشکلات مدرسه از عوامل قابل بررسی هستند.

آیا اضطراب باعث افت تحصیلی می‌شود؟

اضطراب، به‌خصوص اضطراب شدید یا اضطراب امتحان، می‌تواند با مشکلات عملکرد تحصیلی همراه باشد. مطالعات مختلف ارتباط اضطراب امتحان با برخی شاخص‌های پایین‌تر عملکرد تحصیلی را نشان داده‌اند.

آیا ADHD باعث افت تحصیلی می‌شود؟

علائم ADHD، به‌ویژه مشکلات بی‌توجهی، می‌توانند با کاهش عملکرد تحصیلی ارتباط داشته باشند.

آیا اختلال یادگیری با کم‌هوشی ارتباط دارد؟

خیر. اختلال یادگیری به‌معنای پایین بودن هوش نیست و می‌تواند به‌صورت اختصاصی بر مهارت‌هایی مانند خواندن، نوشتن یا ریاضی اثر بگذارد.

آیا کمبود خواب باعث افت تحصیلی می‌شود؟

خواب ناکافی یا بی‌کیفیت می‌تواند با عملکرد تحصیلی ارتباط داشته باشد، اما اندازه این ارتباط در مطالعات مختلف متفاوت است و نباید خواب را تنها علت افت تحصیلی دانست.

برای درمان افت تحصیلی به چه متخصصی مراجعه کنیم؟

بسته به نشانه‌ها می‌توان از روان‌شناس کودک و نوجوان، متخصص اختلالات یادگیری، روان‌پزشک کودک و نوجوان یا تیم تخصصی مدرسه کمک گرفت. انتخاب متخصص به علت احتمالی افت تحصیلی بستگی دارد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *