تفاوت هوش هیجانی و ضریب هوشی چیست؟ EQ یا IQ؟

تفاوت هوش هیجانی و ضریب هوشی چیست؟

هوش هیجانی و ضریب هوشی دو مفهوم متفاوت اما مرتبط در روان‌شناسی هستند که هرکدام جنبه خاصی از توانایی‌های انسان را نشان می‌دهند. ضریب هوشی (IQ) بیشتر به توانایی‌هایی مانند استدلال منطقی، حل مسئله، یادگیری و پردازش اطلاعات مربوط است؛ درحالی‌که هوش هیجانی (EQ) به توانایی شناخت و درک هیجان‌ها، مدیریت احساسات و برقراری ارتباط مؤثر با دیگران اشاره دارد. برای شناخت بهتر توانایی‌های هیجانی خود می‌توانید از تست آنلاین هوش هیجانی بار-آن استفاده کنید. نکته مهم این است که هیچ‌کدام به‌تنهایی معیار کامل هوشمندی یا تضمین‌کننده موفقیت فرد در زندگی نیستند.

تفاوت اصلی EQ و IQ در یک نگاه

به زبان ساده، IQ به ما کمک می‌کند مسائل را بفهمیم و برای آن‌ها راه‌حل پیدا کنیم؛ EQ کمک می‌کند احساسات خود و دیگران را بشناسیم و در موقعیت‌های هیجانی و اجتماعی واکنش مناسب‌تری نشان دهیم.

معیار مقایسههوش هیجانی (EQ)ضریب هوشی (IQ)
مفهوم اصلیدرک و پردازش اطلاعات هیجانیتوانایی‌های شناختی و ذهنی
تمرکزاحساسات و روابط انسانیتفکر، استدلال و حل مسئله
مهارت‌های اصلیخودآگاهی، همدلی، تنظیم هیجانحافظه کاری، استدلال، پردازش اطلاعات
کاربردمدیریت هیجان و تعامل اجتماعییادگیری و حل مسائل شناختی
ارزیابیپرسشنامه‌های خودگزارشی یا آزمون‌های عملکردیآزمون‌های استاندارد هوش
تأثیر محیطتجربه و یادگیری در رشد مهارت‌ها مؤثر استهم عوامل ژنتیکی و هم محیط مؤثرند
تغییرپذیریمهارت‌ها و شایستگی‌های هیجانی قابل پرورش‌اندتوانایی‌های شناختی نیز در طول زندگی تحت تأثیر رشد و محیط قرار می‌گیرند
کاربرد در زندگیروابط، مدیریت تعارض و سازگاری هیجانیتحصیل، استدلال و یادگیری

هوش هیجانی (EQ) چیست؟

هوش هیجانی (Emotional Intelligence) به مجموعه‌ای از توانایی‌ها یا ویژگی‌های مرتبط با شناخت، درک، استفاده و مدیریت اطلاعات هیجانی گفته می‌شود.

این مفهوم نخستین بار به شکل علمی و نظام‌مند توسط پیتر سالووی (Peter Salovey) و جان مایر (John D. Mayer) در سال ۱۹۹۰ مطرح شد و بعدها با پژوهش‌های بیشتر توسعه پیدا کرد.

در مدل توانایی هوش هیجانی، فرد باید بتواند اطلاعات مربوط به احساسات را تشخیص دهد، معنای آن‌ها را درک کند و از این اطلاعات برای هدایت تفکر و رفتار خود استفاده کند.

چهار شاخه اصلی هوش هیجانی در مدل مایر و سالووی عبارت‌اند از:

۱. ادراک هیجان‌ها (Perceiving Emotions)

توانایی تشخیص احساسات در خود و دیگران از طریق حالات چهره، لحن صدا، زبان بدن و نشانه‌های هیجانی.

برای مثال، فردی که متوجه ناراحتی دوستش از تغییر لحن و رفتار او می‌شود، از مهارت ادراک هیجانی برخوردار است.

۲. استفاده از هیجان‌ها برای تسهیل تفکر (Using Emotions to Facilitate Thought)

توانایی استفاده از اطلاعات هیجانی برای هدایت توجه، تفکر و تصمیم‌گیری.

برای مثال، نگرانی درباره یک پروژه ممکن است فرد را به بررسی دقیق‌تر خطرات و برنامه‌ریزی بهتر تشویق کند.

۳. درک هیجان‌ها (Understanding Emotions)

توانایی شناخت علت شکل‌گیری احساسات، تفاوت هیجان‌های مشابه و تغییرات آن‌ها در طول زمان.

برای مثال، فرد می‌داند که ناامیدی ممکن است در اثر برآورده نشدن انتظارها ایجاد شود و در صورت تغییر شرایط به احساس امید تبدیل شود.

۴. مدیریت هیجان‌ها (Managing Emotions)

توانایی تنظیم هیجان‌ها در خود و دیگران، بدون سرکوب غیرضروری احساسات یا واکنش‌های تکانشی.

برای مثال، فردی که هنگام عصبانیت به‌جای توهین کردن، کمی مکث می‌کند و سپس درباره مشکل صحبت می‌کند، از مهارت تنظیم هیجان استفاده می‌کند.

البته همه آزمون‌های هوش هیجانی دقیقاً همین چهار توانایی را اندازه‌گیری نمی‌کنند. برای آشنایی بیشتر با این مفهوم می‌توانید مقاله هوش هیجانی چیست؟ را مطالعه کنید.

ضریب هوشی (IQ) چیست؟

ضریب هوشی (Intelligence Quotient) شاخصی برای توصیف عملکرد فرد در مجموعه‌ای از توانایی‌های شناختی است که با استفاده از آزمون‌های استاندارد هوش اندازه‌گیری می‌شود.

این توانایی‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

  • استدلال سیال (Fluid Reasoning): توانایی حل مسائل جدید بدون تکیه کامل بر آموخته‌های قبلی.
  • استدلال کمی (Quantitative Reasoning): توانایی درک روابط عددی و حل مسائل ریاضی.
  • حافظه کاری (Working Memory): توانایی نگهداری و دست‌کاری اطلاعات برای مدت کوتاه.
  • پردازش دیداری‌فضایی (Visual-Spatial Processing): توانایی تحلیل روابط فضایی و اطلاعات تصویری.
  • درک کلامی (Verbal Comprehension): توانایی فهم زبان، مفاهیم و روابط معنایی.
  • سرعت پردازش (Processing Speed): سرعت انجام برخی تکالیف ساده شناختی با دقت مناسب.

آزمون‌های هوش استاندارد، عملکرد فرد را با گروه‌های مرجع متناسب با سن مقایسه می‌کنند. در بسیاری از آزمون‌های رایج، میانگین نمره IQ برابر ۱۰۰ و انحراف معیار برابر ۱۵ در نظر گرفته می‌شود.

برای مثال، نمره ۱۱۵ به این معناست که عملکرد فرد در آزمون موردنظر بالاتر از میانگین گروه هنجاری مربوط است؛ اما نباید آن را معادل برتری فرد در تمام زمینه‌های ذهنی یا زندگی دانست.

برای آشنایی بیشتر با مفهوم این شاخص و نحوه تفسیر آن، مقاله ضریب هوشی یا IQ چیست؟ را مطالعه کنید.

آیا هوش هیجانی مهم‌تر است یا ضریب هوشی؟

تفاوت هوش هیجانی و ضریب هوشی

پاسخ علمی این است که اهمیت EQ و IQ به نوع موقعیت، هدف و مهارتی که برای انجام یک فعالیت لازم است بستگی دارد.

برای مثال، در یادگیری مفاهیم پیچیده ریاضی، استدلال منطقی و حل مسائل انتزاعی، توانایی‌های شناختی اهمیت زیادی دارند. در مقابل، در مدیریت تعارض‌های بین‌فردی، شناخت احساسات دیگران و تنظیم واکنش‌های هیجانی، هوش هیجانی نقش مهم‌تری ایفا می‌کند. بنابراین، مقایسه این دو با هدف تعیین یک برنده مطلق، از نظر علمی دقیق نیست.

نقش IQ در موفقیت تحصیلی و شغلی

توانایی‌های شناختی در موقعیت‌هایی که به یادگیری سریع، استدلال، تحلیل اطلاعات و حل مسائل پیچیده نیاز دارند، اهمیت زیادی دارند. برای نمونه:

  • یادگیری مفاهیم علمی و تخصصی
  • تحلیل داده‌ها و اطلاعات
  • حل مسائل ریاضی و منطقی
  • درک روابط پیچیده
  • یادگیری مهارت‌های جدید
  • انجام وظایف شناختی دشوار

البته عملکرد تحصیلی و شغلی فقط به IQ وابسته نیست و عواملی مانند انگیزه، پشتکار، فرصت‌های آموزشی، سلامت روان و شرایط محیطی نیز در آن نقش دارند.

نقش EQ در موفقیت فردی و اجتماعی

هوش هیجانی در موقعیت‌هایی که مدیریت احساسات و تعامل با دیگران اهمیت دارد، می‌تواند نقش مؤثری داشته باشد. برای مثال:

  • مدیریت اختلاف‌نظر در روابط عاطفی
  • کنترل واکنش‌های هیجانی هنگام فشار روانی
  • درک احساسات و نیازهای دیگران
  • دریافت و ارائه بازخورد
  • مدیریت روابط کاری
  • سازگاری با تغییرات و شرایط دشوار

در محیط‌های کاری، هوش هیجانی می‌تواند با رضایت شغلی، تعهد سازمانی و برخی شاخص‌های عملکرد ارتباط داشته باشد؛ بااین‌حال، اندازه این ارتباط به نوع آزمون، شغل و شرایط ارزیابی بستگی دارد.

آیا افراد با IQ بالا الزاماً هوش هیجانی بالایی دارند؟

خیر. داشتن ضریب هوشی بالا به معنای برخورداری خودکار از هوش هیجانی بالا نیست.

ممکن است فردی در تحلیل مسائل، یادگیری و استدلال منطقی عملکرد بسیار خوبی داشته باشد، اما در شناخت احساسات خود یا مدیریت اختلافات بین‌فردی با مشکل مواجه شود.

برای مثال، فردی را تصور کنید که توانایی بالایی در تحلیل منطقی مسائل دارد، اما هنگام دریافت انتقاد به‌شدت عصبانی می‌شود و نمی‌تواند واکنش خود را مدیریت کند.

در مقابل، فرد دیگری ممکن است توانایی شناختی متوسطی داشته باشد، اما احساسات دیگران را به‌خوبی درک کند، در شرایط تنش‌زا آرام بماند و ارتباطات اجتماعی مؤثری برقرار کند.

این مثال‌ها نشان می‌دهند که عملکرد شناختی و مهارت‌های هیجانی ابعاد متفاوتی دارند.

البته این تفاوت به معنای استقلال کامل این دو سازه نیست. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که برخی جنبه‌های هوش هیجانی با توانایی‌های شناختی ارتباط دارند، اما میزان این ارتباط به تعریف هوش هیجانی و روش اندازه‌گیری آن بستگی دارد.

آیا هوش هیجانی قابل یادگیری است اما IQ ثابت می‌ماند؟

این تصور که هوش هیجانی کاملاً اکتسابی و ضریب هوشی کاملاً ثابت است، ساده‌سازی بیش از حد موضوع محسوب می‌شود. هر دو تحت تأثیر عوامل زیستی، رشدی و محیطی قرار دارند؛ اما الگوی تغییرپذیری آن‌ها یکسان نیست.

آیا می‌توان هوش هیجانی را تقویت کرد؟

بله. بسیاری از مهارت‌های مرتبط با هوش هیجانی را می‌توان از طریق آموزش، تمرین و تجربه تقویت کرد.

برخی از راهکارهای مؤثر عبارت‌اند از:

۱. تمرین خودآگاهی هیجانی

در طول روز احساسات خود را شناسایی کنید. به‌جای اینکه صرفاً بگویید حالم بد است، مشخص کنید که دقیقاً چه احساسی دارید؛ اضطراب، خشم، ناامیدی یا شرمندگی؟

۲. تمرین تنظیم هیجان

هنگام تجربه هیجان‌های شدید، پیش از واکنش نشان دادن مکث کنید. تنفس آرام، فاصله گرفتن موقت از موقعیت تنش‌زا و بررسی افکار می‌توانند به انتخاب واکنش مناسب‌تر کمک کنند.

۳. تقویت همدلی

هنگام گفت‌وگو با دیگران، تلاش کنید موقعیت را از زاویه دید آن‌ها ببینید. پیش از قضاوت، به احساسات و نیازهای احتمالی آن‌ها توجه کنید.

۴. افزایش مهارت ارتباطی

گوش دادن فعال، بیان روشن احساسات، درخواست محترمانه و مدیریت اختلاف‌نظر از مهارت‌هایی هستند که می‌توان با تمرین آن‌ها را توسعه داد.

۵. دریافت بازخورد

از افراد قابل اعتماد درباره نحوه برخورد خود در موقعیت‌های هیجانی بازخورد بگیرید. گاهی دیگران الگوهای رفتاری ما را بهتر از خودمان مشاهده می‌کنند.

برای آشنایی با ویژگی‌های رفتاری مرتبط با این مهارت‌ها، مقاله ۱۲ نشانه هوش هیجانی بالا می‌تواند مفید باشد.

آیا ضریب هوشی نیز تغییر می‌کند؟

ضریب هوشی در طول زندگی کاملاً ثابت نیست. رشد مغز، آموزش، کیفیت محیط یادگیری، وضعیت سلامت و تجربه‌های شناختی می‌توانند بر عملکرد شناختی تأثیر بگذارند.

بااین‌حال، نمره آزمون هوش معمولاً از ثبات نسبی برخوردار است؛ به‌خصوص زمانی که آزمون استاندارد و در شرایط مناسب اجرا شود.

باید توجه داشت که تمرین یک نوع سؤال یا آشنایی با ساختار آزمون ممکن است نمره عملکرد را افزایش دهد، اما این افزایش لزوماً به معنای افزایش گسترده هوش عمومی نیست.

چگونه هوش هیجانی و ضریب هوشی را اندازه‌گیری می‌کنند؟

یکی از تفاوت‌های مهم EQ و IQ به روش ارزیابی آن‌ها مربوط می‌شود.

روش‌های سنجش هوش هیجانی

آزمون‌های هوش هیجانی از نظر مبانی نظری و روش اندازه‌گیری یکسان نیستند. به‌طور کلی می‌توان آن‌ها را در سه گروه قرار داد:

نوع آزمونروش اندازه‌گیرینمونه
آزمون توانایی‌محورپاسخ به مسائل و موقعیت‌های هیجانی با پاسخ‌های امتیازدهی‌شدهMSCEIT
آزمون خودگزارشیارزیابی فرد از ویژگی‌ها و رفتارهای هیجانی خودشTEIQue
آزمون مدل ترکیبیسنجش مجموعه‌ای از توانایی‌ها، ویژگی‌ها و شایستگی‌های هیجانی و اجتماعیBar-On EQ-i

نکته مهم این است که پرسشنامه خودگزارشی الزاماً توانایی واقعی فرد را در موقعیت‌های عملی اندازه‌گیری نمی‌کند؛ بلکه بیشتر نشان می‌دهد فرد خودش را چگونه ارزیابی می‌کند.

تست هوش هیجانی بار-آن چیست؟

پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن (Bar-On Emotional Quotient Inventory یا EQ-i) یکی از ابزارهای شناخته‌شده ارزیابی هوش هیجانی و اجتماعی است.

این ابزار بر اساس مدل هوش هیجانی و اجتماعی رووِن بار-آن (Reuven Bar-On) طراحی شده و در شکل اصلی خود، یک ابزار خودگزارشی است.

مدل بار-آن حوزه‌هایی مانند موارد زیر را در بر می‌گیرد:

  • توانایی‌های درون‌فردی
  • توانایی‌های بین‌فردی
  • سازگاری
  • مدیریت استرس
  • خلق عمومی

این حوزه‌ها نشان می‌دهند که مدل بار-آن تعریف گسترده‌تری از هوش هیجانی دارد و علاوه بر پردازش هیجان‌ها، جنبه‌هایی از سازگاری و عملکرد اجتماعی را نیز بررسی می‌کند.

توجه داشته باشید که نسخه‌های مختلف EQ-i از نظر تعداد سؤال، ساختار، هنجارها و شیوه نمره‌گذاری ممکن است متفاوت باشند. اعتبار روان‌سنجی نسخه اصلی را نباید بدون بررسی شواهد، به هر ترجمه یا نسخه آنلاین تعمیم داد.

روش‌های سنجش ضریب هوشی

ضریب هوشی با استفاده از آزمون‌های استاندارد شناختی اندازه‌گیری می‌شود. برخی از آزمون‌های شناخته‌شده عبارت‌اند از:

  • WAIS: مقیاس هوش وکسلر بزرگسالان (Wechsler Adult Intelligence Scale)
  • WISC: مقیاس هوش وکسلر کودکان (Wechsler Intelligence Scale for Children)
  • Stanford-Binet: آزمون هوش استنفورد ـ بینه
  • Raven’s Progressive Matrices: ماتریس‌های پیش‌رونده ریون

این آزمون‌ها بسته به نسخه و گروه سنی، جنبه‌های مختلف توانایی شناختی را ارزیابی می‌کنند.

نکته مهم این است که آزمون‌های استاندارد هوش با پرسشنامه‌های سرگرمی یا آزمون‌های کوتاه اینترنتی یکسان نیستند. برای تفسیر معتبر نمره IQ باید از ابزار مناسب، شرایط اجرای استاندارد و هنجارهای معتبر استفاده شود.

آیا هوش هیجانی و ضریب هوشی با یکدیگر ارتباط دارند؟

بله، اما این ارتباط به نوع مدل هوش هیجانی و روش اندازه‌گیری آن وابسته است. در مدل توانایی‌محور، هوش هیجانی به‌عنوان مجموعه‌ای از توانایی‌های پردازش اطلاعات هیجانی در نظر گرفته می‌شود؛ بنابراین وجود ارتباط آن با برخی توانایی‌های شناختی قابل انتظار است.

در مقابل، آزمون‌های خودگزارشی و مدل‌های ترکیبی ممکن است علاوه بر هوش، ویژگی‌های شخصیتی، خودکارآمدی و مهارت‌های اجتماعی را نیز منعکس کنند.

به همین دلیل، نباید نتایج تمام آزمون‌های EQ را یکسان تفسیر کرد. پژوهش O’Connor و همکاران (۲۰۱۹) نیز بر ضرورت تفکیک هوش هیجانی توانایی‌محور، صفت‌محور و مدل‌های ترکیبی در انتخاب و تفسیر آزمون‌ها تأکید می‌کند.

برای موفقیت در زندگی به EQ نیاز داریم یا IQ؟

در زندگی واقعی، موفقیت معمولاً حاصل تعامل چندین عامل است و نمی‌توان آن را فقط با یک نمره هوش توضیح داد.

برای مثال:

  • یک دانشمند برای تحلیل مسائل پیچیده به توانایی شناختی بالا نیاز دارد.
  • یک مدیر برای هدایت تیم، علاوه بر قدرت تحلیل، به مهارت‌های ارتباطی و تنظیم هیجان نیاز دارد.
  • یک مشاور برای فهم مسائل مراجعان باید از توانایی شناخت هیجان‌ها و همدلی برخوردار باشد.
  • یک دانش‌آموز برای پیشرفت تحصیلی علاوه بر توانایی شناختی، به انگیزه، نظم و مدیریت استرس نیاز دارد.

بنابراین، بهتر است به‌جای مقایسه مطلق EQ و IQ، به این موضوع توجه کنیم که هرکدام در چه موقعیت‌هایی به عملکرد بهتر کمک می‌کنند.

جمع‌بندی: EQ مهم‌تر است یا IQ؟

هوش هیجانی و ضریب هوشی دو جنبه متفاوت از عملکرد ذهنی انسان هستند. IQ بیشتر به توانایی‌های شناختی مانند استدلال، یادگیری و حل مسئله مربوط می‌شود؛ درحالی‌که EQ بر شناخت و مدیریت هیجان‌ها و استفاده از اطلاعات هیجانی در تعاملات فردی و اجتماعی تمرکز دارد.

هیچ شواهد علمی معتبری وجود ندارد که بتوان بر اساس آن یکی از این دو را در تمام موقعیت‌های زندگی مهم‌تر دانست. فرد برای عملکرد مناسب در موقعیت‌های مختلف، به ترکیبی از توانایی‌های شناختی، مهارت‌های هیجانی، انگیزه، تجربه و شرایط محیطی نیاز دارد.

شناخت نقاط قوت و ضعف در هر دو حوزه می‌تواند به خودشناسی و برنامه‌ریزی بهتر برای رشد فردی کمک کند؛ اما نتایج آزمون‌های روان‌شناختی باید با توجه به محدودیت‌های ابزار و شرایط ارزیابی تفسیر شوند.

سوالات متداول درباره تفاوت هوش هیجانی و ضریب هوشی

۱. تفاوت اصلی هوش هیجانی و ضریب هوشی چیست؟

ضریب هوشی توانایی‌های شناختی مانند استدلال، حافظه کاری و حل مسئله را ارزیابی می‌کند؛ درحالی‌که هوش هیجانی به توانایی یا ویژگی‌های مرتبط با شناخت، درک و مدیریت هیجان‌ها اشاره دارد.

۲. آیا EQ مهم‌تر از IQ است؟

خیر. اهمیت هرکدام به نوع فعالیت و موقعیت بستگی دارد. IQ در بسیاری از فعالیت‌های شناختی و EQ در موقعیت‌های هیجانی و اجتماعی نقش مهمی دارند.

۳. آیا ممکن است فردی IQ بالا و EQ پایین داشته باشد؟

بله. توانایی استدلال منطقی و حل مسئله الزاماً به معنای مهارت بالا در شناخت و مدیریت احساسات نیست.

۴. آیا هوش هیجانی ارثی است؟

عوامل ژنتیکی می‌توانند در تفاوت‌های فردی مرتبط با هوش هیجانی نقش داشته باشند؛ اما محیط، تربیت، تجربه‌های زندگی و یادگیری نیز در شکل‌گیری و رشد مهارت‌های هیجانی مؤثرند.

۵. آیا می‌توان هوش هیجانی را افزایش داد؟

بله. مهارت‌هایی مانند خودآگاهی، همدلی، تنظیم هیجان و ارتباط مؤثر از طریق آموزش، تمرین و بازخورد قابل تقویت هستند.

۶. آیا IQ با افزایش سن کاهش پیدا می‌کند؟

الگوی تغییر توانایی‌های شناختی با افزایش سن یکسان نیست. برخی توانایی‌ها مانند سرعت پردازش ممکن است در سنین بالاتر کاهش پیدا کنند، درحالی‌که دانش و مهارت‌های مبتنی بر تجربه می‌توانند حفظ شوند یا افزایش یابند.

۷. آیا افراد با هوش هیجانی بالا موفق‌تر هستند؟

هوش هیجانی می‌تواند با برخی جنبه‌های موفقیت فردی، اجتماعی و شغلی ارتباط داشته باشد؛ اما به‌تنهایی موفقیت را تضمین نمی‌کند.

۸. آیا تست هوش هیجانی می‌تواند میزان IQ را مشخص کند؟

خیر. آزمون‌های هوش هیجانی و آزمون‌های ضریب هوشی سازه‌های متفاوتی را ارزیابی می‌کنند و جایگزین یکدیگر نیستند.

۹. آیا تست آنلاین EQ اعتبار علمی دارد؟

اعتبار یک آزمون به مبانی نظری، کیفیت طراحی، شواهد روایی و پایایی، شیوه نمره‌گذاری و هنجارهای آن بستگی دارد. صرف آنلاین بودن یک آزمون، نه نشانه اعتبار و نه نشانه بی‌اعتباری آن است.

۱۰. چگونه بفهمیم هوش هیجانی بالایی داریم؟

شناخت احساسات، توانایی مدیریت واکنش‌های هیجانی، همدلی، پذیرش بازخورد و مدیریت تعارض می‌توانند نشانه‌هایی از مهارت‌های هیجانی مناسب باشند. بااین‌حال، برای ارزیابی دقیق‌تر باید از ابزار سنجش معتبر و متناسب با هدف استفاده کرد.

منابع علمی

1. Mayer, J. D., & Salovey, P. (1997). What is emotional intelligence? In Emotional Development and Emotional Intelligence: Educational Implications.

2. O’Connor, P. J., Hill, A., Kaya, M., & Martin, B. (2019). The Measurement of Emotional Intelligence: A Critical Review of the Literature and Recommendations for Researchers and Practitioners. Frontiers in Psychology, 10, 1116.

3. Dawda, D., & Hart, S. D. (2000). Assessing emotional intelligence: Reliability and validity of the Bar-On Emotional Quotient Inventory (EQ-i) in university students. Personality and Individual Differences, 28(4), 797–812.

4. Bar-On, R. (2006). The Bar-On model of emotional-social intelligence (ESI). Psicothema, 18, 13–25.

5. Petrides, K. V., & Furnham, A. (2001). Trait emotional intelligence: Psychometric investigation with reference to established trait taxonomies. European Journal of Personality, 15(6), 425–448.

6. Rivers, S. E., Handley-Miner, I. J., Mayer, J. D., & Caruso, D. R. (2019). Emotional Intelligence. In The Cambridge Handbook of Intelligence.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *