خیال‌پردازی ناسازگار چیست؟ علائم، علت، تست و درمان

319 دیدگاه دربارهٔ «خیال‌پردازی ناسازگار چیست؟ علائم، علت، تست و درمان»

1. 

   زینب

   8 دی 1399

   منم همین جوری فکر و خیال زیاد می کنم
   پشت کنکوری ام
   سال قبلم به دلیل همین مسئله درس نخوندم
   به ی سری از روابط اجتماعیم هم تا ی بخشی اسیب زد ولی به بعضی هاشون کمک کرد
   ولی علتش که انقد درگیر شدم این بود که همیشه دوست داشتم خودم جای این و اون بزارم
   حتی اگه ی داستان تلخ و ناراحت کننده باشه
   دوست داشتم همه چیز رو از زاویه ی اول شخص ببینم ولی کم کم افراطی شد و جزئیات تخیلاتم زیاد شد. حتی ی فرد رو از به دنیا اومدنش تا مرگش ‌تصور میکنم
   هر چند هفته هم داستانم تغییر میکنه
   الان طوری شده که انقدر دور اتاق راه میرم که پاهام درد می گیره
   ولی چند سال قبل ی بار خودم با سختی ترکش کردم
   الان که داره خیلی بهم اسیب میزنه
   دوباره اراده کردم که ترکش کنم

   پاسخ
2. 

   پوری

   27 آذر 1399

   منم دچار این مشکلم خیلی آزارم میده لطفا کمکم کنید چطوری درمانش کنم

   پاسخ
3. 

   پوری

   27 آذر 1399

   من خیلی حاد دچار این مشکل هستم باید چکار کنم تادرمان بشه ؟!

   پاسخ
   1. 

      ش

      16 اسفند 1401

      سلام… منم همین مشکل رو دارم به شکل حاد.. کنکوری هستم ولی اصلا نمیتونم روش تمرکز کنم چون اصلا جز رویاها و خیالبافی ها و هدفام این رشته نیست. از طرفیم میدونم هرچیزی که دارم خیالپردازی میکنم کمبود هایی که دارم رو نشون میده و اون چیزهایی که به شدت میخوام بدستشون بیارم مثلا من تک فرزندم و همیشه دوست داشتم یه برادر کوچکتر داشته باشم و تو خیالپردازی هام یه بردارم‌ ناتنی دارم که یکسال از خودم کوچکتر هست. به نظر شما اگر برای تحقق همین اهداف که دربارشون خیالپردازی میکنم(اونهایی که شدنیه، وگرنه برادر داشتن به این صورت که صد در صد اتفاق نمیوفته) در دنیای واقعی تلاش کنم این خیالپردازی ها کم میشه؟ چون واقعا از همه کاری عقب افتادم و تو دوران کرونا که وقتم آزادتر بود خیلی خیلی بیشتر شد از طرفیم مزه‌ی اون زندگی رو چشیدم و دلم نمیخواد ازش دست بکشم:)

      پاسخ
4. 

   نیکا

   26 آذر 1399

   سلام من ۱۴سال دارم.من اصلا خواب ندارم درباره چیزهایی که توی زندگیم اتفاق میفتد وبرای من ناخوشایندوتحت فشار قرار می گیرم سعی می کنم تو خیال پردازیام جوری که دوست دارم تغیرش بدم که آرامش بگیرم اول ها خوب بودلذت میبردم بعد درسم بدشد من دانش آموز درس خوانی هستم ومعدلم همیشه عالی ولی ازموقعه که خیال پردازی می کنم زندگی خراب شده ونمره هام بدواصلا آرامش ندارم هرچیزی که ناراحتم می کنه سریع خیال پردازی می کنم واین مدلی باعث شده از همه دوستان و آشنایان دور باشم لطفاً کمک کنید.خواهش می کنم من امسال پایه نهمم برای خیلی مهم وهمه هدف هام ازدست دادم ویک مشکل دیگه
   خیلی عجیب فکر کنم دارم دیونه میشم از بچگیم ادای هر بازیگریا آدمی که میدیدم برای خودم در می آوردم ولی خوب به نظرم دارم دیونه میشم دیگه من می خوام من اعتماد به نفس از دست دادم و هدف هام داره کم رنگ میشه و دیگه نمی دونم قرار چکاره شوم
   البته خیال بافی خیلی جاها به من کمک کرده مثلا انشا و…
   ولی خوب من نیاز به کمک دارم کمک کنید
   ممنون از شما

   پاسخ
   1. 

      Aaaa

      12 فروردین 1402

      منم دقیقا مشکل تورو دارم و هم سنیم میشه ایدی شادتو بدی حزف بزنیم؟

      پاسخ
      1. 

         طنین

         16 مهر 1402

         منم مشکل تورو دارم کجا حرف بزنیم ؟؟؟

         پاسخ
5. 

   :)

   14 آذر 1399

   راستش منم این مشکلا رو ب طور شدید دارم.طوری ک 24 ساعت اصن اینجا نیستم ک…اونجام
   ولی نمی خوام درمان بشم
   میخوام انقد تو این رویا ها بمونم تا بشن واقعیت.واقن من فقط ب همین امید زنده ام
   چیکار کنم میگید؟

   پاسخ
   1. 

      یه نفری

      14 اردیبهشت 1403

      عزیزدلم اینا به واقعیت تبدیل نمیشن
      و اتفاقا تنها راهی که به واقعیت تبدیل بشن اینه که دست از خود خیالپردازی راجع به اون برداری و بری دنبالش

      پاسخ
6. 

   Miss dr fathi

   11 آذر 1399

   خدا خيرتان بدهد/عالي ترين و واضح ترين مطلب را درموردمشكل خيالبافي ام گذاشتيد/+بسياري ازتستهايي كه گذاشتيد درمراكز مشاوره ها به قيمت گزاف انجام ميشود

   پاسخ
7. 

   فاطی

   7 آذر 1399

   اگا یه روانشناس یا روانپزشک یا کسی که قبلا اینجوری بوده بعد درمان شده تو این سایت هست لطفا کمک کنه من خونمون شهرستانه دسترسی ندارم به مطب دکتر

   پاسخ
8. 

   فاطی

   7 آذر 1399

   سلام منم همین مشکل رو دارم اصلا به هیچ کارم نمیرسم و از دنیای واقعی عقب موندم کارامو به تعویق میندازم تا به خیالاتم برسم اصلا نمیتونم درس بخونم گاهی وقتا تا سه هفته تو یه بی خیالی مفرط و شدید فرو میرم و هییچ کار یا درسی نمیتونم بخونم فقط خیال پردازی و اینکه حس میکنم یه ادم خیالی هست (البته برای من کاملا ملموس هست و درکش میکنم اما بقیه نه اونو میبینند و نه حرفای منو باور میکنن)اون ادم همیشع و همه جا حتی موقع درس و سر میز غذا و مهمونی و جمع های خانوادگی همه و همه حضور داره موقع خواب هم خیلی اذیت میشم بنابراین سعی میکنم در طول روز خودمو خسته کنم تا زود خوابم ببره موقع فکر و خیال تند تند راه میرم و بلند بلند با خودم حرف میزنم یا با اون شخص خیالی یا با افرادی که در واقعیت وجود دارن که اصن روحشون خبر نداره من دارم با خیالشون حرف میزنم واقعا خسته شدم اوایل کم بود اما الان خییلی زیاد شده اعصاب برام نمونده به هیچ کارم نمیرسم نمیتونم درس بخونم اینجوری پیش بره کنکورخراب میشه الان 17 سالمه دخترم پدر و مادرم هیچ مشکلی باهم ندارن اما منو خواهرم با اونا اصلا سازگار نیستیم و مدام بحث داریم تقریبا 5ساله که اینطوره میشه یه خیری پیدا بشه جواب منو بده دیگه نمیکشم همه بهم میگن ساکتی و منزوی هستی خیلی زود عصبی میشم لطفا یک نفر بهم کمک کنه

   پاسخ
9. 

   Sama

   2 آذر 1399

   منم خیلی خیال پرداز هستم ولی این حالتی که بخوام راه برم یا گریه کنم یا قهقه بزنم رو ندارم ولی دوست دارم ساعت ها یه جا بشینم و تو خیالاتم غرق بشم و اینکه از سناریو فیلم ها و رمان هایی که می خونم استفاده کنم و زندگی که همیشه رویاش رو دارم تجربه کنم و همیشه ام تو فضای یه داستان نمی مونم و بعد از مدتی از اون داستان زده میشم جوری که تا الان انگار به جای خیلی ها زندگی کردم ،ولی کاملا فرق دنیای واقعی و غیر واقعی رو متوجه میشم .موضوع دیگه اینه که دیدم دوستانی بودن که از فضای ناآروم و متشنج خانواده شون بحث کردن ، یه نکته ای نظرم رو جلب کرد که منم زمان کودکیم که خیال بافیام شروع شد پدرومادرم خیلی دعوا می کردن و پدرم خیلی آدم عصبی بود و نکته دیگه که منم نتونستم با اینکه تو مدرسه شاگرد اول بودم تو کنکور موفق بشم و دانشگاه قبول بشم

   پاسخ
   1. 

      سهراب

      14 بهمن 1401

      افرین به نکته خوبی اشاره کردی یه ویدوی علمی دیدم در همین مورد زمانیکه کودک اسیب میبینه (اسیب روانی ترس ترد شدن درک نشدن، محبت ندیدن…) یه دنیایی خیالی برا خودش میسازه اونجا نیازهاشو رفع میکنه و اگه بهمین منوال پیش بره خود محور میشه و در ایتده بجای اینکه تو دنیایی واقعی دنبال رفع نیازهاش باشه بیشتر تو دنیای خیالی خودش سیر میکنه دتیایی خیالی ما سوغات اسیبهای کودکی ماست که همرا با خودمون بزرگ شده مدیتیش مراقبه قبل از خواب و اهنگای مخصوص کمک میکنه قبل از خواب جلوی افکارتو بگیری

      پاسخ
   2. 

      رضا

      8 اسفند 1401

      منم دقیق دقیق همینجوری ام ، خواهشاً اگه راهی پیدا کردی یا هرچیزی بهم بگو

      پاسخ
10. 

    علی

    14 آبان 1399

    وای چقدشبیه منی منم از۱۶سالگی شروع کردم به خیال بافی منم کنکوردارم نمیتونم درس بخونم واقادردبدیه من ۱۸ سالمه زندگیم جهنمه

    پاسخ
11. 

    بیخوابی

    7 آبان 1399

    توروخدا کمک کنید .یکی بگه چطور مسشه اسن مشکل رو حل کرد من بعضی وقتها اتفاق میوفته که ساعتها تو یه اتاق راه میرم و داستان میسازم جوری که کف پاهام تیر میکشه . من نمیتونم توی جمع بگم و بخندم خیلی ساکت یه گوشه میشینم و بجاش همزمان با خیال پردازی خودم رو با دوستای خیالیم تو یه جمع تصور میکنم و بعدش وقتی تموم میشه احساس افسردگی میکنم که نمیتونم تو دمیای واقعی با اوما ارتباط برقرار کنم توروخدا اگه راهی هست بگید کمک کنید.من فقط تجربه ام رو برای اونایی که مثل مت گیجن میگم من پشت کنکوریم وقتایی که خیلی جدی رو درسام تمرکز میکنم دیگه به اون دنیا نمیریم اما اگه یه اتفاق بد بیوفته مثلا اینکه مامان بابام باهم دعوای شدیدی کنن میرم تو اون دنیا و بعضی اوقات پیش میاد که تا هفته ها نمیتونم دیگه درس بخونم .اگه سنتون کمتر از شونزده هفده ساله سعی کنیو از الان کنترلش کنید اگع هجده سال رو رد کنید و روابط جنسی هم وارد دنیاتون بشه اعتیادش بیشتر میشه

    پاسخ
    1. 

       ادرینا

       3 اردیبهشت 1401

       سلام عزیزم منم این مشگلو دارم البته من تو خونه می‌دوم و … برای اینکه ب درسات برسی برنامه ریژی کن تو اجتماع بودن باعث میشه کمتر فکر کنی و وقتی می خوای بخوابی فکر ها بیشتر ب سراغت میاد ذهنت رو دوباره تربیت کن و مجبورش کن بفهمه که اون تایم باید استراحت کنه

       پاسخ
    2. 

       Aaaa

       12 فروردین 1402

       میشه یه نشونه ای بدی با هم حرف بزنیم درد منم مثل توعه🙂💔

       پاسخ
       1. 

          qe

          15 فروردین 1402

          ی شماره ای چیزی بزار صحبت کنیم

          پاسخ
12. 

    علی

    6 آبان 1399

    سلام من روانی شدم میخوام خودم بکشم ۲۴ساعت خیال پردازی میکنم جوری که دلم نمیخوادتواین دنیازندگی کنم لعنت به این ژندگی اولش خیال پردازیم کم بودولی الان خیلی عذاب اوره مواظب باشیدشدیدنشه وگرنه مثل من به فکرخودکشی میفتید

    پاسخ
    1. 

       ساحل

       4 خرداد 1401

       منم 23 سالمه و تازه فهمیدم تنها نیستم دقیقا مثل شما شدم دارم دق میکنم

       پاسخ
    2. 

       زهرا

       9 اسفند 1401

       منم همینشکلیم کلی از زندگی عقب افتادم نمیدونم باید چیکار کنم

       پاسخ
13. 

    ت

    31 شهریور 1399

    سلام من از کودکی خیال بافی میکردم تنها بودم و دوستی نداشتم برای خودم یه داستان با ادمایی که دوسشون دارم ساختم الان ۱۶ سالمه ‌ولی نمیتونم دست از خیال بافی بردارم نمیتونم به چیزای واقعی فکر کنم من پیش روانشناس رفتم ایشون گفتن من شخصیت مرزی ام و الان قرص مصرف میکنم و اینکه من به تازگی فهمیدم سندروم پای بی قرار دارم ولی نمیدونم چجوری به روانشناسم بگم نمیتونم حرف بزنم.

    پاسخ
14. 

    FH

    15 شهریور 1399

    تو جونم و نجات دادی. هر موفقیتی که در آینده به دست بیارم مدیون این مقالم که باعث شد خودمو بهتر بشناسم. من حتما میرم به دنبال درمانش و مطمئنم که موفق میشم. ممنونم دوستان سعی کنید ترجمه کنید یا بدید یکی براتون ترجمه کنه. تست این بیماری: درمان این بیماری: سایت ۱؛ سایت ۲؛

    پاسخ
    1. 

       جعبه ابزار ذهنی

       15 شهریور 1399

       با تشکر از شما دوست عزیز

       انشاالله در آینده نزدیک تستی که لینکش رو توی سایت جعبه ابزار ذهنی قرار دادید فارسی سازی میشه و توی سایت قرار می گیره …

       پاسخ
15. 

    محمد

    23 خرداد 1399

    منم همین مشکلو دارم ولی به نظرم مشکل نیس چون من خودم 24ساعت روز کار میکنم ولی تو هر ساعت حداقل ده دقیقه رویا پردازی میکنم و این مثل یه مورفینه برام که تو خیال خودم دنیایی دارم و با ادماش زندگی میکنم.

    پاسخ
    1. 

       حسن

       13 اردیبهشت 1402

       من تا الان که این مطلبو دیدم واقعا نمیدونستم اصلا همچین اختلالی وجود داره ،اتفاقا کلیم باهاش حال میکردم چونلول تحلیل ها و خلاقیتم از بقیه به مراتب بیشتره مشکل من از جایی شروع میشه نمیدونم چرا وقتی یه سوالی رو رو برگه میخوام جواب بدم دستم یه چیز دیگه مینویسه یا حتی بعضی وقتا یه بخشایی از پاسخو نمینویسم کلا مشکل دارم با این قضیه

       پاسخ
16. 

    پارمیدا

    1 خرداد 1399

    سلام
    من این مشکل رویا پردازی ناسازگار و نابهنجار رو دارم و بیشتر مواقع به جای بودن تو واقعیت ترجیح میدم در رویا ی خودم بمانم و حتی شب ها هم ساعت ها به این خیال هایم ادامه میدهم به نظرتون درمانی وجود دارد؟

    پاسخ
    1. 

       جعبه ابزار ذهنی

       1 خرداد 1399

       سلام و عرض احترام
       هنوز درمان استاندارد و تایید شده ای برای درمان رویاپردازی ناسازگار شناخته نشده است اما تاثیر روش هایی مثل درمان CBT روی این اختلال مثبت گزارش شده است.

       پاسخ
17. 

    بانوی شرقی

    1 اردیبهشت 1398

    درود برشما.منم این مشکل رو دارم. اینقدر موقع خیالپردازی راه رفتم که زانو وکمرمم آسیب دیده . همه علائمش رو نوشتین ولی هیچ راه حل درمانی ذکر نکردین براش. برای درمان چه باید کرد ؟

    پاسخ
    1. 

       خاطره ت.س

       12 بهمن 1400

       برای کسانی که الان دارن این پیام من رو می خوانن یک پیام دارم شاید نتونین برین دکتر پس بخونین به جز دکتر یک راه دیگه هم وجود داره اینکه نماز بخونید و هرگز اهنگ و سریال های تلوزیونی نگاه نکنید چون من هم یک کنکوری هستم و دارم ترک می کنم این احساس رو پس شما هم حتما باید هر 5 وقت نماز بخونید هر وقت که رویا پردازی داشت می اومد سراقتلن یا نماز بخوانید یا حمام برید باور کنید خداوند چاره هر کاری هست به خودتان اطمینان داشته باشید ما هر کاری را می توانیم انجام دهیم

       پاسخ
       1. 

          Haanah

          15 آبان 1401

          درود بر شما ❤️👏

          پاسخ
       2. 

          عرفان

          12 دی 1401

          این رو منم قبول دارم و مطمعنم صددر صد کمک کننده است چون شما همون اول حتی قبل از اینکه شروع به نماز کنی موقع وضو گرفتن یکی از علت های کشیدن مثه سر اینکه افکاری که تو سرت بوده رو بریزی بیرون علمی شو نمی‌دونم چی میشه ولی خدا اثباتش کرده

          پاسخ
    2. 

       امین

       1 اردیبهشت 1402

       سلام منم همین مشکل رو دارم متاسفانه
       من از بچگی با میله آویز لباس خیال پردازی میکردم تا الان که ۱۶ سالمه.
       فقط هم یک موضوع رو خیال پردازی نمیکنم و هربار چیزای مختلفه فقط خاستم بدونم درمانی میتونین بگین ک کمتر سراغ این کار برم؟

       پاسخ
18. 

    ستاره

    17 فروردین 1398

    خعلی این مساله اذیتم میکنه و باعث شده نتونم ب هیچ موفقیتی برسم.مثلا اینکه کنکور دارم ساعت ها ب کتاب زل میزنم و تو اتاق خودمو حبس میکنم و از تفریحاتم میزنم ولی همش ب خیال باقی میگذره اصلا نمیتونم کنترلش کنم .من تو روستا زندگی میکنم و نمیتونم برم پیش روان پزشک .لطفا اگر درمانی داره بهم کمک کنید.
    و جالب اینه ک همیشه فک میکردم این خیال پردازیا یجور ضعف ارادمه و الان فهمیدم ک ی اختلاله و خعلیا اینجورین بابت اینم ازتون ممنونم.

    پاسخ
    1. 

       Ayshin

       20 آذر 1400

       دقیقا منم شرایط شما رو دارم کنکوری هستم ولی به جای درس خوندن قابلیت اینو دارم که ساعت ها به کتاب زل بزنم و خیال پردازی کنم

       پاسخ
    2. 

       ادرینا

       3 اردیبهشت 1401

       سلام گلم هیچ کس نمیتونه کمکت کنه فقط خودت باید ب خودت کمک کنی هروقت فکر و خیال اومد سراغت بلند بگو فکر نکن یا صلوات بفرست با بزنامه ریزی میتونی ب درسات برسی

       پاسخ
19. 

    ستاره

    17 فروردین 1398

    سلام.من هم این مشکلاتی ک گفتید رو کامل دارم مدارم در خیال بافی هستم طوری ک از کل زندگی واقعیم عقب افتادم،هنگام خیال باقی گریه میکنم گاهی قهقهه میزنم تند تند تو اتاق راه میرم و اصلا نمیتونم جریان خیالبافیمو کنترل کنم.جوری ک مثلا یک ساعت دیگه امتحان دادم و بجای درس خوندن غرق خیتل پردازیم.

    پاسخ
    1. 

       محمد

       28 آبان 1400

       سلام منم دقیقا خود خودع همین مشکلو دارم درمانی پیدا کردی به منم بگو که خیلی از زندگی و درسام عقب افتادم🥺😢

       پاسخ
       1. 

          الا

          19 بهمن 1400

          بهترین کاری که میتونم بهت پیشنهاد کنم انجام ذهن اگاهیه
          الانم توی یوتیوب و اپ های مختلف هست اگ بطور منظم انجام بدی تا حدودی مشکل رو حل میکنه

          پاسخ
    2. 

       ادرینا

       3 اردیبهشت 1401

       سلام عزیزم منم این مشگل رو دارم ولی از کارایی مثل درس خودنم عقب نمیذافتم و بالاترین نمره کلاس رو دارم تو میتونی با برنامه ریزی روزانه خودتو موظف ب انجام کار هات کنی

       پاسخ
       1. 

          سهیل

          6 اردیبهشت 1401

          چقدر حس خوبیه که بعد مدت ها تنهایی و ترس از مسخره شده بالاخره یه عالمه آدم پیدا کردی که همدردت ان.🥲💔

          پاسخ
          1. 

             Aaaa

             12 فروردین 1402

             وای خدا همینو بگو دقیقااا💔

             پاسخ
             1. 

                مبینا

                14 خرداد 1403

                سلام منم دقیقا همین شکلیم یه دنیای دیگه درست کردم و توش هر روز یه داستان جدید و ماجراجویی جدید دارم خیلی باحاله و حال میده ها ولی از زندگی انداخته منو کم از وقتی اینجوری شدم اصلا نمیتونم روی چیزی تمرکز کنم مخصوصا وقتی درس میخونم وسطش میرم تو عالم خیال کلا تمرکزمو از دست دادم😢😢
          2. 

             Hadis

             1 اسفند 1402

             دقیقاا:)))))

             پاسخ
       2. 

          حسن

          13 اردیبهشت 1402

          سلام میخواستم بگم منم همین طوربودم مشکل بیشتر از زمان کنکورم شروع شد ،اون زمان فک میکردم اگه نشسته درس بخونم خوابم میگیره،برا همین راه میرفتمو با صدای بلند درس میخوندم ولی اگه به یه مطلبی میرسیدم ذهنم اونو بست میداد تا جایی که شاید بیست دقیقه راه رفتم ولی یه کلمه نخوندم حتی میدیدم سوالم از زمین تا آسمون عوض شده،من کنکورمو دادم اتفاقا بدم قبول نشدم داروسازی اوردم ولی الان وضم واقعا بده شاید اینطور بگم بهتر باشه وقتی انگیزه و شور وشوق کنکورو داشتم زیاد حسش نمیکردم ولی الان با شرایط فعلیم عملا هیچکاری نمیکنم دائم فقط دارم تحلیل میکنم افرادو شرایطو حتی چیزایی که واقعا هیچ اهمیتی نداره و اصلا در حد اختیار من نیس،یه جورایی به بن بست رسیدم نمیدونم چیکار باید بکنم 🙁

          پاسخ
20. 

    ناشناس

    14 شهریور 1397

    منم این مشکل mdd رو دارم… آیا درمانی هست؟

    پاسخ
    1. 

       حمید احدی

       14 شهریور 1397

       با سلام خدمت شما دوست گرامی

       قطعا این موردی که فرمودید درمان دارد. قبل از درمان می بایست روانشناسی که در این زمینه کارکرده است علت خیالبافی را پیدا کند. علت می تواند شناختی (فعالیت های مغزی)، مکانیسم دفاعی یا فرار و یا یافتن آرامش و فرار از مشکلات باشد.
       معمولا روانشناسان از تکنیک های شناختی و توقف فکر یا ایست دادن فکری استفاده می کنند.

       پاسخ
       1. 

          qe

          15 فروردین 1402

          خیلی بده.من از درون نابود شدم بخاطر این رویا پردازی‌.بشدت حاده همش دوس دارم رویاپردازی کنم ک ازش لذت میبرم.وقتایی ک خیالبافی نکنم انگار ذهنم خستس حالم اکی نیس .قبلا بشدت اجتماعی بودم دوس داشتم همش حرف بزنم اما الان دقیقا برعکس شده همش خوشم میاد فکنم.به چیزاییم فک میکنم ک خیلی از واقعیت دور نیست .ازش لذت میبرم اما خسته شدم ازش.حواس و حافظه برام نذاشته ۲۰ سالمه حافظم از ی ۷۰ ساله بدتره از بس فراموشی و حواس پرتی دارم

          پاسخ
          1. 

             تنها

             17 تیر 1402

             خیلی خیال پردازی بدع من بچه بودم کلاس اول با هیچ کس نمیتونستم با کسی دوست شم والان که کلاس هشتم هستم نمیتونم و خیال پردازی میکنم و از وقتی که انیمه میبینم دارم از درون نابود میشم دو دقیقه نمیتونم بدون دیدن انیمه دست بکشم یا باید خیال پردازی کنم و باهاش حرف بزنم یا باید انیمه رو عکس هاش اینجور چیزها خیلی بده

             پاسخ
    2. 

       نرگس

       22 آذر 1401

       سلام
       من دوستان زیادی دارم اما یک دوست خیالی دارن باهاش حرف میزنم میخندم حتا انستای فک هم درست کردم با خودم ساعت ها مسج میدهم اما دارم زیاده روی میکنم حتما وقتی مغازه میرم برای اونم خوراکی میخرم اما امشب با خودم تقریبا سه ساعتی حرف زدم بعد با خودم گفتم دارم با کی حرف میزنم گفتم با نرگس دوست خیالیم با خودم گفتم همیشه حس اش میکنم کسی هستی که به من همیشه گوش میدید بدون اینکه حرف بزنی یا انتقاد کنی بعداً چهره اش را در ذهنم تصور کردم از چهره اش ترسیدم قلبم ایستاد شد تا چراغ را روشن کردم داشتم از ترس می لرزیدم گریه ام گفت اما بعدش میخندیدم من هیچ وقت با چراغ روشن خواب نمیروم اما حالا اینقدر از تاریکی وحشت دارم که نمی توانم بخوابم میترسم اگر باز هم تاریکی شود با اون حرف بزنم

       پاسخ
       1. 

          الهه

          29 دی 1401

          سلام فکر نمی کنم شما خیال‌بافی ناهنجار داشته باشید ، چون اون فقط توی ذهنه و از یه داستان به داستان و شخصیت های مختلف پرش داره ، این افراد با خودشون حرف نمیزنن ، فقط توی ذهنشون یه سری سناریو و داستان ها و شخصیت های غیر واقعی دارن که کاملا متوجه غیر واقعی بودنش هستن

          پاسخ
    3. 

       علی مقدم پور

       14 بهمن 1401

       سلام. در واقع این خیلی غم انگیزتر از اون چیزیه که فکر می کنیم. دلیل این مشکل بزرگی که زندگی همه ما رو خراب کرده، رو به رو نشدن با حقیقته. ما خیلی از حقیقت دور شدیم. وقتی یه دور به اطرافمون نگاه می کنیم و هیچ چیز هیجان انگیز، خوشحال کننده یا آرامش دهنده پیدا نمی کنیم، قرار نیست بیکار بمونیم و مثل یه مجسمه نظاره گر گذشت زمان باشیم. همه ما کمبودهایی توی زندگی داریم. یکی دنبال قدرت، یکی دنبال ثروت، یکی دنبال محبت، یکی دنبال توجه و چیزای دیگه. حالا به نظر شما کسی که تو زندگی همه چیزش اوکی باشه اصلا نیازی به خیالبافی داره؟ معلومه که نداره. اما وقتی توی زندگیمون نتونستیم نیازهامون رو برطرف کنیم، وقتی نتونستیم گامی در مسیر حل اونها برداریم، یه کمبود توی ذهنمون شکل گرفته. از ته دل دوست داریم احساس داشتن اون چیزای خوب رو داشته باشیم. از ته دل می خوایم نیازهامون برطرف بشه ولی گویا شرایط اجازه نمیده. نیاز نیازه، از بین که نمیره و اگه برطرف نشه توی وجود آدم به عنوان یه شکست ثبت میشه. به نظر ذهن ماها برای حل این مشکل چه چیزی بهتر از خیالات! یه آهنگ که یه ریتم رو توی ذهن ایجاد می کنه و داستان هایی که با توجه به ریتمی که داره ایجاد می کنه. چه چیزی بهتر از این احساس رفع نیاز! و این شرایطی هست که من رو هشت سال درگیر کرده. مبارزه باهاش فایده نداره چون این فقط یه واکنش دفاعیه و اگه نباشه شما احساس خیلی بدتری رو تحمل می کنید. مشکل در واقع خود خیال نیست. مشکل رفع نشدن نیاز ماست. حواسمون باید باشه، واقعیت چیزیه که باهاش رو به رو میشیم. خیالات دارن از اعماق ذهنمون باهامون حرف میزنن. مثلا کسی که خودشو جای آدمای مشهور میذاره، ممکنه به خاطر کم توجهی دیگران بهش باشه. هرکسی اصل خودشو داره که با بقیه فرق می کنه. خیالات رو با واقعیت نباید اشتباه گرفت. خیالات نیازی رو برطرف نمی کنن.

       پاسخ
       1. 

          محدثه

          27 فروردین 1402

          چقدر خوب توضیح دادید…

          پاسخ
          1. 

             سنا

             21 دی 1403

             واقعا خیلی بده منم این بیماری رو دارم وقتی یه فیلم نگاه میکنم یا آهنگ گوش می‌کنم خیلی خیال پردازی میکنم
             هیچ در مانی براش نیس

             پاسخ
       2. 

          نبات

          21 خرداد 1402

          خیلی قشنگ درد دل همهما رو گفتید..کاش این وبلاگ ، راه حل هم در کنار مطالب شناختی میذاشتن
          و ممنون از شما 🌸

          پاسخ
       3. 

          نبات

          21 خرداد 1402

          سلام به همه ی دوستان
          من ۱۸ ساله ام
          و تقریبا از وقتی یادم میاد دچار این بیماری شدم
          حتی با دوستام انجامش میدادیم
          تا وقتی که بززگ شدیم و از دنیای بازی کناره گیری کردیم و من موندم و یه عالمه خیال پردازی ، که هرروز و هروز گسترده تر میشد
          حتی تو دوران کرونا به شدتی رسید که تمام زندگی من شد
          یادمه تو همون دوران به وقت عصر ،همون دخترخاله ای که از بچگی با هم خیالپردازی میکردیم ، اومد خونمون تا قبل از امتحانش کمی زبان باهاش کار کنم ، و من تازه از تخت اومدم پایین و هیچی نخورده بودم
          و بقیه اتفاقات تلخی که باعث شد به فکر چاره بیافتم ،خودم تنهایی!
          اول اینکه خدا رو خیلی دوست دارم و خیلی باهاش سعی میکنم حرف بزنم
          بچه ها واقعا حرف زدن با خدا و ائمه تنها حرف زدن خارج از مادیاته که ضرری نداره و کسی نمیگه دیوونه شدیم، بد که نیست ، عالی هم هست!
          بعدش رفتم کتابفروشی کتاب بخرم ، قبلشم تو کتابخونه با یه مبلغ ناچیز پرداختی عضو بودم و همشون کمک کننده بود
          کتاب هایی رو بگیرید که پر از حس زندگی باشه و سبک زندگی مورد علاقتون باشه .
          من قبلن حجم زیادی از مشکلاتم رو با بقیه در میون میذاشتم تا ازشون کمک بخوام ، بعدن میدیدم همون ها رو به روم میارن و همینها فشار روانیم رو افزایش میداد تا همه چیز برای خیالپردازی مهیا بشه
          پس تصمیم گرفتم تو یه دفتر خیلی خیلی ساده بنویسم از مشکلاتم ، ایده هام ، افکارم و…. و بعدش که تونستم حلشون کنم یا قدمی رو به بهبود بردارم ، همونجا اضافه کنم که چیکار کردم که تونستم به جایگاه درستی در زندگی ای که الان دارم برسم
          و الان تازه متوجه شدم که ژورنال کردن ، پروسه ی فکر کردن رو آرام میکنه و باعث آرامشتون میشه.
          – هر چیزی که دوست دارید بهش برسید رو تو دفتر بنویسید واسه خودتون اهداف سالانه، ماهانه و هفتگی داشته باشید
          این اهداف هفتگی باید روی روتین هاتون متمرکز باشه ، غذای سالم ، خواب کافی ، کتاب ، زبان خوندن، ورزش و…
          و به خودتون این باور رو القا کنید که میتونید به اون نسخه ای که همیشه رویاپردازیشو میکردید برسید
          پس تلاش کنید بهش برسید
          پادکست های مفید گوش بدید، مثل جافکری ، آفتابگردون ، هلی تاک و…
          ورزش کردن اون سطح از هورمون های شادی که واسش خیالپردازی میکنید تا به دستش بیارین رو بهتون میده
          به خودتون این جسارت رو بدین که کارهاتون رو بدون وقفه های خیالپردازانه انجام بدید و اگر هنوز براتون سخت هست بشمارید که تو یه بازه مثلا یک ساعت و نیمه چند دقیقه و چندبار خیالپردازی کردید
          به دیگران کمک کنید ، این بهتون هم حس کافی بودن و اعتماد به نفس میده و هم اون کمبود محبتتون رو جبران میکنه
          کمتر به فضای مجازی و فیلم و آهنگ و سریال بپردازید و بیشتر زندگی کنید
          محیط اطرافتون رو مرتب و منظم نگه دارید تا پروسه ی خیالپردازیتون کمتر و کوتاه تر از هر روز بشه
          بچه ها ، پیج اینستاگرام گلبهی بوک رو پیشنهاد میکنم

          و اینکه صادقانه بگم، من هنوز نتونستم کامل از خیالپردازی جدا بشم چون یه تتمه ای از افسردگی هنوز در عمق وجودم مونده
          ولی همین روزهاست که با توکل به خدا و تلاش برای بهبود کیفیت زندگی کامل بذارمش کنار
          البته البته الان واسه من خیلی کم و کنترل شده ست
          راستی ، زیر دوش حمام آواز بخونید تا نتونید خیالپردازی کنید
          دوست دار همگی شما ، نبات

          پاسخ
          1. 

             پرستو

             2 مهر 1402

             خیلی ممنون راهنمایی هاتون خیلی کمک کننده هستش

             پاسخ
          2. 

             رها

             4 اسفند 1403

             خیلی خوشحالم برات که به همچین نتیجه ای رسیدی امیدوارم منم از تجربیات استفاده کنم و موفق شم 🥰🥰

             پاسخ
       4. 

          نیکی

          24 خرداد 1402

          اول با خوندن این مقاله شروع کردم و اشک توی چشمام جمع
          شد ازینکه میدیم یک نفر درمورد مشگل من اطلاع داره و من تنها نیستم هیجان زده شدم دروغ چرا تا الان فکر میکردم من تنها کسیم که این اتفاق براش افتاده و سالهاست که داره تحملش میکنه …بعد رسیدم به کامنت ها و نظر های بچها رو خوندم میدونم نباید این حرفو بزنم و خیلی بی رحمیه اما من خوشحال شدم ازینکه تنها نیستم ، من تنها کسی نیستم که داره این عذابو میکشه

          پاسخ
          1. 

             Abolfazl

             29 اردیبهشت 1404

             من خوشحال شدم با اینکه میشه گفت اشتباهه و همینطور ناراختم که چرا در مورد موضعات مهمی مثل این آموزشی وجود و مطلبی در موردش کم میشه دید البته زمانی که طرف دنبالش نباشه ، اینطور هم هیچ وقت مم کنه متوجه نشه
             من خودم 18 سالمه و از وقتی یادمه قوه تخیلم قوی بوده و بخاطر کمبود ها م وضعفام سعی کردم خیال بافی کنم هیچ وقت به اندازه ی یک سال گذشته این خیال بافی هام زیاد نبوده ، بخاطر اینکه از ضعفام فرار کنم و به سمت خیال بافی هام می رفتم و این تاثیر مستقیمی رو عملکردم تو زندگی گذاشته
             خلاصه بگم به نظرم میشه تا حدی از این خیال بافی ها دوری کرد ولی نه صد در صد (من تازه امروز متوجه همچین چیزی شدم)

             پاسخ
          2. 

             Abolfazl

             29 اردیبهشت 1404

             دوسال از نظرت گذشته 😅 اگه میبینی کامنت منو دوست دارم بدونم چه پیشرفتی کردی ؟

             پاسخ
       5. 

          غمگین

          21 مرداد 1402

          حرفهایی که زدی تک تکشون عین حقیقت با اینکه 27 سالمه همیشه بعد غم ها و مشکلات شبها خیالبافی میکنم. خودم جای دکتر بازیگر. خواننده و…. میزارم و همش میدونم به خاطر کمبود محبت تو زندگیمه

          پاسخ
       6. 

          علیرضا

          22 مهر 1402

          توضیحت خیلی عالی و کامل بود ولی کاشکی راه درمانش هم میگفتی وقتی که این افکار تبدیل بشن به یک بخشی از زندگی که در هر لحظه باید بهشون فکر کنی در واقع دیگر فرد نمیتونه گام به سمت حل مشکلاتش برداره چون این آسون ترین راهه برای اینکه برای حتی چند لحظه احساس خوبی تجربه کنیم در واقع میشه گفت این معتاد افکار میشویم و فرد معتاد از همچی زندگی می مونه و فقط برای رسیدن به اعتیادش تلاش میکنه ، خیلی بده

          پاسخ
       7. 

          نادیا

          2 دی 1402

          چه عالی گفتید

          پاسخ
       8. 

          زینب

          7 خرداد 1403

          درمانی داره ؟بالای ده ساله خیالپردازی های احمقانه دارم همشم از روی نیازه، شبا نمیتونم بخوابم در این حد نابودم کرده مشکل معده گرفتم مریضی های جسمی زیادی دارم تحمل میکنم خسته شدم احساس پوچی عمیقی دارم خودمو میخوام بکشم دیگ نمیتونم

          پاسخ
       9. 

          بهار

          26 آذر 1403

          چقدر خوب درباره ش توضیح دادی. دوست دارم برای تنهایی و عقده هام، برای کمبودمحبت هام گریه کنم…. توی دنیایی که ٨ میلیارد آدم هست.. هیچکس و ندارم بهم محبت و توجه کنه. تو رویا تصورش میکنم

          پاسخ
    4. 

       زهرا

       20 اردیبهشت 1402

       بله هست. اولین و مهمترین راهش کمک خواستن با خداست. اول از همه با معنویت. رابطه ت رو با خدا بیشتر کن.

       پاسخ
    5. 

       زهرا

       20 اردیبهشت 1402

       بله درمان هست. اولین و مهمترین درمان کمک خواستن از خداست.باید بیشتر به سمت معنویت بریم. با خدا حرف بزن ازش طلب کمک کن و سر خودت رو گرم کن. اولاش خیلی وسوسه میشی که طبیعیه اما کم کم تو شیب لغزانش که بیفتی ترک میکنی این خیال پردازی و اینا رو.

       پاسخ