اختلال خوردن در کودکان و درمان آن

0 8

تغذیه و خوردن نقش اساسی در رشد کودکان دارد و اختلال خوردن در کودکان می‌تواند باعث مشکلات جسمانی و روانی شود.

در این یادداشت نگاهی داریم به راه‌های مشاوره و درمان اختلالات خورد و خوراک.

اجرای برنامه تغذیه‌ای سالم برای کودکان بسیار دشوار است چراکه معمولاً سبزیجات و حبوبات و مواد پروتئینی که ارزش غذایی دارند، برای آنها جذابیتی ندارد در حالی که فست فود و غذاهای پرکالری و آماده را بسیار دوست دارند. با ورود به مدرسه و ارتباط با همسالان، سلیقه غذایی دانش‌آموزان نیز تغییر می‌کند و حرف‌شنوی آنها از والدین در این رابطه کمتر می‌شود. همچنین امروزه با معضل چاقی کودکان روبرو هستیم چراکه فعالیت بدنی به دلیل علاقه به بازی‌های کامپیوتری کاهش یافته و تمایل به غذاهای آماده بالا رفته است.

نکاتی برای پیشگیری از اختلال خوردن در کودکان

والدین می‌توانند در ایجاد و تقویت این نوع اختلالات مؤثر باشند. نکات زیر برای جلوگیری از پرخوری و کم‌خوری کودک می‌تواند در خانه رعایت شود:

  • بیش از اندازه نزد کودک خود در مورد ظاهر و اندام صحبت نکنید. جملاتی مانند «چاق شده‌ام» یا «باید رژیم بگیرم»، باعث اضطراب کودک می‌شود و به دلیل اینکه درک درستی از رژیم غذایی ندارد، ممکن است تصمیمات اشتباهی در مورد تغذیه خود بگیرد.
  • در مورد ظاهر و هیکل کودک بیش از اندازه صحبت نکنید و از دادن القاب به او خودداری کنید.
  • کودک را متوجه این مسأله بکنید که ظاهر او هر چه باشد، او را دوست دارید و این دوست داشتن بدون قید و شرط است.
  • از رژیم غذایی سالم پیروی کنید و مواد غذایی ارزشمند و لازم را مرتب در خانه استفاده کنید.
  • به دلیل کمبود وقت یا خستگی، کودک را به غذاهای آماده عادت ندهید.
  • با تزئین و مزه‌دار کردن غذا جذابیت غذاهای بیرون را برای کودک کم کنید.

در مورد اختلالات خورد و خوراک با دو مورد پرخوری و کم‌خوری روبرو می‌شویم که در صورت ادامه‌دار شدن آن حتماً باید به متخصص مراجعه کرد. مشاور مدرسه با توجه به زمانی که برای مشاهده عادت‌های غذایی دانش‌آموزان در اختیار دارد، می تواند در این امر یاری‌رسان باشد.

پراشتهایی روانی

 در پراشتهایی روانی پس از خوردن غذا استفراغ کردن یا تخلیه شکم از غذا صورت می‌گیرد. این کار باعث تسکین اضطراب ناشی از خوردن و استمرار عادت پرخوری می‌شود زیرا شخص هیچ احساس گناهی نمی‌کند و می‌داند پس از خوردن بالا می‌آورد و چاق نخواهد شد.در برنامه درمان، درمانجو اجازه خوردن دارد اما نباید غذا را بیرون دهد. با بستن در دستشویی خانه و حضور داشتن نزد بقیه که مسلماً هر گونه استفراغ شرمساری درمانجو را در پی خواهد داشت، او مجبور می‌شود اضطراب و احساس گناه را تحمل کند. در این برنامه درمان آمرانه باید کوشید به درمانجو نیز اعتدال در غذا خوردن را آموخت تا کمتر دچار اضطراب شود و بتواند میزان متعارفی از غذا را بدون بالا آوردن آن بخورد.

بیاشتهایی روانی

 برای تشویق درمانجویان مبتلا به بی‌اشتهایی روانی به خوردن و بالا بردن وزن خود باید از تقویت مثبت فعالیت‌های اجتماعی و کسب امتیاز استفاده کرد. دوستان و خانواده فرد اغلب با توجه بی‌مورد و همدردی خود به رفتارهای غیرمطلوب پاداش می‌دهند. به این قبیل افراد باید آموزش داد تا رفتارهای مفید و حیاتی برای خوردن غذا و حفظ سلامت را در درمانجو تقویت کنند و به این رفتارها پاداش دهند.

پرخوری و چاقی

 این اختلالات امروزه بسیار شایع شده است و ناشی از عادت‌های غلط غذایی و سبک اشتباه زندگی است. دادن رژیم غذایی به کودک بسیار دشوار است و ممکن است عزت نفس او را خدشه‌دار کند. کودک چاق و پرخور با توجه به عکس‌العمل اطرافیان، خود را محکوم و گناهکار می‌پندارد. در مدرسه می‌توان مشاوره با این دانش‌آموزان را به صورت گروهی انجام داد. برنامه غذایی گروهی و ورزش تیمی با همسالان بسیار اثربخش است.

توجه به تغذیه کودک از نظر رشد جسمانی بسیار مهم است ولی والدین باید در نظر داشته باشند که آسیب‌های روانی که در اثر دریافت القاب به خاطر ظاهر به کودک وارد می‌شود، بسیار مخرب است و گاه اثرات جبران‌ناپذیری تا بزرگسالی بر کودکان دارد. بنابراین اختلالات خورد و خوراک کودک باید جدی گرفته شود و در موقع مناسب درمان شود.

مشاوره به‌موقع و مناسب در زمینه اختلالات خورد و خوراک می‌تواند از آسیب به رشد جسمانی کودک و همچنین پایین آمدن عزت نفس او جلوگیری کند.

مقالات مرتبط
Call Now Button