اخبار و جشنواره ها

راهکارهایی برای کاهش قلدری در کودکان

تحمل اینکه ببینید کودک شما به راحتی نمی­‌تواند با دیگران کنار بیاید و دوستانش او را قلدر و زورگو می­‌خوانند، کار آسانی نیست. در هر حال بهتر است بدانید که با این گونه رفتارها باید هم اکنون مقابله کنید چراکه اگر این رفتارها کنترل نشوند، در آینده می­‌توانند به شکل پرخاشگری بیشتر و رفتارهای ضداجتماعی بروز کنند و در پیشرفت کودک شما در مدرسه و جامعه اختلال ایجاد کنند. قبل از اینکه بخواهید در مورد این گونه رفتارهای قلدری اقدامی کنید، باید اطلاعات بیشتری راجع به شاخص­‌ها و ویژگی­‌های این دسته رفتاری به دست بیاورید.

کودکانی که رفتارهای قلدری دارند، ممکن است:

  • به صورت رفتاری یا کلامی خشونت و پرخاشگری کنند.
  • غالباً از لحاظ جسمانی قوی باشند.
  • در میان همسالانشان محبوب باشند یا نباشند.
  • در تبعیت از قوانین مشکل داشته باشند.
  • نسبت به احساسات و نگرانی­‌های دیگران اهمیت چندانی قائل نباشند.
  • از لحاظ اجتماعی منزوی باشند.
  • کودکان حساسی باشند.
  • اضطراب داشته باشند.
  • رفتارهای منفعلانه نشان دهند.

کودکان قلدر به شدت در مورد خود تفکر می­‌کنند و تمایل دارند که در مرکز توجه دیگران باشند. این کودکان انتظار دارند که دیگران طبق خواسته‌­ها و علایق آنها رفتار کنند. به کودکانی که این گونه رفتارها را بروز می­‌دهند، غالباً آموزش داده نشده که این رفتارها چه احساساتی را در دیگران ایجاد می­‌کند.

کودکانی که رفتارهای قلدری از خود نشان می‌­دهند، در معرض افت تحصیلی هستند، ممکن است از مدرسه اخراج شوند و در سنین بالاتر در مسائل قانونی و جرائم مختلف درگیر شوند. این کودکان در آینده به احتمال بیشتری در معرض مصرف مواد مخدر و الکل هستند.

قلدری کودکان می­‌تواند علل متعددی داشته باشد. بعضی از کودکان به این علت قلدری می­‌کنند که احساس شدید ناامنی دارند. زدن کودکی که از لحاظی فیزیکی یا عاطفی ضعیف­‌تر به نظر می­‌رسد، می­‌تواند احساس قدرت و امنیت، مورد توجه قرار گرفتن و حتی محبوبیت ایجاد کند. در موارد دیگر، قلدری و زورگویی کودکان تنها به این علت است که آنها نمی­‌دانند این رفتار مورد قبول دیگران نیست که کودکان کوچک­‌تر یا ضعیف­‌تر یا کودکانی که از لحاظ نژاد و مذهب متفاوت هستند را مورد آزار و اذیت قرار دهیم.

در بعضی دیگر از موارد، رفتار قلدری قسمتی از مجموعه رفتارهای مقابله‌جویانه و پرخاشگرانه آنها است. به احتمال زیاد این کودکان باید با کمک متخصصان روانشناس بالینی کودک یاد بگیرند که چطور احساسات خشم و خشونت، ناکامی و دیگر هیجانات شدید خود را کنترل کنند. ممکن است که این کودکان مهارت همکاری کردن با دیگران را به خوبی کسب نکرده باشند. جلسات رواندرمانی کودکان می­‌تواند در اغلب این موارد کمک‌کننده باشد و در نهایت این کودکان می­‌آموزند که چطور احساسات و هیجانات شدید خود را کنترل کنند، رفتارهای قلدری و پرخاشگرانه خود را کاهش دهند و در نهایت مهارت­‌های اجتماعی خود را بهبود بخشند. در ادمه توصیه‌­های مختصری برای کاهش رفتارهای قلدری در کودکان ارائه می­‌شود اما باید به یاد داشت که این توصیه‌­ها به هیچ عنوان نمی­‌توانند جایگزین دریافت کمک تخصصی از روانشناسان بالینی کودک شود.

توصیه‌هایی برای کاهش رفتارهای قلدری در کودکان

به کودک خود کمک کنید تا قلدری را متوقف کند

به کودک خود آموزش دهید که بفهمد رفتارهای قلدری و پرخاشگری مورد قبول دیگران نیست و در صورت تکرار، این رفتارها در منزل، مدرسه و اجتماع نتایج ناگواری در پی خواهد داشت.

سعی کنید که علت اصلی رفتار قلدری کودک را پیدا کنید، در بعضی موارد کودکان به این علت قلدری می‌­کنند که در کنترل هیجانات شدید خود ناتوان هستند. در موارد دیگر کودکان مهارت­‌های همکاری و مشارکت با دیگران را نمی­‌دانند.

در مقابل قلدری کودک جدی باشید

مطمئن شوید که کودک شما فهمیده است که شما در مقابل رفتارهای قلدری کودک در خانه، مدرسه و هر مکان دیگری هیچ­ گونه شکیبایی نشان نمی­‌دهید. در مقابل رفتارهای قلدری قانون‌های سفت و سختی تعیین کنید و به آنها پایبند باشید. اگر تنبیه شما برای رفتار قلدری کودک این است که برای مدتی او را از استفاده از بعضی امکانات محدود کنید، اطمینان حاصل کنید که این تنبیه برای کودک معنادار است و او معنا و علت آن را فهمیده است. برای مثال اگر کودک شما به وسیله پیامک به دیگران توهین کرده، استفاده از تلفن را برای مدتی ممنوع کنید. اگر کودک در خانه با خواهر و برادرهایش پرخاشگری می­‌کند، او را متوقف کنید و تلاش کنید که رفتارهای جایگزین بهتر مانند ترک کردن اتاق و ادامه ندادن بحث را به او آموزش دهید.

به کودک آموزش دهید که نسبت به دیگران با احترام و مهربانی رفتار کند

به کودک خود بگویید که تمسخر دیگران به علت تفاوت‌­های جسمانی، ظاهری، نژادی، مذهبی یا فرهنگی کار درستی نیست. تلاش کنید که نسبت به این تفاوت­‌ها حسی از همدلی و همدردی را در کودک خود پرورش دهید. تلاش کنید کودک خود را وارد اجتماعاتی کنید که در آنها تعامل با کودکان متفاوت بیشتر باشد.

در مورد زندگی اجتماعی کودک خود اطلاعات بیشتری به دست آورید

تلاش کنید درباره عوامل تأثیرگذار در رفتار کودک شما در محیطی که قلدری رخ می‌­دهد، اطلاعات بیشتری کسب کنید. با والدین کودکان دیگر، مشاوران مدرسه و معلمان صحبت کنید. آیا کودکان دیگر هم در مدرسه رفتارهای پرخاشگرانه و قلدری نشان می‌­دهند؟ در مورد روابط کودک با دوستانش در مدرسه از او سؤال کنید و در صورت لزوم کودک را در محیط‌های اجتماعی دیگری وارد کنید که بتواند آنجا روابط دوستانه جدیدی شکل دهد.

رفتار مثبت و خوب را تشویق کنید

اصول تقویت مثبت می­‌تواند اثر بیشتری نسبت به یک نظام تربیتی منفی داشته باشد. کودکان خود را به رفتار مثبت و خوب تشویق کنید و زمانی که کودکان در موقعیت­‌های مشابه که قبلاً قلدری می­‌کردند، به صورت مثبت و سازنده رفتار کردند، آنها را مورد تمجید و تشویق قرار دهید.

الگوی مناسبی برای کودک فراهم کنید

به شدت مراقب نوع صحبت کردن و رفتار خودتان زمانی که در کنار کودک هستید، باشید. اگر در مقابل کودک رفتارهای پرخاشگرانه نشان دهید، به احتمال بیشتری آنها از رفتارهای شما الگوبرداری می­‌کنند.

مقالات مرتبط
ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.