گفتار درمانی کودکان، مزایای گفتار درمانی برای کودکان

گفتار درمانی در کودکان و اختلال در گفتار، مشکلی است که ذهن خیلی از والدین را درگیر کرده و آن ها را با سوالات زیادی مواجه کرده است. اغلب والدینی که برای اختلالات گفتاری کودک به مشاور مراجعه می کنند، این سوالات را از درمانگران می پرسند:( در سنین پایین تر معمولا بین 12 تا 16 ماه که سن شروع صحبت کودکان است، مطرح می شود که چرا کودک من صحبت نمیکند؟ در سنین بالاتر بحث جا به جا گفتن حروف و درست تلفظ نکردن آن ها مطرح میشود. در سنین 3 تا 4 سال لکنت کودک بروز پیدا می کند که اگر والدین هر چه سریع تر متوجه آن شوند و به یک متخصص مراجعه کنند، تا سن 6 سالگی 75 درصد قابل درمان است.) قبل از آنکه به گفتار درمانی کودکان بپردازیم نیاز است، در مورد اختلال گفتار و اختلال زبان کودکان اطلاعات بیشتری داشته باشیم.

گفتار درمانی کودکان چیست؟

گفتار درمانی، درمان اکثر کودکان مبتلا به اختلالات گفتار و یا زبان است. اختلال گفتار به مشکل در تولید صدا اشاره دارد. اختلال گفتار متمرکز بر خدماتی است که اشکالاتی را در تلفظ اصوات و حروف و کلمات به وجود آورده است به طوری که کودک ممکن است به دلایلی همچون نقص در استفاده درست از عضلات فک و صورت، برای ادای واژگان اشتباهات تلفظی داشته باشد. از جمله می‌توان به نقص در تلفظ حروفی همچون س، ش، ز، ر، ل و … اشاره کرد.  جابجایی حروف در کلمات و گیر کردن و تلفظ یک حرف خاص نیز از دیگر نشانه‌های اختلالات گفتاری است‌. از نام آشناترین انواع اختلال گفتار می توان لکنت زبان را اشاره کرد که کم و بیش، تمامی افراد اطلاعاتی درباره آن دارند متاسفانه شیوع بالایی نیز بین خانواده ها دارد.

speech therapy exercises for children

اختلالات گفتاری شامل چه مواردی هستند؟

اختلالات گفتاری به سه بخش تقسیم می شوند:

1. اختلالات بیانی

اختلالات بیانی در گفتار درمانی کودکان، مشکلاتی در ایجاد صدا در هجاها یا گفتن کلمات نادرست، به حدی هستند که شنوندگان نمی توانند آنچه را که گفته می شود درک کنند.

2. اختلالات روانی

اختلالات روانی در گفتار درمانی کودکان، شامل مشکلاتی مانند لکنت زبان است که در آن جریان گفتار با توقف های غیرمعمول، تکرارهای جزئی کلمه یا طولانی شدن صداها و هجاها قطع می شود.

3. رزونانس یا اختلالات صدا

اختلالات صدا، مشکلاتی در زیر و بم، حجم یا کیفیت صدا هستند که حواس شنوندگان را از آنچه گفته می شود منحرف می کند. این نوع اختلالات همچنین ممکن است هنگام صحبت کردن کودک باعث درد یا ناراحتی شود.

اختلالات زبان در کودکان به چه معناست؟

اختلال زبان به مشکل در درک یا کنار هم قرار دادن کلمات برای انتقال ایده ها اشاره دارد. اختلالات زبانی می تواند دریافتی، بیانی یا شناختی-ارتباطی باشد: اختلالات دریافتی مشکلاتی در درک یا پردازش زبان هستند. اختلالات بیانی مشکلاتی در کنار هم قرار دادن کلمات، داشتن دایره لغات محدود یا ناتوانی در استفاده از زبان به روشی مناسب اجتماعی است. اختلالات شناختی-ارتباطی مشکلاتی در مهارت های ارتباطی است که شامل حافظه، توجه، ادراک، سازماندهی، تنظیم و حل مسئله می شود.

به چه کسی گفتار درمان می گویند؟

آسیب شناسان گفتار زبان (SLPs) که اغلب گفتاردرمانگر نامیده می شوند، در مطالعه ارتباطات انسانی، توسعه آن و اختلالات آن آموزش دیده اند. SLP ها مهارت های گفتار، زبان، شناختی-ارتباطاتی و مهارت های شفاهی/تغذیه/بلع را ارزیابی می کنند. این به آن ها امکان می دهد مشکل و بهترین راه برای درمان آن را شناسایی کنند. در گفتار درمانی کودکان، یک گفتار درمانگر، با کودک تک به تک، در یک گروه کوچک یا در یک کلاس درس کار می کند تا بر مشکلات غلبه کند.

درمانگران در گفتار درمانی کودکان، از چه روش هایی برای درمان استفاده می کنند؟

1. فعالیت های مداخله زبانی

گفتار درمانگر با بازی و صحبت کردن، استفاده از تصاویر، کتاب ها، اشیاء یا رویدادهای جاری برای تحریک رشد زبان با کودک تعامل می کند. درمانگر ممکن است واژگان و دستور زبان صحیح را مدلسازی کند و از تمرینات تکراری برای ایجاد مهارت های زبانی استفاده کند.

2. بیان درمانی

تمرینات بیان یا تولید صدا شامل این می شود که مدل درمانگر صداها و هجاها را در کلمات و جملات برای کودک تصحیح کند، اغلب در حین فعالیت های بازی. سطح بازی متناسب با سن و مرتبط با نیازهای خاص کودک است. گفتار درمانگر به کودک نشان می دهد که چگونه صداهای خاصی مانند صدای (ر) را تولید کند و ممکن است نحوه حرکت زبان برای تولید صداهای خاص را نشان دهد.

3. درمان دهانی حرکتی/ تغذیه و بلع

گفتار درمانگر ممکن است از انواع تمرینات دهانی از جمله ماساژ صورت و تمرینات مختلف زبان، لب و فک  برای تقویت عضلات دهان برای خوردن، نوشیدن و بلع استفاده کند. همچنین ممکن است بافت ها و دماهای مختلف غذا را برای افزایش آگاهی دهانی کودک در هنگام غذا خوردن و بلع معرفی کند.

کودکان در چه شرایطی نیاز به گفتار درمانی دارند؟

مشکلاتی که سبب می شوند تا کودکان به گفتار درمانی نیاز پیدا کنند، بسیار زیاد و متنوع هستند. گاهی ما بدون داشتن اطلاعات کافی، مسیر اشتباه را برای کودکان خود انتخاب می کنیم. اما از آن جا که تشخیص مشکل و درمان کودکان بسیار حساس و قابل توجه است، باید برای تشخیص و ارزیابی این مشکلات به یک متخصص مراجعه کنیم. از جمله مشکلاتی که باعث بروز اختلال گفتار در کودکان می شوند عبارتند از:

اختلالات شنوایی
تأخیرهای رشدی شناختی (فکری، فکری) یا دیگر
عضلات ضعیف دهان
گرفتگی صدا مزمن
شکاف لب یا شکاف کام
اوتیسم
مشکلات برنامه ریزی حرکتی
مشکلات مفصلی
اختلالات روانی
مشکلات تنفسی (اختلالات تنفسی)
اختلالات تغذیه و بلع
آسیب تروماتیک مغز
گفتار درمانی کودکان باید در اسرع وقت شروع شود. کودکانی که درمان را (قبل از 5 سالگی) شروع می کنند، نسبت به کودکانی که دیرتر شروع می کنند، نتایج بهتری دارند. این بدان معنا نیست که بچه های بزرگتر در درمان خوب عمل نمی کنند. پیشرفت آن ها ممکن است کندتر باشد، زیرا آن ها الگوهایی را یاد گرفته اند که باید تغییر کنند.

 والدین چگونه می توانند به گفتار درمانی کودکان کمک کنند؟

والدین کلید موفقیت پیشرفت کودک در گفتار یا زبان درمانی هستند. بچه‌هایی که سریع‌تر و با بهترین نتایج، درمان را به پایان می‌رسانند، کسانی هستند که والدینشان درگیر آن بودند. از درمانگر بپرسید که چه کاری می توانید انجام دهید. برای مثال، می‌توانید به فرزندتان کمک کنید تا فعالیت‌هایی را که گفتار درمانگر پیشنهاد می‌کند در خانه انجام دهد. این امر پیشرفت مداوم و انتقال مهارت های جدید را تضمین می کند. غلبه بر اختلال گفتار یا زبان می تواند زمان و تلاش لازم را داشته باشد. بنابراین مهم است که همه اعضای خانواده با کودک صبور باشند و درک کنند.

speech therapy exercises for children

15 تمرین مفید برای گفتار درمانی کودکان توسط والدین

والدین در کنار درمان، می توانند 5 تا 10 دقیقه تمرینات و فعالیت هایی را به برنامه روزانه کودک خود اضافه کنند. به یاد داشته باشید که انجام این تمرینات توسط والدین منجر به درمان نمی شود و کودک حتما باید زیر نظر متخصص و گفتار درمانگر باشد. این تمرینات علاوه بر روند درمان به بهبود گفتار و سرعت بخشیدن به درمان می باشد.

1. صداهای حیوانات را ایجاد کنید

تحقیقات نشان می دهد که کودکان اغلب حیوانات را دوست دارند و بهتر به صداهای حیوانات پاسخ می دهند. می توانید از این اطلاعات برای راه اندازی انبارهای اسباب بازی، قطار حیوانات و مزارع ساختگی استفاده کنید. هنگامی که کودک شما هر حیوانی را بلند می کند، صداهای حیوانات را تقلید کنید. به زودی، آن ها ممکن است سعی کنند این صداها را بازسازی کنند.

2. کلمات ضروری را به کودکان بیاموزید

یادگیری استفاده از چند کلمه ضروری مانند “بیشتر”، “کمک” و “توقف” می تواند در دراز مدت به کودک شما کمک کند. بسیاری از کودکان برای استفاده از کلمات شناخته شده در زمینه جدید تلاش می کنند. بنابراین، آموزش به کودک خود برای استفاده از یک کلمه در تنظیمات مختلف می تواند مفید باشد. کودکان اغلب دایره واژگان محدودی دارند یا زیاد صحبت نمی کنند. با این حال، آن ها ممکن است کلمات جدیدی را مانند همتایان عصبی خود یاد بگیرند.

3. از اسباب بازی ها و تنقلات مورد علاقه کودک استفاده کنید

برای این فعالیت می توانید از اسباب بازی و تنقلات مورد علاقه فرزندتان استفاده کنید. اقلام را دور از دسترس آن ها اما در محدوده دید آن ها نگه دارید. ممکن است مدتی طول بکشد، اما کودک شما می تواند یاد بگیرد که برای آن ژست بگیرد یا علامت دهد. می توانید با اشاره و گفتن کلمه «اسباب بازی» یا «میان وعده» در چند روز اول به آن ها کمک کنید. گام بعدی این است که کودک بزرگسال را با حرکات، نشانه ها یا نگاه کردن به وسیله مورد نظر هدایت می کند.

4. تقویت مثبت ارائه دهید

بسیاری از کودکان، به خوبی به تقویت مثبت پاسخ می دهند. تقویت مثبت بخشی جدایی ناپذیر از تمرینات گفتار درمانی مختلف است که کارشناسان اغلب برای کودکان اوتیسم توصیه می کنند. هر بار که کودکان به نام خود پاسخ می دهند، از یک کلمه ضروری استفاده می کنند یا دستورالعمل های شما را دنبال می کنند، پاداش مطلوبی ارائه می دهید. این می تواند یک تکه شکلات، یک پیمانه بستنی، وقت اضافی با اسباب بازی هایی که دوست دارند، یا 30 دقیقه وقت اضافی برای نمایشگر باشد. پاداش باید چیزی باشد که کودک از آن لذت ببرد و دوست داشته باشد.

5. به کودک حق انتخاب دهید

شما می توانید با ارائه بیش از یک گزینه در موقعیت های روزمره به کودکان اجازه دهید که خودشان انتخاب کنند. شما می توانید این تمرین را به محض اینکه فرزندتان به اندازه کافی بزرگ شد برای صحبت کردن شروع کنید. این یک تمرین گفتار درمانی ضروری برای کودکان است که آن ها را تشویق می کند تا خودشان انتخاب کنند.

6. بازی های مرتب سازی را انجام دهید

مطالعات نشان می دهد که کودکان ممکن است به مرتب کردن یا مرتب کردن اسباب بازی های خود علاقه نشان دهند. هدف از این تمرین افزایش علاقه آن ها و آموزش هدف از اشیاء معمولی است. شما می توانید از اشیاء واقعی یا کارت های تصویری برای این تمرین بازی استفاده کنید. به عنوان مثال، می توانید از میوه ها و سبزیجات آشپزخانه خود استفاده کنید یا از کارت های تصویری همراه با عکس های آن ها استفاده کنید. کودک خود را تشویق کنید تا میوه ها و سبزیجات را بر اساس رنگ یا ذائقه گروه بندی کند.

7. با فرزندتان داستان های کوتاه بخوانید

ممکن است کودک شما تاخیر در گفتار داشته باشد، یا ممکن است غیرکلامی باشد. این ها از اختلالات رایج گفتار-زبان مرتبط با کودکان هستند. خواندن با آن ها و حتی خواندن قافیه ممکن است تمرین خوبی باشد که آن ها را تشویق به صحبت کند. یک کتاب تعاملی را انتخاب کنید که دارای عکس‌ها، تصاویر، و بیرون‌کش باشد. در حین خواندن، سعی کنید به هر تصویر اشاره کنید و آنچه را که می بینید توصیف کنید.

8. در فعالیت های حسی شرکت کنید

بسیاری از کودکان دارای اختلال پردازش حسی هستند. این می تواند بر نحوه دریافت، پردازش و تفسیر سیگنال های دریافتی از محیط اطراف توسط مغز آن ها تأثیر بگذارد. فعالیت‌های حسی می‌توانند مهارت‌های ارتباطی را که کودک شما قبلاً آموخته است، مهار کند. بهبود مهارت های ارتباطی و همکاری آن ها یکی از فواید گفتار درمانی برای کودکان است.

9. از تابلوهای ارتباطی استفاده کنید

تابلوهای ارتباطی بخش مهمی از فعالیت های گفتار درمانی هستند. می توانید از تخته های دست ساز یا دیجیتالی که برای گوشی های هوشمند و آی پد تهیه می کنید استفاده کنید. انتخاب شما باید به این بستگی داشته باشد که فرزند شما کدام قالب را بیشتر دوست دارد. تابلوهای ارتباطی بخشی از یک وسیله ارتباطی تقویتی یا جایگزین برای کودکان هستند. می توانید استفاده از آن ها را در خانه شروع کنید، به خصوص اگر کودک شما غیرکلامی است یا خیلی کم صحبت می کند.

10. حالات صورت را به آن ها آموزش دهید

کودکان مبتلا به یک مشکل خاص مثل اوتیسم اغلب در درک حالات چهره مشکل دارند. آن ها ممکن است برای درک معنای لبخند یا اخم روی صورت شما تلاش کنند. می توان معنای هر عبارت و اهمیت آن را در حوزه اجتماعی به آن ها آموزش داد. برای این تمرین می توانید از کارت های تصویری یا تابلوهای ارتباطی نیز استفاده کنید. نام را بگویید و هر احساس یا عبارتی را توصیف کنید. اگر کودک شما کمی بزرگتر از یک کودک پیش دبستانی است، می توانید با استفاده از برنامه ها یا کارت های بیان چهره دیجیتال بازی مشابهی را انجام دهید. مطمئن شوید که پاسخ‌های چند گزینه‌ای همراه با شرح احساسات دارند، تا فرزندتان بتواند پاسخ صحیح را انتخاب کند.

11. به کودکان بیاموزید که سوال بپرسند

می توانید این تمرین را با استفاده از یکی از اسباب بازی های مورد علاقه فرزندتان شروع کنید. آن را در یک کیسه مات پنهان کنید و از کودک خود بخواهید که بپرسد “در کیسه چیست؟” فرزندتان را تشویق کنید تا در طول روز سؤالات بیشتری بپرسد، مانند «سگ کجا رفت؟» یا “آیا می توانم تلویزیون تماشا کنم؟” هنگامی که آن ها با نحوه عملکرد پرسش و پاسخ آشنا شدند، می توانید فعالیت را با انحراف به سؤالات اجتماعی گسترش دهید. از فرزندتان بخواهید که سؤالات ساده ای بپرسد، مانند «حالت چطور است؟» فهرستی از سوالات اجتماعی ساده مشابهی تهیه کنید که فرزندتان می تواند در خانه تمرین کند.

12. از علایق کودک استفاده کنید

کودکان معمولاً علاقه شدیدی به اشیاء خاص دارند. این ها ممکن است شامل لگو، هنر، اتومبیل، حیوانات، موسیقی و وسایل باشد.می توانید از علاقه شدید آنها برای بررسی مکالمات در مورد موضوع استفاده کنید. کودک خود را با مطالب جدید در مورد موضوع از اینترنت آشنا کنید. از آن ها سؤال بپرسید، آن ها را تشویق کنید که سؤال بپرسند، در برقراری ارتباط غیرکلامی شرکت کنید و با استفاده از اشیاء نوبت گرفتن را تمرین کنید.

13. اجتماعی شدن کودک را تشویق کنید

فرزندان خود را تشویق کنید که با جمع ارتباط برقرار کنند. حتی اگر آماده صحبت و اشتراک گذاری نیستند، باید مکانی امن داشته باشند که در آن احساس راحتی کنند. به تدریج، هنگامی که کودک شما به طور فعال با همسالان خود ارتباط برقرار کرد، آن ها را برای ناهار یا شام بیرون ببرید. در صورت تمایل، آن ها را تشویق کنید تا سفارشات را ثبت کنند.

14. به کودک خود در مورد اضافه بار حسی آموزش دهید

بسیاری از کودکان و نوجوانان مبتلا به اوتیسم بیش از حد حسی را تجربه می کنند. این می تواند زمانی اتفاق بیفتد که بینایی، بویایی، لمس، شنوایی و چشایی آنها بیشتر از آنچه که می توانند پردازش کنند، جذب کنند. یک فرد مبتلا به اوتیسم ممکن است “غیرطبیعی” به اضافه بارهای حسی واکنش نشان دهد.

15. به فرزندتان کمک کنید رفتار مناسبی داشته باشد

آنچه برای یک فرد مناسب است ممکن است برای دیگری مناسب نباشد. تعاملات و رفتار مناسب می تواند با توجه به موقعیت ها، فرهنگ و روابط تغییر کند. ممکن است برای یک کودک درک آداب مناسب تعامل اجتماعی بسیار چالش برانگیز باشد.

 

امتیاز دهید
مطالب مرتبط
نظر دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.